دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 8 2 2019 08 23 Comparison of the effectiveness of Traditional and E-learning Teaching Methods in Educational Engagement, Educational Self-Efficacy and Self-Controlling of Students مقایسه اثربخشی روش تدریس الکترونیکی و روش تدریس سنتی بر اشتیاق تحصیلی، خودکارآمدی تحصیلی و خودتنظیمی در دانش آموزان 72 90 814 10.22098/jsp.2019.814 FA شیوا علیپور کتیگری دانشجوی دانشگاه آزاد اسلامی واحد خمین حسن حیدری دانشیار گروه مشاوره و روانشناسی،دانشگاه آزاد اسلامی واحد خمین محمد نریمانی استاد ممتاز گروه روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی حسین داوودی استادیار گروه مشاوره و روانشناسی،دانشگاه آزاد اسلامی واحد خمین Journal Article 2019 09 28 The purpose of this study was to determine the effectiveness of e-learning methods in educational engagement, educational self-efficacy and self-control of students. The research method was a pretest-posttest design with an experimental group and a control group. The population included all the 7^th grade male students who were studying at public and private schools in the 2^nd district of Rasht in the academic year of 1397-1398 amounting to 1,320 people. 40 students were selected as the sample through cluster sampling and were placed in two groups (control and experiment). At first, educational engagement, educational self-efficacy and self-control were used for both groups (pretest). Then, the experimental group received an e-learning program in the form of 8 sessions of 90 minutes in one week, while the control group was provided with the traditional teaching method. After this stage, both groups were evaluated by a questionnaire (posttest). The results showed that the implementation of the e-teaching method has a significant effect on academic engagement (­p <­0.01), the implementation of the teaching method on self-efficacy has a significant effect (­p <­0.01), and the implementation of e-learning method on self-control has a significant effect (­p­ < .01). The results of the study showed that in the teaching method, learners are more motivated and more willing to participate in the learning process for ease of access to information and educational content, which leads to self-efficacy and self-control. پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی روش تدریس الکترونیکی و سنتی بر اشتیاق تحصیلی، خودکارآمدی تحصیلی و خودتنظیمی دانش آموزان انجام شد. روش پژوهش، آزمایشی از نوع طرح‌های پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری، کلیه دانش­آموزان پسر پایه هفتم بودند که در سال تحصیلی 97-98 در ناحیه 2 شهر رشت در مدارس دولتی و غیر انتفاعی مشغول به تحصیل بوده و طبق استعلام از اداره آموزش و پرورش تعدادشان 1320 نفر بود. 40 نفر از دانش‌آموزان پایه هفتم، به شیوه تصادفی خوشه‌ای انتخاب و در دو گروه (کنترل و آزمایش) جایگزین شدند. جهت جمع­آوری داده­ها، از پرسشنامه‌های اشتیاق تحصیلی، خودکارآمدی و خودتنظیمی استفاده شد. گروه مداخله، برنامه آموزش الکترونیکی را در قالب 8 جلسه 90 دقیقه‌ای و هفته‌ای یک بار دریافت کردند؛ درحالی که گروه کنترل روش تدریس سنتی ارائه شد. یافته‌ها نشان داد که اجرای روش تدریس الکترونیکی بر اشتیاق تحصیلی، تأثیر معناداری دارد (­01/0p­<)؛ اجرای روش تدریس الکترونیکی بر خودکارآمدی، تأثیر معناداری دارد (01/0p<) و اجرای روش تدریس الکترونیکی بر خودتنظیمی، تأثیر معناداری دارد (­ 01/0 p<). نتایج پژوهش نشان داد که در روش تدریس الکترونیکی؛ فراگیران به جهت سهولت دسترسی به اطلاعات و محتوای آموزشی، باانگیزه و اشتیاق تحصیلی بیشتری به مشارکت در روند یادگیری می‌پردازند که منجر به ارتقاء خودکارآمدی و خودتنظیمی آن‌ها می‌شود. https://jsp.uma.ac.ir/article_814_fded6bc1182fcb6c0c60c53d65c4fa9b.pdf