دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 7 2 2018 08 23 The comparison of the effectiveness of self-regulated learning and drug therapy on the reduction of students' ADHD symptoms مقایسه‌ی اثربخشی یادگیری خود‌تنظیم و درمان دارویی در کاهش نشانگان اختلال کاستی توجه/بیش‌فعالی دانش‌آموزان 7 32 691 10.22098/jsp.2018.691 FA حسن اسحاقی گرجی دانشجوی دکترای روان‌شناسی تربیتی دانشگاه سمنان محمد علی محمدی فر استادیار گروه روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه سمنان علی اکبر امین بیدختی استاد تمام گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه سمنان سیاوش طالع پسند دانشیار گروه روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه سمنان علی محمد رضایی استادیار گروه روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه سمنان Journal Article 2018 10 07 The aim of this research was to compare the effectiveness of self-regulated learning and drug therapy on reducing ADHD symptoms. The research method was quasi-experimental with pretest-posttest and a control group. The population included children aged 10-12 years who diagnosed as ADHD and referred to Sari’s clinics from October to November 2017. With consideration of including and excluding criteria, 30 children were selected and randomly divided into three groups: treatments allocated to groups randomly. To collect data, parents Conners’ Test in the form of pre-test and post-test and Reyvan’s intelligence test were administered. Data analysis was performed using covariance in SPSS 21. The findings showed that self-regulation learning intervention is as effective as drug therapy (P <0.001), but there wasn’t a significant difference between the two experimental groups (p>.05). Using self-regulated learning techniques could affect ADHD symptoms the same as drug therapy. Also, unlike drug therapy, self-regulated therapy does not produce side effects. هدف از پژوهش حاضر، مقایسهی اثربخشی یادگیری خودتنظیم و درمان دارویی بر کاهش نشانگان اختلال کاستی توجه/بیشفعالی است. روش پژوهش، شبهآزمایشی از نوع پیشآزمون-پسآزمون با گروه گواه است. جامعه آماری کلیه کودکان 10 تا 12 ساله که از بهار تا پایان تابستان 1395به یکی از مراکز درمانی شهر ساری مراجعه نموده و تشخیص اختلال کاستی توجه/ بیشفعالی دریافت کردهاند. تعداد 30 دختر و پسر از این کودکان با در نظر گرفتن ملاکهای ورود و خروج انتخاب، و به طور تصادفی به سه گروه 10 نفری تقسیم شدهاند. این افراد به تصادف در یکی از گروههای دارودرمانی، یادگیری خودتنظیم و گروه گواه به کارگماری شدهاند. برای جمعآوری دادهها ازآزمون کانرز والدین به صورت پیشآزمون و پسآزمون و از آزمون ریون برای سنجش هوش استفاده شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از کواریانس در SPSS.21 اجرا گردید. یافتهها نشان میدهد مداخله یادگیری خودتنظیم به اندازه دارودرمانی(001/0P<) اثربخش است. اما بین دو روش مداخله تفاوت معنیداری(05/0P>) وجود نداشت. بنابراین، میتوان نتیجه گرفت به کارگیری فنون و تکنیکهای یادگیری خودتنظیم به اندازه دارو درمانی(داروی میتلفینیدیت) در کاهش علائم اختلال کاستی توجه/بیش فعالی اثر بخش است و میتوان از آن برای درمان استفاده کرد. ضمن آنکه این درمان روانشناختی، اثرات جانبی دارودرمانی را ندارد.

https://jsp.uma.ac.ir/article_691_6aab9b8756e8c856f39ee4e238c36dc2.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 7 2 2018 08 23 A meta-analysis of psychological treatment for reducing social anxiety disorder in children and teenagers فراتحلیل درمان های روان‌شناختی برکاهش اختلال اضطراب اجتماعی در کودکان و نوجوانان 33 53 692 10.22098/jsp.2018.692 FA زهرا جهان بخشی دانشجوی دکتری مشاوره، دانشگاه علامه طباطبایی احمد برجعلی دانشیار گروه روان‌شناسی، دانشگاه علامه طباطبایی کیومرث فرح بخش دانشیار گروه مشاوره، دانشگاه علامه طباطبایی محمدرضا فلسفی نژاد دانشیار گروه سنجش و اندازه گیری، دانشگاه علامه طباطبایی آسیه شریعتمدار استادیار گروه مشاوره، دانشگاه علامه طباطبایی Journal Article 2018 10 07 Social anxiety disorder (SAD) is common in children and causes significant functional impairment. There are doubts about the level of effectiveness of various types of psychological treatment for children and teenagers with social anxiety. Therefore, the need for a systematic meta-analysis study on the effectiveness of existing therapies for social anxiety in children and teenagers is necessary. In this paper, the effectiveness of psychological treatments in children with social anxiety has been evaluated. In this study, 139 studies on the effectiveness of psychological treatment for social anxiety disorder in children and teenagers were collected and finally 12 studies were selected after