دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 8 2 2019 08 23 The relationship between Spiritual intelligence and its Components with Job Performance: A case of Teachers of Aslanduz city بررسی رابطه بین هوش معنوی و مؤلفه‌های آن با عملکرد شغلی معلمان شهرستان اصلاندوز 7 21 811 10.22098/jsp.2019.811 FA نجف اسدزاده هیر دانشجوی دکترای مدیریت آموزش عالی، دانشگاه ارومیه بهناز مهاجران دانشیار گروه مدیریت آموزشی و مدیریت آموزش عالی، دانشگاه ارومیه علیرضا قلعه‌ای دانشیار گروه مدیریت آموزشی و مدیریت آموزش عالی، دانشگاه ارومیه افشین دیوبند دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، دانشگاه ارومیه پریسا جوادی کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، دانشگاه ارومیه Journal Article 2019 09 28 The purpose of the current research is to investigate the relationship between spiritual intelligence and its components with high school teachers’ job performance in Aslanduz city during the 2013-2014 academic year. This study is descriptive–correlational and its population includes high school teachers of Aslanduz city (N=70) who were selected through whole counting. The instruments included two questionnaires of Spiritual Intelligence and Patterson’s job performance. The data were analyzed by parametric tests of Kolmogorov-Smirnov, Pearson correlation, one sample t-test and multiple regression through SPSS- 20. The results showed that there is a significant and positive relationship between spiritual intelligence and teachers’ job performance. Also, analysis of the data revealed that spiritual intelligence could predict 71.2% of teachers’ job performance variance. Therefore, we can conclude that spiritual intelligence has important role to play in teachers’ job performance. این مطالعه با هدف بررسی رابطه بین هوش معنوی و مؤلفه‌های آن با عملکرد شغلی معلمان دوره متوسطه شهرستان اصلاندوز صورت گرفته است. جامعه آماری پژوهش کلیه معلمان دوره متوسطه شهرستان اصلاندوز در سال تحصیلی 92-93 به تعداد 70 نفر بودند که به روش کل شماری به عنوان نمونه انتخاب گردیدند. برای گردآوری داده‌ها از دو پرسشنامه استاندارد هوش معنوی کینگ و عملکرد شغلی پاترسون استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌های پژوهش از ضریب همبستگی پیرسون، آزمون t تک متغیره و تحلیل رگرسیون چند متغیره به روش همزمان استفاده گردید و داده‌ها با استفاده از نرم افزار 20SPSS تجزیه و تحلیل گردیدند. نتایج به دست آمده نشان داد بین هوش معنوی و مؤلفه‌های آن با عملکرد شغلی معلمان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد و مؤلفه‌های هوش معنوی قادرند میزان 2/71 در صد از عملکرد شغلی معلمان را پیشبینی کنند؛ بنابراین می‌توان گفت که هوش معنوی نقش مهمی را در عملکرد شغلی معلمان بازی می‌کند.

