دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 9 2 2020 06 21 The effectiveness of positive psychology-based filial therapy on motivational self-regulation, educational engagement, and vivacity of female students اثربخشی آموزش فرزنددرمانی مبتنی بر روان‌شناختی مثبت‌نگر بر خودتنظیمی انگیزشی، اشتیاق و سرزندگی تحصیلی دانش‌آموزان دختر 84 107 942 10.22098/jsp.2020.942 FA خلیل غفاری استادیار گروه علوم تربیتی، واحد الیگودرز، دانشگاه آزاد اسلامی، الیگودرز، ایران حسین داودی استادیار گروه مشاوره،واحد خمین،دانشگاه آزاد اسلامی،خمین،ایران بهمن یاسبلاغی شراهی استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه اراک براتعلی غضنفری نژاد مدرس، واحد شهررضا، دانشگاه آزاد اسلامی ، شهررضا، ایران عصمت مهرابی کارشناس ارشد مشاوره، دبیر آموزش و پرورش شهرستان خمین Journal Article 2020 09 01 The aim of this study was to investigate the effectiveness of positive psychology-based filial therapy on motivational self-regulation, academic engagement, and vivacity of female students. The population included all sixth grade female students in Khomein City during the academic year of 2017-2018. Thirty students were selected from among the students whose score was below the mean in all the questionnaires via purposive and convenient sampling. They were randomly assigned into experimental and control groups (15 subjects in each group). Mothers in the experimental group received eight 90-minute sessions of positive psychology-based filial therapy treatment. To collect data, motivational self-regulation questionnaire, academic engagement questionnaire, and academic vivacity questionnaire were used. Multivariate analysis of covariance was used to analyze the data. The results revealed that there was a significant difference between the experimental and control groups in terms of the variables of academic engagement and academic vivacity, but there was no significant difference between them in motivational self-regulation. It was concluded that positive psychology-based filial therapy education could be used to increase students' academic engagement and academic vivacity. هدف این پژوهش بررسی اثربخشی آموزش فرزنددرمانی مبتنی بر روان­شناختی مثبت‌نگر بر خودتنظیمی انگیزشی، اشتیاق و سرزندگی تحصیلی دانش‌آموزان دختر ابتدایی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان دختر پایه ششم ابتدایی شهرستان خمین در سال تحصیلی 96-97 بود. به روش نمونه‌گیری در دسترس و هدفمند، از بین دانش‌آموزانی که نمره آن‌ها زیر میانگین همه پرسشنامه‌ها بود 30 شرکت‌کننده انتخاب گردید و به روش جایگزینی تصادفی در دو گروه تجربی و گواه، هر گروه 15 شرکت‌کننده، قرار گرفتند. مادران گروه آزمایش 8 جلسه 90 دقیقه‌ای تحت آموزش فرزنددرمانی مبتنی بر روان­شناسی مثبت‌نگر قرار گرفتند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه خودتنظیمی انگیزشی، اشتیاق تحصیلی و سرزندگی تحصیلی استفاده گردید. برای تجزیه و تحلیل داده­ها از آزمون تحلیل کواریانس چند متغیری استفاده گردید. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که بین گروه تجربی و گواه در متغیرهای اشتیاق و سرزندگی تحصیلی تفاوت معناداری وجود داشت، اما در متغیر خودتنظیمی انگیزشی تفاوت معناداری وجود نداشت. بنابراین، می­توان نتیجه گرفت که جهت افزایش اشتیاق و سرزندگی تحصیلی در بین دانش­آموزان می­توان از  الگوی فرزند درمانی مبتنی بر روان­شناسی مثبت استفاده کرد. https://jsp.uma.ac.ir/article_942_969507066624a5a9ce641f07ebdd8be3.pdf