accurate evaluation. Statistical analysis by use of comprehensive meta-analysis software (CMA) was done. Psychological treatment of social anxiety disorder had a moderate effect size on SAD in children. The mean of psychological treatment effect size on treatment of social anxiety disorder in children was significant-0.2 (p<.05). Existing treatments for this group of children require further investigation. اضطراب اجتماعی یکی از شایعترین مشکلاتی است که باعث اختلالات عملکردی قابل توجه در کودکان و نوجوانان میشود. در رابطه با میزان اثربخشی انواع مختلف درمان های روانشناختی برای کودکان و نوجوانان مبتلا به اضطراب اجتماعی تردید وجود دارد در نتیجه ضرورت انجام مطالعه فراتحلیل در مورد اثربخشی درمانهای موجود برای اضطراب اجتماعی در کودکان و نوجوانان را نشان می دهد. در مطالعه حاضر، اندازه اثر درمان های روانشناختی در کودکان مبتلا به اضطراب اجتماعی ارزیابی شده است. در این پژوهش 139 مطالعه در مورد اثربخشی درمانهای روانشناختی برای اختلال اضطراب اجتماعی در کودکان و نوجوانان جمع آوری شد و 12 مطالعه پس از ارزیابی های دقیق انتخاب شدند. تجزیه و تحلیلهای آماری با استفاده نرم افزار جامع فراتحلیل CAM انجام شد. نتایج نشان داد که درمان های روانشناختی برای اختلال اضطراب اجتماعی در کودکان و نوجوانان دارای اندازه اثر متوسط بودند. میانگین اندازه اثر درمان‌‌های روانشناختی بر اختلال اضطراب اجتماعی در کودکان 32/0(05>P) بود. درمان های موجود برای این گروه از کودکان نیاز به بررسی‌های بیشتری دارد

https://jsp.uma.ac.ir/article_692_bfa09cd4fc7ffd04d3379bb18f857a9e.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 7 2 2018 08 23 Validation of the transformational teaching questionnaire (TTQ) رواسازی و اعتباریابی پرسش‌نامه تدریس تحول‌آفرین (TTQ) در بین دانش آموزان 54 71 693 10.22098/jsp.2018.693 FA علی رضایی شریف استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی محمد رضا ابراهیم خانی کارشناس ارشد تحقیقات آموزشی، دانشگاه محقق اردبیلی Journal Article 2018 10 07 Transformational Teaching Questionnaire (TTQ) was developed for the measurement of transformational teaching. This study examined psychometric properties of TTQ. TTQ has been drawn from transformational leadership theory (Bass & Riggio, 2006) in school-based contexts by Beauchamp and Etal (2010). The population included all school pupils of Ardabil city. The data were collected from 490 students who enrolled in schools during 2013-2014. The sample was selected using multistage cluster sampling. The evaluation of reliability with internal consistency and test-retest methods showed that TTQ's reliability based on Cronbach's alpha was 0.83 and using the split-half it was 0.77. The results showed that the content, discriminant and construct validity of the questionnaire were desirable. Confirmatory factor analysis as the main form revealed four correlated but distinct factors which include idealized influence, inspirational motivation, intellectual stimulation, and individualized consideration. Based on the results, it can be said that TTQ is a valid and reliable instrument for the assessment of transformational teaching. پژوهش حاضر با هدف رواسازی و اعتباریابی پرسشنامه تدریس تحولآفرین در دانشآموزان شهر اردبیل انجام پذیرفت. جامعه‌ی آماری مورد مطالعه، دانشآموزان پایهی ششم ابتدایی آموزش و پرورش ناحیه‌ یک شهر اردبیل، به تعداد 2415 نفر در سال تحصیلی 94-1393 بودند که تعداد 490 نفر به روش خوشه‌ای چندمرحلهای انتخاب شدند. اعتبار پرسشنامۀ تدریس تحولآفرین بر اساس آلفای کرونباخ 83/0 و با استفاده از روش دو نیمه کردن، 77/0 بهدست آمد. بررسی‌های مربوط به روایی محتوا و سازه پرسشنامۀ تدریس تحولآفرین، مؤید روایی پرسشنامه مذکور است. یافته‏های حاصل از تحلیل عاملی تأییدی همانند فرم اصلی، چهار عامل نفوذ آرمانی (ایدهآل)، انگیزه الهامبخش، تحریک ذهنی و ملاحظات فردی را مورد تأیید قرار داد. با توجه به نتایج بهدست آمده میتوان گفت که پرسشنامۀ تدریس تحولآفرین ابزاری قابل اعتماد و روا برای اندازهگیری تدریس تحولآفرین است.

