بررسی تاثیر روان درمانی بدنی بر قابلیت‌های هوش عملی دانش‌آموزان ابتدایی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد

2 استاد گروه روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد

3 دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه تربیت مدرس تهران

10.22098/jsp.2021.1344

چکیده

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی روان درمانی بدنی بر قابلیت‌های هوش عملی دانش‌آموزان ابتدایی انجام شده است. این پژوهش از نوع شبه­آزمایشی بود و در این راستا، طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل مورد استفاده قرار گرفت. جامعه آماری پژوهش شامل دانش‌آموزان ابتدایی 4 مدرسه دولتی(دو پسرانه- دو دخترانه) در  ناحیه 6 شهر مشهد بود که در سال تحصیلی 97- 1398مشغول به تحصیل بودند. با استفاده از نمونه‌گیری در دسترس 42 نفر از دانش‌آموزان مقطع ابتدایی در دو گروه به صورت تصادفی گمارش شدند: 10 نفر پسر و 10 نفر دختر در گروه کنترل، 12 نفر پسر و 10 نفر دختر در گروه آزمایش تحت مداخلۀ روان درمانی بدنی قرار گرفتند. دوره روان درمانی بدنی برای گروه ازمایش در 36 جلسه 60 دقیقه‌ای به مدت 3 ماه ارائه گردید و در این مدت گروه کنترل در لیست انتظار قرار گرفت. ابزار سنجش مورد استفاده در این پژوهش آزمون هوش گودیناف بود. در این پژوهش برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از تحلیل کواریانس استفاده شد. با اجرای آزمون تحلیل کواریانس دو گروهی برای مقایسه تفاوت‌های پس آزمون دو گروه، با کنترل پیش‌آزمون، نتایج نشان داد که روان درمانی بدنی در افزایش قابلیت‌های هوش عملی دانش آموزان ابتدایی تأثیر معناداری داشته است (05/0>p).

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Evaluating the effectiveness of body psychotherapy on practical intelligence capabilities of elementary students

نویسندگان [English]

  • F Ghanaee 1
  • I Bigdeli 2
  • K Rasoolzadeh Tabatabai 3
1 Master student of psychology, Ferdowsi University Mashhad
2 Professor, Department of Psychology, Ferdowsi University Mashhad
3 Associate Professor, Department of Psychology, Tarbiat Modares University, Tehran
چکیده [English]

The purpose of this study was to investigate the effectiveness of body psychotherapy on the practical intelligence capabilities of elementary students. In this regard, pre-test and post-test design with control group was used and this was a quasi-experimental study. The population of the study consisted of four elementary public school students of (two for males and two for females) in District Six of Mashhad who were studying during 2018-2019 academic year. Using availability sampling, 42 elementary students were randomly assigned to two groups: 10 boys and 10 girls in the control group, 12 boys and 10 girls in the experimental group who received body psychotherapy. Body psychotherapy was provided to the experimental group in 36 sessions of 60 minutes for 3 months and during this period the control group was put on the waiting list. The measuring tool used in this study was Goodenough Intelligence Test. Covariance analysis was used to analyze the data. By applying two-group covariance analysis test to compare post-test differences between the two groups, with pre-test control, the results showed that body psychotherapy had a significant effect on increasing the practical intelligence capabilities of elementary students (p<0.05).

کلیدواژه‌ها [English]

  • Body psychotherapy
  • practical intelligence
  • elementary students