دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 7 1 2018 05 22 The role of parenting and attachment styles in predicting the students' adjustment to school نقش شیوه‌های فرزندپروری و سبک‌های دلبستگی در پیش‌بینی سازگاری دانش‌آموزان با مدرسه 138 151 661 10.22098/jsp.2018.661 FA فاضله حیدری کارشناس ارشد روان‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردبیل وحید فلاحی دانشجوی دکتری روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی جلیل حاجیلو کارشناس ارشد روان‌شناسی، مربی دانشگاه پیام نور Journal Article 2018 06 12 Student’s adjustment to school is one of the educational mandates. The present study was conducted in order to investigate the role of parenting and attachment styles in predicting the student’s adjustment to school. The method of this study was descriptive-correlational. The population of this study was comprised of all students of junior high school in Maragheh city during 2015-2016 academic year. The sample included 222 students randomly selected by multistage cluster sampling method. The questionnaires of perceived parenting styles, attachment styles and adjustment to school were used for collecting the data. The data were analyzed by Pearson correlation and multiple regression analysis. The results of the correlation coefficient showed that students adjustment to school had positive relationships with the authoritative parenting style (r=0.33 p< 0.001) and secure attachment style (r=0.43, p< 0.001) but negative relationship with insecure attachment (r=-0.32, p< 0.001). Results of regression analysis also showed that authoritative parenting style and secure attachment style were positively and non-secure attachment style were negatively able to predict student`s adjustment to school attachment styles. The results of this study revealed the reflective role of parent-child relationship quality in other social relationships, especially in relation to school. سازگاری دانش­آموزان با مدرسه یکی از ملزومات آموزش می­باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش شیوه‌های فرزندپروری و سبک­های دلبستگی در سازگاری دانش­آموزان با مدرسه انجام شد. روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این  پژوهش را کلیه دانش­آموزان دوره اول متوسطه شهرستان مراغه که درسال تحصیلی 95-1394مشغول به تحصیل بودند تشکیل دادند. نمونه مورد مطالعه، 222 نفر از این دانش‌آموزان بود که به روش تصادفی خوشه­­ای چندمرحله­ای انتخاب شدند. جهت جمع­آوری داده­ها از پرسش‌نامه‌های شیوه­های اقتدار والدینی، سبک­های دلبستگی وسازگاری با مدرسه استفاده شد. داده­های به‌دست‌آمده نیز با استفاده از آزمون‌های همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تحلیل شد. نتایج ضرایب همبستگی نشان داد که سازگاری دانش­آموزان با مدرسه باسبک فرزندپروری مقتدر (33/0 r₌ ، 001/0 ≥p) و سبک دلبستگی ایمن(43/0 r₌ ، 001/0 ≥p) ارتباط مثبت ولی با دلبستگی ناایمن (32/0- r₌، 001/0 ≥p) ارتباط منفی دارد. نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان داد سبک فرزندپروری مقتدر و سبک دلبستگی ایمن به‌صورت مثبت و سبک دلبستگی ناایمن به‌صورت منفی قادر به پیش­بینی سازگاری دانش­آموزان با مدرسه می­باشند. نتایج این مطالعه نشان‌دهنده الگوی انعکاسی کیفیت روابط والد - فرزندی در سایر روابط اجتماعی به‌ویژه در ارتباط با مدرسه است.  https://jsp.uma.ac.ir/article_661_73453bb779f4adcd61bcd672159033d4.pdf