https://jsp.uma.ac.ir/article_693_e342323c4192bb4f2228f546dc989086.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 7 2 2010 08 23 A study of the role of conscientiousness and parameters of professional qualifications in the effectiveness of teachers’ performance: A structural equation modeling approach رابطه ویژگی‌های روان‌شناختی (شخصیت وظیفه‌شناسی) و مؤلفه‌های صلاحیت‌های حرفه‌ای با اثربخشی معلمان: رویکرد معادلات ساختاری 72 94 694 10.22098/jsp.2018.694 FA جمال سلیمی دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه کردستان کویستان محمدیان شریف دانشجوی دکتری برنامه ریزی توسعه آموزش عالی، دانشگاه کردستان Journal Article 1970 01 01 The aim of the present study is to investigate the relationship between conscientiousness and professional qualifications of teachers. The research was descriptive and correlational in nature. The population included all school teachers in secondary schools of the city of Marivan with 610 (N=610) in 2015-2016 academic year. 235 teachers were selected through stratified sampling. The instruments were three standard questionnaires of professional competencies of teachers, conscientiousness of NEO and effectiveness of teacher’s assessment that was a researcher-made questionnaire. The reliability of questionnaires, using Cronbach's alpha coefficient for the professional competencies of teachers was 0.94, conscientiousness of NEO was 0.82, and the effectiveness of teacher’s assessment was calculated to be 0.88. The results revealed that professional competencies can predict teachers' efficacy per se, but mere conscientiousness cannot predict teachers' efficacy, however, it can do so by the mediating role of professional competency. Also, findings confirmed that conscientiousness had little power in predicting teachers' efficacy, while professional competencies had more power in predicting teachers' efficacy. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه ویژگیهای روانشناختی (شخصیت وظیفهشناسی) و پارامترهای صلاحیتهای حرفهای با اثر بخشی معلمان صورت گرفت. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعهی آماری این پژوهش شامل کلیه معلمان مدارس دوره اول و دوم متوسطه آموزش و پرورش شهرستان مریوان (دوره اول 310 و دوره دوم 315 نفر) در سال تحصیلی 93-1394 بود، که 235 نفر از معلمان با توجه به نسبت طبقه دوره اول و دوم و زن و مرد با روش نمونهگیری طبقهای نسبتی انتخاب شدند. ابزار پژوهش حاضر، سه پرسشنامه‌ی صلاحیتهای حرفهای معلمان، عامل شخصیت وظیفهشناسی نئو و پرسشنامه محققساخته اثربخشی معلمان بود. برای تجزیه و تحلیل دادهها از معادلات ساختاری با استفاده از نرمافزار LISREL استفاده شد. نتایج نشان داد که صلاحیتهای حرفهای به تنهایی میتواند اثربخشی معلمان را پیشبینی کند، ولی شخصیت وظیفهشناسی به تنهایی نمیتواند اثربخشی معلمان را پیشبینی کند، اما با واسطهگری متغیر صلاحیت حرفهای میتواند اثر بخشی معلمان را پیشبینی کند. همچنین بخش دیگر یافتهها حاکی از آن بود که مؤلفهی شخصیت وظیفهشناسی قدرت کمی در پیشبینی مؤلفهی اثربخشی معلمان دارد، درحالیکه مؤلفهی صلاحیتهای حرفهای قدرت بالایی در پیشبینی اثربخشی معلمان دارند

https://jsp.uma.ac.ir/article_694_a8ca6c1d33a524ba116a2593818877ce.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 7 2 2010 08 23 Comorbidity of attention deficit/hyperactivity disorder with disruptive mood dysregulation disorder in elementary school children همبودی اختلال کمبود ‌توجه/ بیش فعالی با اختلال بدتنظیمی خلق مخرب در دانش‌آموزان دبستانی 95 114 695 10.22098/jsp.2018.695 FA مسلم عباسی استادیار دانشگاه سلمان فارسی کازرون ساره روستا دانشجوی کارشناسی ارشد روان شناسی دانشگاه سلمان فارسی کازرون هما احمدی کارشناس ارشد روان شناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم تحقیقات ساوه Journal Article 1970 01 01 The aim of this descriptive study was to examine comorbidity of attention deficit/hyperactivity disorder (ADHD) with disruptive mood dysregulation disorder (DMDD) in elementary school children. The population included all elementary students with ADHD. To achieve the above aim, 40 elementary students were selected through purposive sampling. After certainty of psychiatric diagnosis of ADHD, a structured clinical interview of parents was used to diagnose the cases with DMDD. The results showed that seven children (17.5%) with ADHD met diagnostic criteria for DMDD. Based on this finding, for using appropriate treatment methods for ADHD, it's necessary to identify if there is a case of comorbidity of ADHD and DMDD or no. پژوهش حاضر با هدف بررسی همبودی اختلال کمبود ‌توجه/ بیش فعالی با اختلال بدتنظیمی خلق مخرب در کودکان دبستانی انجام شد. روش پژوهش توصیفی بود و جامعه آماری شامل کودکان دبستانی مبتلا به اختلال کمبود ‌توجه/ بیشفعالی بود. برای دستیابی به هدف فوق،40 کودک دبستانی با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. پس از اطمینان از تشخیص روانپزشکی اختلال کمبود ‌توجه/ بیشفعالی، برای تشخیص موارد اختلال بدتنظیمی خلق مخرب از یک مصاحبه بالینی ساختار یافته با والدین استفاده شد. یافته‌های حاصل از این مطالعه، حاکی از همبودی 5/17 درصدی (7 کودک از 40 کودک) اختلال کمبود ‌توجه/ بیشفعالی با اختلال بدتنظیمی خلق مخرب بود. با توجه به نتایج، لزوم توجه و تشخیص همبودی اختلال بدتنظیمی خلق مخرب جهت بهکارگیری روش های درمانی مناسب برای اختلال کمبود ‌توجه/ بیش فعالی توصیه میگردد.

