دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 9 3 2020 09 22 The effectiveness of teaching empathy on aggression and quality of relationships with Peers of male students اثربخشی آموزش همدلی بر پرخاشگری و کیفیت روابط با همسالان دانش‌آموزان پسر 120 138 1068 10.22098/jsp.2020.1068 FA محسن شاکری استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه یزد اکرم جعفری ندوشن کارشناس ارشد بهسازی منابع انسانی، دانشگاه امام جواد(ع) یزد سمیه کهدوئی استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه امام جواد (ع) یزد Journal Article 2020 12 28 The purpose of this study was to determine the effectiveness of empathy education on aggression and quality of relationships with male students' male peers.  The research method was a semi-experimental design with pretest-posttest design with control group.  The statistical population of this study was all male primary school pupils in Yazd in the academic year of 2016-2017.  30 randomly selected cluster random sampling and assigned to two groups (15 people) and control (15 people).  Participants in the experimental group received sympathetic training in seven sessions of 90 minutes.  The data were collected using the Bass & Perry Aggression Questionnaire and Hudson's Relationship Questionnaire and analyzed by multivariate covariance analysis.  Findings indicated that 75% of the variance in the post-test scores of the experimental group was due to the effect of empathy education on aggression and relationships with peers.  Therefore, it can be concluded that empathy education affects the reduction of aggression and the quality of relationships with peers.  Also, empathy education is effective in reducing the dimensions of aggression (physical, verbal, anger, hostility) of students. هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش همدلی بر پرخاشگری و کیفیت روابط با همسالان دانش­آموزان پسر بود. روش پژوهش، نیمه­آزمایشی با طرح پیش­آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانش­آموزان پسر مقطع ابتدایی شهر یزد در سال تحصیلی97-96 بودند. به روش نمونه­گیری تصادفی خوشه ای، 30 نفر انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) اختصاص یافتند. شرکت کنندگان گروه آزمایش طی هفت جلسه­ی 90 دقیقه­ای تحت آموزش همدلی قرار گرفتند. داده­ها با استفاده از پرسشنامه پرخاشگری باس و پری، و پرسشنامه روابط با همسالان هادسون، جمع­آوری شد و با آزمون آماری تحلیل کوواریانس چند متغیره مورد تحلیل قرار گرفت. یافته­ها، حاکی از آن بود که 75 درصد واریانس نمرات پس­آزمون گروه آزمایش، ناشی از تأثیر آموزش همدلی بر پرخاشگری و روابط با همسالان است. بنابراین می­توان نتیجه گرفت که آموزش همدلی بر کاهش پرخاشگری و کیفیت روابط با همسالان تأثیر دارد. همچنین آموزش همدلی بر کاهش ابعاد پرخاشگری (فیزیکی، کلامی، خشم، خصومت) دانش­آموزان مؤثر است. https://jsp.uma.ac.ir/article_1068_cacb87d6a456dfec27cef405dfb4a6cc.pdf