https://jsp.uma.ac.ir/article_811_89ae57cfd783df5ffb44089e26263f7c.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 8 2 2019 08 23 The mediating role of Academic Self-Efficacy in the relationship between Emotional Intelligence, Creativity and Achievement Motivation نقش میانجی خودکارآمدی تحصیلی در رابطه بین هوش هیجانی و خلاقیت با انگیزش پیشرفت 22 42 812 10.22098/jsp.2019.812 FA یوسف دهقانی استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه خلیج فارس سید علی افشین دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی دانشگاه خلیج فارس فریده سادات حسینی استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه خلیج فارس مهری سعیدی دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی دانشگاه خلیج فارس Journal Article 2019 09 28 Self-efficacy is defined as person’s confidence in relation to his/her abilities and this confidence has an important role in one's success and failures. This study aimed to investigate the mediating role of self-efficacy in the relationship between emotional intelligence and creativity with achievement motivation of students. This research is a descriptive-correlational study. For this purpose, 308 ninth grade students from Salmas city were selected by cluster sampling. General self-efficacy of Sherer, emotional intelligence of Shot, creativity of Abedi and achievement motivation of Hermens questionnaires were administered among the participants. To analyze the data, structural equation modeling was used. The results showed that there is significant positive relationship between emotional intelligence and creativity with self-efficacy. Also, there is significant positive relationship between emotional intelligence and creativity with achievement motivation through the mediation of self-efficacy. Moreover, the results of structural equation modeling indicated the fitness of research models. According to the findings, it can be said that self-efficacy mediates the relationship between emotional intelligence and creativity with achievement motivation. On this basis, and by taking into account the variables such as emotional intelligence, creativity and self-efficacy, we can improve students’ achievement motivation. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطه‌ای خودکارآمدی در رابطه بین هوش هیجانی و خلاقیت بر انگیزش پیشرفت دانش‌آموزان انجام شد. طرح این پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی است. به این منظور 308 نفر از دانش‌آموزان پایه نهم شهرستان سلماس (150 پسر و 158 دختر) به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای انتخاب شدند و به مقیاس‌های خودکارآمدی عمومی شرر، هوش هیجانی شات، خلاقیت عابدی و انگیزش پیشرفت هرمنس پاسخ دادند. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از مدل معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج تحلیل داده‌ها نشان داد که بین هوش هیجانی و خلاقیت با خودکارآمدی رابطه مثبت و معنادار و هم‌چنین رابطه معناداری بین هوش هیجانی و خلاقیت با انگیزش پیشرفت از طریق میانجی‌گری خودکارآمدی به دست آمد. نتایج مدل معادلات ساختاری نشان از برازندگی مدل مفروض تحقیق داشت. با توجه به یافته‌ها می‌توان گفت که خودکارآمدی نقش واسطه‌ای در رابطه بین هوش هیجانی و خلاقیت با انگیزش پیشرفت دارد. براین اساس با در نظرگرفتن متغیرهایی چون نقش هوش هیجانی، خلاقیت و خودکارآمدی می‌توان میزان انگیزش پیشرفت دانش‌آموزان را ارتقاء بخشید.

https://jsp.uma.ac.ir/article_812_cf96ad52aeb4b21c95768a0dad559498.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 8 2 2019 08 23 Modeling the relationship between Achievement Goals and Academic Procrastination with Math Performance among first Grade female High School Students in Yazd مدل‌یابی روابط بین اهداف پیشرفت و تعلل ورزی تحصیلی با عملکرد ریاضی دانش‌آموزان اول دبیرستان 43 71 813 10.22098/jsp.2019.813 FA حمیده رادمنش کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه یزد علیرضا بخشایش دانشیار گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه یزد Journal Article 2019 09 28 The purpose of this study is to model the relationship between achievement goals and academic procrastination with math performance among first grade female junior high school students residing in Yazd. 300 students were selected as the sample by cluster sampling method. For data collection, the Achievement Goal Questionnaire and Academic Procrastination Questionnaire and student’s marks at end of the second semester, as a general test held in all cities of Iran, were used. The evaluated model had good fitness indicators. The results of structural equation modeling showed that mastery orientation goal had a significant negative impact on academic procrastination (B=-0.40) but had no significant impact on math performance. Mastery avoidance goal had significant positive impact on academic procrastination (B= 0.34) and had significant negative impact on math performance (B= -0.14). Performance orientation goal had a significant negative impact on academic procrastination (B=-0.18) and had significant positive impact on math performance (B= 0.22). Performance avoidance goal had no significant effect on academic procrastination and math performance.According to the results, by changing the orientation of the target, it is possible to reduce or correct procrastination and improve math performance. هدف از این پژوهش، مدل‌یابی روابط بین اهداف پیشرفت و تعلل‌ورزی تحصیلی با عملکرد ریاضی دانش‌آموزان دختر اول دبیرستان (دوره دوم) یزد بود. بدین منظور ۳۰۰ دانش‌آموز به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای انتخاب شدند و به منظور گردآوری اطلاعات، از پرسش‌نامه‌های جهت‌گیری هدف و پرسش‌نامه اهمال‌کاری تحصیلی و نمره ریاضی پایان نیمسال دوم تحصیلی که به صورت هماهنگ کشوری برگزار شد، استفاده گردید. مدل ارزیابی شده از شاخص‌های برازندگی خوبی برخوردار بود. نتایج مدل معادلات ساختاری نشان داد که متغیر هدف تسلط- گرایشی تأثیر منفی و معناداری بر تعلل‌ورزی تحصیلی (40/0-=B) داشت؛ ولی تأثیر معناداری بر عملکرد ریاضی نداشت. متغیر هدف تسلط- اجتنابی تأثیر مثبت و معناداری بر تعلل‌ورزی تحصیلی (34/0=B) و تأثیر منفی و معناداری بر عملکرد ریاضی (14/0-=B) داشت. متغیر هدف عملکرد- گرایشی نیز تأثیر منفی و معناداری بر تعلل‌ورزی تحصیلی (18/0-=B) و تأثیر مثبت و معناداری بر عملکرد ریاضی (22/0=B) داشت. متغیر هدف عملکرد- اجتنابی تأثیر معناداری بر تعلل‌ورزی تحصیلی و عملکرد ریاضی نداشت. با توجه به نتایج به دست آمده، از طریق تغییر در جهت‌گیری هدف، می‌توان اقدام به کاهش تعلل‌ورزی یا اصلاح آن نمود و عملکرد ریاضی را ارتقاء داد.

https://jsp.uma.ac.ir/article_813_d23cf997df4518987485595ef4451f8c.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 8 2 2019 08 23 Comparison of the effectiveness of Traditional and E-learning Teaching Methods in Educational Engagement, Educational Self-Efficacy and Self-Controlling of Students مقایسه اثربخشی روش تدریس الکترونیکی و روش تدریس سنتی بر اشتیاق تحصیلی، خودکارآمدی تحصیلی و خودتنظیمی در دانش آموزان 72 90 814 10.22098/jsp.2019.814 FA شیوا علیپور کتیگری دانشجوی دانشگاه آزاد اسلامی واحد خمین حسن حیدری دانشیار گروه مشاوره و روانشناسی،دانشگاه آزاد اسلامی واحد خمین محمد نریمانی استاد ممتاز گروه روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی حسین داوودی استادیار گروه مشاوره و روانشناسی،دانشگاه آزاد اسلامی واحد خمین Journal Article 2019 09 28 The purpose of this study was to determine the effectiveness of e-learning methods in educational engagement, educational self-efficacy and self-control of students. The research method was a pretest-posttest design with an experimental group and a control group. The population included all the 7th grade male students who were studying at public and private schools in the 2nd district of Rasht in the academic year of 1397-1398 amounting to 1,320 people. 40 students were selected as the sample through cluster sampling and were placed in two groups (control and experiment). At first, educational engagement, educational self-efficacy and self-control were used for both groups (pretest). Then, the experimental group received an e-learning program in the form of 8 sessions of 90 minutes in one week, while the control group was provided with the traditional teaching method. After this stage, both groups were evaluated by a questionnaire (posttest). The results showed that the implementation of the e-teaching method has a significant effect on academic engagement (p <0.01), the implementation of the teaching method on self-efficacy has a significant effect (p <0.01), and the implementation of e-learning method on self-control has a significant effect (p < .01). The results of the study showed that in the teaching method, learners are more motivated and more willing to participate in the learning process for ease of access to information and educational content, which leads to self-efficacy and self-control. پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی روش تدریس الکترونیکی و سنتی بر اشتیاق تحصیلی، خودکارآمدی تحصیلی و خودتنظیمی دانش آموزان انجام شد. روش پژوهش، آزمایشی از نوع طرح‌های پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری، کلیه دانشآموزان پسر پایه هفتم بودند که در سال تحصیلی 97-98 در ناحیه 2 شهر رشت در مدارس دولتی و غیر انتفاعی مشغول به تحصیل بوده و طبق استعلام از اداره آموزش و پرورش تعدادشان 1320 نفر بود. 40 نفر از دانش‌آموزان پایه هفتم، به شیوه تصادفی خوشه‌ای انتخاب و در دو گروه (کنترل و آزمایش) جایگزین شدند. جهت جمعآوری دادهها، از پرسشنامه‌های اشتیاق تحصیلی، خودکارآمدی و خودتنظیمی استفاده شد. گروه مداخله، برنامه آموزش الکترونیکی را در قالب 8 جلسه 90 دقیقه‌ای و هفته‌ای یک بار دریافت کردند؛ درحالی که گروه کنترل روش تدریس سنتی ارائه شد. یافته‌ها نشان داد که اجرای روش تدریس الکترونیکی بر اشتیاق تحصیلی، تأثیر معناداری دارد (01/0p<)؛ اجرای روش تدریس الکترونیکی بر خودکارآمدی، تأثیر معناداری دارد (01/0p<) و اجرای روش تدریس الکترونیکی بر خودتنظیمی، تأثیر معناداری دارد ( 01/0 p<). نتایج پژوهش نشان داد که در روش تدریس الکترونیکی؛ فراگیران به جهت سهولت دسترسی به اطلاعات و محتوای آموزشی، باانگیزه و اشتیاق تحصیلی بیشتری به مشارکت در روند یادگیری می‌پردازند که منجر به ارتقاء خودکارآمدی و خودتنظیمی آن‌ها می‌شود.