https://jsp.uma.ac.ir/article_695_97fff7f6c0d87ae84b414fe1418f1f1b.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 7 2 2018 08 23 The role of depression, anxiety and stress in predicting positive and negative attitudes toward delinquency in male students نقش افسردگی، اضطراب و استرس دانش‌آموزان پسر در پیش‌بینی نگرش مثبت و منفی آن‌ها به بزهکاری 115 130 696 10.22098/jsp.2018.696 FA اکبر عطادخت دانشیار روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی 0000-0001-9879-3309 نادیا قره گوزلو کارشناس ارشد روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی Journal Article 2018 10 07 This research investigates the role of depression, anxiety, and stress in predicting students' positive and negative attitudes toward delinquency. In this descriptive-correlational research, the population included all the students aging 15-18 years old in Hamedan, Iran. From the population, 100 students were selected through cluster sampling and to collect the data, they were asked to fill in attitude toward delinquency and depression and anxiety and stress scales (DASS-21). The data were analyzed by Pearson’s correlation coefficient and linear multiple regression. The results indicated that the whole point of mental derangement had positive relationship with positive attitude toward delinquency but had no relationship with negative attitude toward delinquency. Also, from the subset of mental derangement, anxiety had a relationship with positive and negative attitude toward delinquency. But depression had a relationship only with positive attitude toward delinquency. The results of the regression analysis also indicated that anxiety explained 28 percent of negative attitude toward delinquency variance, so according to what we mentioned before, parents, mental health specialists and counselors can identify students at risk and manage their depression and anxiety and prevent them from delinquency. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش افسردگی، اضطراب و استرس در پیشبینی نگرش مثبت و منفی دانشآموزان پسر به بزهکاری انجام شد. روش این مطالعه توصیفی- همبستگی بود و جامعهی آماری آن شامل کلیه دانشآموزان نوجوان پسر 15- 18 سال ساکن شهر همدان بودند. از بین این افراد نمونهای به حجم 100 نفر با روش نمونهگیری خوشهای انتخاب شدند و با پرسشنامههای سنجش نگرش به بزهکاری و مقیاس افسردگی، اضطراب، استرس21) (DASS به جمعآوری دادهها اقدام شد. دادههای به دست آمده با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تحلیل شد. نتایج نشان داد که نمره کل آشفتگی روانشناختی با نگرش مثبت دانشآموزان به بزهکاری رابطه مثبت معنادار دارد، ولی با نگرش منفی آنها به بزهکاری رابطهای ندارد. همچنین از بین زیرمتغیرهای آشفتگی روانشناختی، اضطراب با نگرش مثبت(24/0=r) و منفی(22/0-=r) به بزهکاری رابطه داشته، ولی افسردگی فقط با نگرش مثبت به بزهکاری رابطهای مثبت داشت(21/0=r). نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان داد که از بین مؤلفههای آشفتگی روانشناختی، اضطراب 28 درصد واریانس نگرش منفی به بزهکاری را به طور منفی تبیین میکند(28/0-= ß). بنابراین خانوادهها، متخصصین بهداشت روانی و مشاوران آموزش و پرورش میتوانند با شناسایی دانشآموزان در معرض خطر و مدیریت افسردگی و اضطراب آنها موجبات پیشگیری از بزهکاری دانشآموزان را فراهم کنند.

https://jsp.uma.ac.ir/article_696_12c4d6e4199427de400f19dec830465e.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 7 2 2018 08 23 A study of the structural relationships between parental monitoring performance, critical thinking and middle school students' adaptability and self-efficacy بررسی روابط ساختاری عملکرد نظارتی و تفکر انتقادی والدین با سازگاری و خودکارآمدی دانش‌آموزان مقطع متوسطه 131 156 697 10.22098/jsp.2018.697 FA امید عیسی نژاد استادیار گروه مشاوره، دانشگاه کردستان شبروز قبادی زاده دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره تحصیلی، دانشگاه کردستان Journal Article 2018 10 07 This study aims at predicting students' adaptability and self-efficacy through parental monitoring performances and critical thinking. This descriptive-correlational study uses structural equation modeling (SEM). The population included junior high school male students in Sanandaj, Iran in 2016 academic year. 440 students were selected through one-stage cluster sampling. Parental Monitoring System (PMS), California Critical Thinking Skills Test (B), Self-Efficacy Questionnaire for Children (SEQ-C) and adaptability questionnaires (AISS) were filled in. The data were analyzed through AMOS software. The results showed that there was a positive relationship among parental monitoring and all students' adaptability and self-efficacy factors. The results also implied the meaningful and positive relationship among students' critical thinking and all adaptability and self-efficacy factors. The findings of this study can be used in developing and applying educational plans and proposing preventive therapy for parents in order to form and improve students' adaptability and self-efficacy. هدف از این پژوهش، پیشبینی سازگاری و خودکارآمدی دانشآموزان از طریق سبک نظارتی و تفکر انتقادی والدین بود.روش پژوهش حاضر توصیفی _ همبستگی، از نوع مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش، متشکل از کلیه دانشآموزان پسر دبیرستانی بودند که در سال 1395-1396 در مدارس شهر سنندج مشغول به تحصیل بودند. از بین این جامعه، نمونهای به حجم 440 دانشآموز به روش خوشهای تکمرحلهای انتخاب و پرسشنامههای: نظـارت والـدین(PMS)، مهارت هایتفکر انتقادی کالیفرنیا(CCTST)(فرم ب)، خودکارآمدی کودکان و نوجوانان(SEQ-C) وپرسشنامه سازگاری سینها و سینگ (AISS)را تکمیل نمودند. دادهها با نرمافزار AMOS مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفت. نتایج نشان داد بین نظارت والدین با کلیه مؤلفههای سازگاری و خودکارآمدی دانشآموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد و همچنین یافتهها بیانگر رابطه مثبت و معنادار بین تمامی مؤلفههای تفکر انتقادی با کلیه مؤلفههای سازگاری و خودکارآمدی دانشآموزان بود. نتایج حاصل از پژوهش حاضر میتواند برای کمک به تدوین و بهکارگیری برنامههای آموزشی، پیشگیرانه و درمانی برای والدین جهت شکلدهی و تقویت خودکارآمدی و سازگاری دانشآموزان مورد استفاده قرار بگیرد.

