دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 8 1 2019 05 22 The Role of Quality of Life in School and Self-Regulation in Predicting Students' Academic Vivacity نقش کیفیت زندگی در مدرسه و خودتنظیمی تحصیلی در پیش‌بینی سرزندگی تحصیلی دانش‏آموزان 173 191 802 10.22098/jsp.2019.802 FA احمدرضا کیانی استادیار گروه علوم تربیتی ، دانشگاه محقق اردبیلی غفار کریمیان پور دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، دانشگاه محقق اردبیلی. Journal Article 2019 07 03 The purpose of this study was to examine the role of quality of school life and academic self-regulation in predicting students’ academic vivacity. This is a correlational study. The population of this study included all Ardebil high school students during 2016-2017 academic year, among whom 230 students were selected by cluster random sampling. For data collection, quality of school life questionnaire, academic self-regulation questionnaire, and academic vivacity questionnaire were used. The data were analyzed by using Pearson’s correlation and regression analysis. The results showed that there exists a significant positive relationship between the quality of school life and its components and academic self-regulation and its components with academic vivacity. Also, regression analysis revealed that 57% of the total variance of academic vivacity can be explained by the quality of school life and academic self-regulation. Therefore, it can be concluded that the quality of school life and academic self-regulation must be taken into account as one of the important factors leading to academic success. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش کیفیت زندگی در مدرسه و خودتنظیمی تحصیلی در پیش­بینی سرزندگی تحصیلی انجام گرفت. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه‏ی آماری پژوهش را کلّیه­ی دانش‏آموزان دوره­ی متوسطه­ی اول شهر اردبیل در سال‏تحصیلی 95-1396 تشکیل می‏دادند که از میان آن­ها با استفاده از روش نمونه‏گیری تصادفی خوشه‏ای تعداد 230 دانش‏آموز ‏به عنوان نمونه انتخاب شدند که در نهایت پرسشنامه‏ی 223 دانش‏آموز قابل تحلیل بود. از پرسشنامه­ی کیفیت زندگی در مدرسه، پرسشنامه­ی خودتنظیمی تحصیلی و پرسشنامه سرزندگی تحصیلی برای جمع‏آوری داده­ها استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده‏ها از آزمون‏های ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شد. یافته‏ها نشان داد که بین کیفیت زندگی در مدرسه (و مؤلفه‏های آن) و خود­تنظیمی تحصیلی (و مؤلفه‏های آن) با سرزندگی تحصیلی دانش‏آموزان رابطه‏ی مثبت معناداری وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون آشکار کرد که تقریباً 57 درصد از کل واریانس سرزندگی تحصیلی براساس کیفیت زندگی در مدرسه و خود­تنظیمی تحصیلی قابل پیش بینی است که متغیر کیفیت زندگی در مدرسه سهم بیشتری داشت. بنابراین، می‏توان نتیجه گرفت که کیفیت زندگی در مدرسه و خود­تنظیمی تحصیلی از متغیرهای مرتبط با سرزندگی تحصیلی دانش‏آموزان است. https://jsp.uma.ac.ir/article_802_f05e4e4387e71643e2b36e544fd856b3.pdf