https://jsp.uma.ac.ir/article_814_fded6bc1182fcb6c0c60c53d65c4fa9b.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 8 2 2019 08 23 The relationship between Antecedents of Academic Emotions, Identity, Education and Academic Achievement Goals رابطه پیشایندهای عواطف تحصیلی، هویت تحصیلی و اهداف پیشرفت با پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان 91 112 815 10.22098/jsp.2019.815 FA حمید فرامرزی دانشجوی دانشگاه چمران ناصر بهروزی استادیار گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه شهید چمران اهواز فاطمه فرزادی دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه شهید چمران اهواز Journal Article 2019 09 28 Academic achievement refers to all involvements of students in the school environment including self-efficacy, emotional effects, planning, lack of motivation and result control. Several factors, such as academic emotions, academic identity and progress goals, have a role in it. The purpose of this study is to evaluate academic emotions, academic identity and progress goals as academic achievement predictors. 350 participants were asked to complete the questionnaire of academic emotions, academic identity scale, progress goals scale and academic achievement. The results revealed a relationship between the components of academic emotions (positive and negative emotions, optimism, pessimism, and fear of failure), academic identity and progress goals with academic achievement having a meaningful relationship. The results of regression analysis step by step method showed that the linear combination from a set of predictor variables explains 45.80% of academic achievement. Also, the results of regression analysis step by step entrance method showed that the predictor variables of optimism and academic identity explained 41% of academic achievement. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه پیشایندهای عواطف تحصیلی، هویت تحصیلی و اهداف پیشرفت با پیشرفت تحصیلی دانشآموزان بود. روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش شامل دانش آموزان پسر سال سوم دبیرستان‌های شهرستان اهواز بودند که در سال تحصیلی 1393-1394 مشغول به تحصیل بودند. تعداد 350 نفر به روش نمونهگیری خوشهای چند مرحلهای به همراه نمونهگیری تصادفی انتخاب شدند. از شرکتکنندگان خواسته شد که پرسشنامه‌های عواطف تحصیلی، مقیاس هویت تحصیلی، مقیاس هدف‌های پیشرفتو پیشرفت تحصیلی را تکمیل کنند. نتایج نشان داد که بین مؤلفه‌های عواطف تحصیلی (عواطف مثبت و منفی، خوش بینی، بدبینی و ترس از شکست)، هویت تحصیلی و هدف‌های پیشرفت با پیشرفت تحصیلی رابطه‌ای معنی‌دار وجود دارد. همچنین، نتایج حاصل از تحلیل نشان داد که متغیرهای پیش‌بین خوش بینی و هویت تحصیلی 41 درصد از پیشرفت تحصیلی را تبیین می‌کند؛ بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که خوش بینی و هویت تحصیلی در پیش بینی پیشرفت تحصیلی نقش مؤثری دارند.