https://jsp.uma.ac.ir/article_697_6c2fa8872a72cad920235c3b9ef7b1bb.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 7 2 2010 08 23 Predicting students'''' learning strategies based on their personality characteristics and resiliency پیش‌بینی راهبردهای یادگیری دانش‌آموزان بر اساس ویژگی‌های شخصیتی و تاب‌آوری 157 176 705 10.22098/JSP.2018.698 FA سیمین غلام‌رضایی دانشیار گروه روان‌شناسی دانشگاه لرستان کلثوم کریمی نژاد دانشجوی دکتری مشاوره خانواده دانشگاه شهید چمران اهواز فضل‌الله میر دریکوند دانشیار گروه روان‌شناسی دانشگاه لرستان غفار نصیری هانیس دانشجوی دکتری روان‌شناسی دانشگاه لرستان حسین حسینی دانشجوی دکتری روان‌شناسی دانشگاه لرستان Journal Article 1970 01 01 The present correlational study aimed to investigate the relationship between high school students' learning strategies and their personality characteristics and resiliency. The population consisted of all female students in high schools in Delfan city among whom a sample of 250 participants were selected using multistage cluster sampling. To collect the data, we used the revised version of Eysenck Personality Questionnaire (EQP-R), Connor-Davidson' Resiliency Scale (CD-RISC), and motivated strategies questionnaire for learning (MSLQ). The findings indicated that the correlation among learning strategies components with some of personality characteristics were positive and others were negative. The correlation between anxiety components and learning cognitive strategies with neurotic personality characteristic were 0.33 and -0.21, respectively and the correlation between self-efficiency components, internal valuation, and self-regulation with psychotic personality characteristics were -0.26, -0.23 and -0.19, respectively and the correlation between self-efficacy components and the cognitive strategies with extraversion personality characteristic were 0.20 and 0.22, respectively. In addition to these findings, the correlation between resiliency and learning strategies was 0.64 and all correlations were significant at the level of p<0.001. The result of the regression analysis indicated that the used model for predicting the learning strategies was significant (F=15.82) and can explain the correlation among the variables with the determinant coefficient of R2=0.45 which means that the personality characteristics and resiliency can explain 45 percent of the variance of the learning strategies. According to the findings, it can be concluded that learning strategies are related to personality characteristics and resiliency of students and it is worthy that teachers pay attention to it while teaching. پژوهش با هدف آشکار ساختن همبستگی راهبردهای یادگیری با ویژگی‌های شخصیتی و تاب‌آوری دانش‌آموزان دوره متوسطه به انجام رسید. روش پژوهش همبستگی است و جامعه آماری آن دربرگیرنده همه دانش‌آموزان دختر دوره متوسطه شهرستان دلفان بود که از میان آن‌ها نمونهای 250 نفری با بهکار بستن روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شد. برای گردآوری دادهها از ابزارهای فرم بازنگری شده پرسشنامه شخصیتی آیزنک (EQP-R)، سنجه تاب‌آوری کانر و دیوید سون (CD- RISC) پرسشنامه راهبردهای انگیزشی برای یادگیری (M SLQ) استفاده شد. یافته‌ها نشان داد که همبستگی مؤلفه‌های راهبردهای یادگیری با پاره‌ای از ویژگی‌های شخصیتی مثبت و با پاره‌ای دیگر منفی بود؛ همبستگی میان مؤلفه‌های اضطراب امتحان و راهبردهای شناختی یادگیری با ویژگی شخصیتی روانآزردگی به ترتیب 33/0 و 21/0-، همبستگی میان مؤلفه‌های خودکارآمدی، ارزش‌گذاری درونی و خودنظمدهی با ویژگی شخصیتی روانگسستهخویی به ترتیب 26/0-، 23/0- و 19/0- و همبسته مؤلفه‌های خود کارآمدی و راهبردهای شناختی با ویژگی شخصیتی برونگردی به ترتیب 20/0 و 22/0 بوده است. افزون بر این‌ها، همبستگی میان تاب‌آوری و راهبردهای یادگیری 64/0 بوده و همه‌ی این همبستگی‌ها معنی‌دار بوده است (001/0>p). نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که مدل استفاده‌شده برای پیش‌بینی راهبردهای یادگیری معنادار است (82/15F=) و می‌تواند با ضریب تعیین 45/0 = R2همبستگی میان متغیرها را تبیین کنند؛ یعنی ویژگی‌های شخصیتی و تاب‌آوری می‌توانند 45/% از پراکنش راهبردهای یادگیری را تبیین کنند. با توجه به یافته‌ها می‌توان نتیجه گرفت که راهبردهای یادگیری با ویژگی‌های شخصیتی و تاب‌آوری در دانش‌آموزان رابطه دارد و شایسته است که معلمان در تدریس خود به این نکته توجه نمایند.

