دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 5 2 2016 08 22 A study of the effectiveness of Frankel’s logotherapy training on psychological well-being and happiness of students اثربخشی معنادرمانی گروهی فرانکل بر بهزیستی روان‌شناختی و شادکامی دانش‌آموزان بی‌سرپرست و بدسرپرست 71 91 441 FA احمد شجاعی استادیار گروه معارف اسلامی، دانشگاه محقق اردبیلی بهروز اسکندرپور استادیار گروه مدیریت، دانشگاه پیام نور Journal Article 2016 09 19 This study investigates the effectiveness of Frankel’s logotherapy training on psychological well-being and happiness of orphan studentsand those with irresponsible parents under the support of Imam Khomeini Relief Committee of Ardabil.To achieve this goal, from the target population including all the high school studentssupported by Imam Khomeini Relief Committee of Ardebil during the academic year 2015-2016, 32 students (with a mean below the cut-off point on the scale of psychological well-being and happiness) were randomly selected as the sample. The instrumentsincludeda researcher-made questionnaire, the psychological well-being questionnaire, and the happiness scale.This clinical study had a pretest-posttest design and the collected data were analyzed using multivariate analysis of covariance (MANCOVA). The results showed that there were significant differences between the two groups of experimental (under support) and control with respect to autonomy, environmental mastery, personal growth, positive relationships, purpose in life, self-acceptance, and happiness. Therefore, it can be concluded that the teaching of Frankel logotherapy can be employed to improve the quality of life and happiness of students supported by Imam Khomeini Relief Committee. هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی اثربخشی معنادرمانی گروهی فرانکل بر بهزیستی روان‌شناختی و شادکامی دانش‌آموزان بی سرپرست یا بدسرپرست تحت پوشش کمیته امداد امام خمینی«ره» شهرستان اردبیل بود. برای وصول به این هدف، از بین جامعه آماری که شامل کلیه دانش‌آموزان پسر مقطع دبیرستان کمیته امداد امام خمینی«ره» شهرستان اردبیل در سال تحصیلی 95-1394 می‌باشد، 32 دانش‌آموز(دارای میانگین پایین تر از نقطه برش در مقیاس بهزیستی روان‌شناختی و شادکامی) از میان جامعه آماری به‌صورت نمونه­گیری تصادفی انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در پژوهش حاضر شامل پرسش‌نامه‌ی محقق ساخته، پرسش‌نامه‌ی بهزیستی روان‌شناختی و مقیاس شادکامی‌بود. ضمن آنکه روش تحقیق پژوهش حاضر یک مطالعه ی آزمایشی با کار آزمایی بالینی است که با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه گواه انجام شد، داده‌های گردآوری شده با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیری (MANCOVA) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که بین دو گروه دانش‌آموزان تحت پوشش و گروه کنترل در خودمختاری، تسلط محیطی، رشد شخصی، ارتباط مثبت، هدفمندی در زندگی، پذیرش خود و شادکامی تفاوت معنی داری وجود دارد. بدین معنی که بین دو گروه بعد از آموزش معنادرمانی خودمختاری، تسلط محیطی، رشد شخصی، ارتباط مثبت، هدفمندی در زندگی، پذیرش خود و شادکامی افزایش یافته است. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که از آموزش معنادرمانی می‌توان برای ارتقاء بهزیستی روان‌شناختی و شادکامی دانش­آموزان تحت پوشش کمیته امداد امام­خمینی«ره» استفاده نمود. https://jsp.uma.ac.ir/article_441_292598e3115f28121312a165e2d5001a.pdf