دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 4 2 2015 08 23 A study of academic procrastination based on demographic variables and its relationship with achievement motivation and academic performance of high school students بررسی اهمال کاری تحصیلی بر اساس متغیرهای جمعیت شناختی و رابطه ی آن با انگیزش پیشرفت و عملکرد تحصیلی دانش آموزان دبیرستانی 55 68 325 FA اکبر عطادخت استادیار گروه روان شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی عیسی محمدی کارشناس ارشد روان شناسی، مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد خلخال سجاد بشرپور دانشیار گروه روان شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی Journal Article 2015 09 16 The aim of the present research was to investigate academic procrastination in high school students and its relationship with achievement motivation and academic performance. The research method was correlation. The population of this research was all high school students who were studying during 2012-2013 in Khalkhal high schools. The sample consisted of 303 students (128 boys and 175 girls) who were selected by categorical sampling. Hermans Achievement Motivation Questionnaire and Academic Procrastination Scale were administered among the participants. ANOVA, Pearson Correlation Coefficient, and Multiple Regression were used to analyze the data, using SPSS-16 software. The results showed that there is significant difference between the academic procrastination of students with respect to their gender and educational grades. The results indicated that there is also a significant relationship between students’ academic procrastination and achievement motivation (P<0.01). These results have implications for understanding academic procrastination and the use of academic interventions to address procrastination. هدف از این مطالعه، بررسی اهمالکاری تحصیلی در دانشآموزان دبیرستانی و ارتباط آن با انگیزش پیشرفت و عملکرد تحصیلی بود. روش پژوهش از نوع همبستگی بود. جامعه آماری، متشکل از کلیه دانشآموزان دبیرستانی بودند که در سال تحصیلی 1392- 1391، در دبیرستانهای شهر خلخال مشغول تحصیل بودند. از بین این جامعه، نمونهای به حجم 303 نفر (128 پسر و 175 دختر)، با روش نمونهگیری طبقهای نسبی انتخاب شده و با استفاده از ابزارهای انگیزش پیشرفت هرمنس و مقیاس اهمالکاری تحصیلی، اقدام به جمعآوری اطلاعات شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها نیز از تحلیل واریانس یک متغیری، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه استفاده شد. یافتهها نشان داد که بین برخی از مؤلفههای اهمالکاری تحصیلی دانشآموزان پسر و دختر و دانشآموزان پایههای مختلف تحصیلی تفاوت معنادار وجود دارد. همچنین یافتهها دلالت بر آن دارند که بین اهمالکاری تحصیلی و مؤلفههای آن با انگیزش پیشرفت دانشآموزان رابطه معنادار وجود دارد (01/0>P). این نتایج تلویحاتی را برای فهم اهمالکاری تحصیلی و استفاده از مداخلات تحصیلی برای تأثیرگذاری روی آن را به دنبال دارد.

https://jsp.uma.ac.ir/article_325_b52c5a1b548487e0fdd6655e12c2b358.pdf