https://jsp.uma.ac.ir/article_705_9a1b5858c6709ff9cad89815a592735b.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 7 2 2018 08 23 The effectiveness of executive-function training and neuro-feedback on improving students’ academic performance اثربخشی آموزش کنش‌های اجرایی و نوروفیدبک بر ارتقاء عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان 177 195 699 10.22098/jsp.2018.699 FA مهدی غیاثی گیشی کارشناس ارشد علوم شناختی، مشاور آموزش و پرورش منطقه جلگه اصفهان علی مشهدی دانشیار روان شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد علی غنائی چمن آباد دانشیار علوم اعصاب شناختی، مدیر واحد بین الملل دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2018 10 07 The purpose of this study was to evaluate the effectiveness of executive-function training and neuro-feedback on improving normal students’ academic performance. Through a pretest-posttest quasi-experimental design with a control group, thirty six male students from the fourth grade of primary school were randomly selected and put into three groups of twelve including 1) executive-function training and neuro-feedback group, 2) executive-function training group, and 3) control group. The two groups of executive function training plus neuro-feedback and mere executive-function training participated in 16 sessions of class trainings of executive functions and the group of executive function training plus neuro-feedback attended in 8 sessions of neuro-feedback training in addition to the previous sessions; the control group remained in the waiting list. The results indicated a significant improvement in academic performance of the students attending the training sessions of executive function relative to those of the control group manifested as with an effect size 0f 0.89 an improvement in total score of educational performance and comparison of the groups indicated the higher significance of academic performance in “executive-function training plus neuro-feedback” group relative to the group utilizing the class training alone. The results of this study suggest that through training the executive functions, it is possible to improve students’ academic performance and these trainings would be more influential and effective in association with neuro-feedback. هدف از این مطالعه بررسی میزان اثربخشی آموزش کلاسی کنش‌های اجرایی به همراه نوروفیدبک بر ارتقاء عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان بهنجار بود.در قالب یک طرح نیمهآزمایشی پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل، 36 نفر دانش‌آموز پسر کلاس چهارم ابتدایی به صورت تصادفی انتخاب شده و در سه گروه 12 نفری آموزش کنش‌های اجرایی و نوروفیدبک، آموزش کنش‌های اجرایی و کنترل قرار داده شدند. دو گروه آموزش کنش‌های اجرایی به همراه نوروفیدبک و آموزش به تنهایی در 16 جلسه آموزش کلاسی کنش‌های اجرایی و گروه آموزش و نوروفیدبک علاوه بر آموزش کلاسی در 8 جلسه آموزش نوروفیدبک شرکت کردند و گروه کنترل در لیست انتظار قرار گرفتند. نتایج بیانگر بهبود معنادار عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان شرکت‌کننده در جلسات آموزشی کنش‌های اجرایی نسبت به گروه کنترل با اندازه اثر 89/0 در نمره کلی عملکرد تحصیلی است و مقایسه گروه‌ها معناداری بیشتر عملکرد تحصیلی را در گروه آموزش کنش‌های اجرایی به همراه نوروفیدبک نسبت به گروهی که فقط از آموزش کلاسی استفاده کرده بودند را نشان داد. این مطالعه نشان داد که با آموزش کنش‌های اجرایی می‌توان عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان را ارتقاء داد و این آموزش‌ها در همراهی با نوروفیدبک تأثیرگذاری بیشتری دارد.

https://jsp.uma.ac.ir/article_699_dea7ec26ede81b90bb16a9b5806840cd.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 7 2 2018 08 23 The effectiveness of self-efficacy training on academic stress and social skills of female students اثربخشی آموزش خودکارآمدی بر استرس تحصیلی و مهارت‏های اجتماعی دانش‌آموزان دختر 196 213 700 10.22098/jsp.2018.700 FA محمود کوشکی کارشناس ارشد روان شناسی، دانشگاه خوارزمی هادی کرامتی استادیار گروه روان شناسی تربیتی، دانشگاه خوارزمی جعفر حسنی دانشیار گروه روان شناسی، دانشگاه خوارزمی Journal Article 2018 10 07 This study aimed to examine the effectiveness of self-efficacy training on the academic stress and social skills in junior high school female students. The research method was experimental. The design was pretest and posttest with a control group. The population included junior high school female students in Mamulan city during 2013-2014 academic year. Simple random sampling was used to select the participants. In this method, among the 8 educational complexes, one complex was selected and their students filled in Sherer self-efficacy, Zajacova academic stress and social skills of adolescents questionnaires. After analysis, randomly, 15 students with low self-efficacy, high stress and low social skills were selected and placed into experimental and control groups. The treatment was conducted in 10 sessions. Finally, a posttest was performed in both groups. The questionnaires were analyzed using covariance analysis in SPSS software. The results showed that in experimental group, self-efficacy training had a significant and positive effect on academic stress and social skills. As a result, we conclude that self-efficacy training affects educational stress and social skills. پژوهش حاضر با هدف روشن ساختن تأثیر آموزش خودکارآمدی بر استرس تحصیلی و مهارت‌های اجتماعی دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطه اول انجام ‌شده است. روش پژوهش آزمایشی است. طرح تحقیق آن پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل است. جامعه آن را دختران متوسطه اول شهر معمولان (خرم‌آباد) تشکیل می‌دادند که در سال تحصیلی 94-93 مشغول به تحصیل بودند. روش نمونه‌گیری به‌صورت تصادفی (ساده) بوده است. برای انتخاب نمونه از بین 8 مجتمع آموزشی و پرورشی شهر معمولان، یک مجتمع به‌صورت تصادفی انتخاب و پرسشنامه‌های خودکارآمدی شرر (1982)، استرس تحصیلی زاژکووا و همکاران (2005) و مهارت‌های اجتماعی نوجوانان ایندربیتزن و فوستر (1992) بین تمام دانش‌آموزان دختر آن مجتمع اجرا شد. در این پژوهش، گروه آزمایش (15 نفر) با استفاده از پکیج آموزشی خودکارآمدی، 10 جلسه مورد آموزش قرار گرفتند. بعد از تجزیه‌وتحلیل، به‌صورت تصادفی، 15 نفر از دانش‌آموزانی که خودکارآمدی پایین، استرس تحصیلی بالا و مهارت‌های اجتماعی پایینی داشتند به‌ عنوان گروه آزمایش و 15 نفر نیز به‌عنوان گروه کنترل انتخاب شدند. سپس آموزش خودکارآمدی در 10 جلسه به عمل آمد. در نهایت، از هر دو گروه پس‌آزمون به عمل آمد. اطلاعات به‌دست‌آمده از پرسشنامه‌ها بر اساس تحلیلکوواریانس مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها نشان داد که آموزش خودکارآمدی بر استرس تحصیلی و مهارت‌های اجتماعی گروه آزمایش تأثیر معنی‌داری داشته است، درصورتی‌که این تأثیر در گروه کنترل مشاهده نشده است. افزون براین، نتایج نشان داد که با آموزش خودکارآمدی، استرس تحصیلی کاهش و مهارتهای اجتماعی افزایش ‌یافته است. از این یافته‌ها می‌توان نتیجه گرفت که آموزش خودکارآمدی بر کاهش استرس تحصیلی و همچنین افزایش مهارت‌های اجتماعی دانشآموزان، مؤثر است.

https://jsp.uma.ac.ir/article_700_7143d19e2ae0ff788ba884987f924ffa.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 7 2 2018 08 23 An investigation of the characteristics of academic achievement, family-social pedigree and mental health in delinquent teenagers بررسی ویژگی‌های پیشرفت تحصیلی، تبار خانوادگی - اجتماعی و سلامت روان در نوجوانان بزهکار 214 239 701 10.22098/jsp.2018.701 FA فاطمه کربلائی عضو هئیت علمی گروه روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه ازاد زاهدان غلامعلی افروز استاد ممتاز روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنائی، دانشگاه تهران مهوش رقیبی استادیار گروه روان‌شناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان Journal Article 2018 10 07 Juvenile delinquency is one of the most complicated social issues that has entangled public opinion. The present study was conducted to investigate the characteristics of academic achievement, family-social pedigree and mental health in delinquent teenagers in Sistan and Baluchestan Province. The research method was descriptive-survey. The population included all the delinquent teenagers at the rehabilitation center of Sistan and Baluchestan during 2015-2016. From among them, using availability sampling, 86 delinquent teenagers were selected. In addition to identifying their current level of education and their grade point average, a researcher-made questionnaire on their family traits and the SCL-90-R mental health questionnaire were employed. The findings showed that delinquent teenagers were the third child of the family in terms of family descent and had a large family structure, social status, economic background, parents with low education and a large number of family members. In the area of academic achievement, the majority of juvenile offenders were illiterate and few of them held primary or secondary education. The most frequent reason for the status of these teenagers was that they were helping the family and their attitude toward the community was bad. These teenagers needed attention and clinical intervention in mental health, and they also needed clinical intervention at the scale of suspicion, depression, and fear. With the scientific identification of these characteristics, it is clear that appropriate programs for preventing the delinquency of juvenile delinquents in the formulation of educational programs and their career and academic guidance are significant. بزهکاری نوجوانان از جمله مسائل بغرنج اجتماعی است که افکار عمومی را شدیداً به خود مشغول داشته است. پژوهش حاضر به‌منظور بررسی وضعیت ویژگیهای پیشرفت تحصیلی، تبار خانوادگی- اجتماعی و سلامت روان نوجوانان بزهکار انجام گرفت. روش پژوهش توصیفی از نوع پیمایشی بود. جامعه‌ی آماری پژوهش را تمامی نوجوانان بزهکار کانون اصلاح و تربیت استان سیستان و بلوچستان در سال 97-1396 تشکیل می‌دادند که از میان آن‌ها با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس 86 نفر از نوجوانان بزهکار کانون اصلاح و تربیت استان به عنوان نمونه انتخاب شدند و ضمن مشخص کردن سطح تحصیلات کنونی و نمره معدل آنان، پرسشنامه ویژگیهای تبار خانوادگی محقق ساخته، و پرسشنامه سلامت روان SCL-90-R در مورد آنان اجرا و تکمیل گردید. یافته‌ها نشان داد، نوجوانان بزهکار از نظر ویژگیهای تبار خانوادگی، فرزند سوم خانواده بوده و دارای ساختار خانوادگی گسترده، وضعیت اجتماعی، اقتصادی، تحصیلی پائین در والدین و تعداد اعضای خانواده زیاد بودند. در زمینه پیشرفت تحصیلی، نوجوانان بزهکار اکثریت بیسواد و تعداد اندکی تحصیلاتشان تا ابتدایی و متوسطه بود. بیشترین فراوانی علت ترک تحصیل این نوجوانان این بوده که کمک خرج خانواده بودند و نگرش آنان به اجتماع بد بوده است. این افراد در زمینه سلامت روان نیازمند توجه و مداخله بالینی هستند، همچنین آنان در مقیاس سوءظن، افسردگی و ترس نیاز به مداخله بالینی داشتند. با شناسایی علمی این ویژگیها، مشخص میشود که برنامهریزیهای مناسب جهت پیشگیری از بزهکاری و بازپروری نوجوانان بزهکار در زمینه تدوین برنامههای آموزشی و هدایت شغلی و تحصیلی آنان از موارد قابل‌توجه است.

https://jsp.uma.ac.ir/article_701_586972a7cb349ecfc4ab5eb6b5366897.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 7 2 2018 08 23 The effectiveness of cognitive-behavioral and positive therapies on adaptive-social performance and academic burnout of perfectionist students اثربخشی درمان‌های شناختی-رفتاری و مثبت نگر بر عملکرد اجتماعی-انطباقی و فرسودگی تحصیلی دانش‌آموزان کمال‌گرا 240 260 702 10.22098/jsp.2018.702 FA آذر کیامرثی عضو هیئت علمی گروه روان شناسی دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران محمد نریمانی استاد دانشگاه محقق اردبیلی ناصر صبحی قراملکی دانشیار روان شناسی، دانشگاه علامه طباطبائی نیلوفر میکاییلی دانشیار گروه روان شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی Journal Article 2018 10 07 The aim of the study was to investigate the effectiveness of positive and cognitive- The aim of this study was to investigate the effectiveness of positive and cognitive-behavioral therapies on adaptive-social performance and academic burnout of perfectionist students. This was an experimental study with pre/post-test design and a control group. The population included all female students with a perfectionist style in 2016 in Rasht, Iran. The sample consisted of 69 students who were randomly assigned into 3 groups (two experimental groups and one control group). For data collection, we used Stober’s Clinical Perfectionism Scale and Short Form of Solmla-Aro’s Adaptive-Social Inventory and Prais’s Academic Burnout Scale for the experimental groups. Positive therapy and cognitive-behavioral therapy were executed at 10 weekly sessions, whereas the control group had no intervention. The results showed the positive therapy and cognitive-behavioral therapy would increase adaptive-social performance and decrease academic burnout in perfectionist students. There were no significant differences between efficacy of therapies on adaptive-social performance and academic burnout of students. The findings indicated that positive therapy as a new is effective as much as cognitive-behavioral therapy and can be used as an alternative treatment. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمانهای مثبتنگر و شناختی-رفتاری بر عملکرد اجتماعی-انطباقی و فرسودگی تحصیلی دانشآموزان کمالگرا است. این پژوهش آزمایشی، با طرح پیشآزمون و پسآزمون و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری این پژوهش شامل دانشآموزان دختر کمالگرای مدارس متوسطه شهر رشت در سال 1395 است. نمونه پژوهش 69 دانشآموز دختر کمال گرا بود که به صورت تصادفی به سه گروه (دو گروه آزمایشی و یک گروه کنترل) گمارده شدند. برای جمعآوری دادهها، از مقیاس کمال گرایی بالینی استوبر، پرسشنامه عملکرد اجتماعی-انطباقی سالملا-آرو و همکاران و مقیاس فرسودگی تحصیلی پرایس و همکاران استفاده شد. گروههای آزمایش، درمانهای مثبتنگر و شناختی-رفتاری را در 10 جلسه دریافت کردند و گروه کنترل مداخلهای نگرفت. نتایج نشان داد که درمان های مثبت نگر و شناختی-رفتاری در افزایش عملکرد اجتماعی-انطباقی و کاهش فرسودگی تحصیلی دانشآموزان کمالگرا تأثیر دارد. بین اثربخشی دو درمان تفاوتی بهدست نیامد. این یافتهها بیان میکند که درمان مثبتنگر به اندازه درمان شناختی-رفتاری مؤثر است و میتوان از آن به عنوان درمان جایگزین استفاده کرد.

https://jsp.uma.ac.ir/article_702_57ec33d052ca0e98ea3af8e0df548b55.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 7 2 2018 08 23 On the relationship between physical self-conception and leisure time activities of gifted students with an emphasis on physical activity ارتباط بین خود پندارۀ بدنی با نحوۀ گذران اوقات فراغت با تأکید بر فعالیت های بدنی دانش‌آموزان تیزهوش 261 277 703 10.22098/jsp.2018.703 FA فرزاد نوبخت استادیار گروه تربیت بدنی، دانشگاه محقق اردبیلی علی همتی عفیف استادیار دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره) نگار اشرفی دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزش، دانشگاه محقق اردبیلی Journal Article 2018 10 07 The aim of this study was to investigate the relationship between physical self-conception and leisure time activities with an emphasis on physical activity of gifted students of Qazvin, Iran. The research method is descriptive with correlation analysis. The population included 760 gifted male and female students in secondary school in 2014-2015 academic year. The sample contained 256 participants (128 females and 128 males) who were randomly selected according to Morgan’s table. Ravanbakhsh leisure questionnaire and the short version of March questionnaire were employed. To analyze the data, descriptive statistics and Pearson correlation coefficient were used. The results showed that gifted students had very little participation (about 22 percent) in sports leisure activities. Watching TV and using the computer were their most frequent leisure activities. The results also confirmed a significant correlation (p<.05) between sports merit factors, self-esteem and general self-concept with all components of the physical activity based on leisure time. A significant relationship (p<.05) between lipid parameters, appearance, flexibility, peace and harmony with some elements of spending leisure time with an emphasis on physical activity was observed. The orientation towards leisure time programs can help students to develop positive physical self-conception. هدف از تحقیق حاضر بررسی ارتباط خودپندارۀ بدنی با گذران اوقات فراغت با تأکید بر فعالیتهای بدنی در دانشآموزان تیز هوش متوسطه قزوین بود. روش تحقیق از نوع توصیفی – همبستگی است. جامعۀ این تحقیق تمامی دانشآموزان تیز هوش دختر و پسر سه پایۀ تحصیلی دورۀ متوسطه به تعداد 760 نفر در سال تحصیلی 93-94 بوده که از بین آن ها 256 نفر (128 دختر و 128 پسر) براساس جدول مورگان و به شکل تصادفی ساده به عنوان نمونه انتخاب شدند. در این تحقیق از دو پرسشنامۀ اوقات فراغت روان بخش و پرسشنامۀ خود پندارۀ بدنی مارش استفاده شده است. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از آمار توصیفی و ضریب همبستگی پیرسون بهره گرفته شد. یافته‌ها نشان داد که دانشآموزان تیز هوش مشارکت بسیار کمی ( حدود22 درصد) در فعالیتهای ورزشی اوقات فراغت دارند. تماشای تلویزیون و استفاده از کامپیوتر بیشترین استفاده را در اوقات فراغت داشت. این نتایج همچنین موید ارتباط معنادار (p کمتر از 05/0)بین عوامل لیاقت ورزشی، عزت نفس و خودپندارۀ کلی با تمامی مؤلفههای گذران اوقات فراغت با تأکید بر فعالیتهای بدنی است.ارتباط معنادار(p کمتر از 05/0) بین عوامل چربی، ظاهر، انعطاف، سلامتی و هماهنگی با برخی از مؤلفههای گذران اوقات فراغت با تأکید بر فعالیتهای بدنی ملاحظه گردید. لذا جهت گیری به سمت برنامههای ورزشی در اوقات فراغت میتواند به خودپنداره بدنی مثبت دانشآموزان کمک کند.

https://jsp.uma.ac.ir/article_703_36cfcc420e7c2fdd0deace34d89e3eae.pdf