https://jsp.uma.ac.ir/article_815_7fd55842e4f1068c1830645ece674504.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 8 2 2019 08 23 The Role of School Organizational Culture and Self-Regulation in predicting Achievement Motivation of High School Students نقش فرهنگ سازمانی مدرسه و خودتنظیمی در پیش بینی انگیزه پیشرفت دانش‌آموزان دبیرستانی 113 130 816 10.22098/jsp.2019.816 FA وحید فلاحی دانشجوی دکترای روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی نیلوفر میکائیلی استاد گروه روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی اکبر عطادخت دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی Journal Article 2019 09 28 The aim of this research was to study the role of school organizational culture and self-regulation in anticipating achievement motivation of students. The research method was descriptive by correlation coefficients. The population was all the high school students in Parsabad city in academic year of 1394-1395 (N = 1532). The sample included 120 students who were selected by random cluster sampling. The school culture questionnaire, self-regulation questionnaire and achievement motivation questionnaire were used to collect the data. The data were analyzed by correlation coefficients of Pearson and multiple regression. The results showed that there was a significant positive relationship between achievement motivation with school organizational culture components of therelationship between students and teachers (r = 0.44), didactic occasions (r = 0.49), expectations (r = 0.37) and self-regulation (p >0.01(. The results of regression analyses showed that 39% of all the variance of achievement motivation was predicted by school organizational culture and 37% of it was determined by self-regulation. These results have some suggestions to counselors, managers and all education system agents to obviate psychical and educational problems of the students and also for advancement of their achievement motivation. پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش فرهنگ سازمانی مدرسه و خودتنظیمی در پیش‌بینی انگیزه پیشرفت دانش‌آموزان انجام گرفت. این پژوهش به روش همبستگی انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش‌آموزان شهرستان پارس‌آباد در سال تحصیلی 94-1395 بود (1532N=). تعداد 120 نفر با روش نمونه‌گیری تصادفی-خوشه‌ای انتخاب شد. جهت جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های فرهنگ مدرسه، خود تنظیمی و انگیزه پیشرفت استفاده شد. داده‌های جمع‌آوری شده نیز با استفاده از آزمونهای همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. نتایج نشان داد که انگیزه پیشرفت با مؤلفه‌های فرهنگ سازمانی مدرسه (روابط دانش‌آموزان و معلمان (44/0=r)، فرصت‌های آموزشی (49/0=r) و انتظارات هنجاری (37/0=r)وهمچنین خودتنظیمی (61/0=r) رابطه مثبت و معناداری دارد (01/0 p<). نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان دادکه 39 درصد از کل واریانس انگیزه پیشرفت به وسیله فرهنگ سازمانی مدرسه و 37 درصد به وسیله خودتنظیمی تبیین می‌شود. این نتایج ضرورت توجه جدی برنامه‌ریزان، مشاوران و مسئولین امر به موضوع انگیزه پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان را نشان می‌دهد.

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 8 2 2019 08 23 The Effect of Metacognitive Skills Training on Academic Self-Efficacy and Academic Eagerness of 10th Grade Male Students in Ardabil اثربخشی آموزش مهارت‌های فراشناختی بر خودکارآمدی تحصیلی و اشتیاق تحصیلی دانش‌آموزان پسر پایه دهم مدارس شهرستان اردبیل 131 155 817 10.22098/jsp.2019.817 FA اصغر نخستین گلدوست دانش آموخته دکتری روانشناسی تربیتی،گروه روانشناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران احمد غضنفری دانشیار،گروه روانشناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران طیبه شریفی استادیار،گروه روانشناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران مریم چرامی استادیار،گروه روانشناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران Journal Article 2019 09 28 The purpose of this research was to examine the effect of metacognitive skills training on academic self-efficacy and academic eagerness of 10th grade male students in Ardabil. This research was experimental having pre-test and post-test design with control group. The population included all 10th grade male students of Ardabil schools in the academic year of 2017-2018 from whom 24 were assigned to the experimental group and 24 were selected for the control group by multi-stage sampling. For data collection, we used the Academic Self-efficacy Beliefs Questionnaire (ASEBQ) of Zajacova et al. and the academic enthusiasm of Fredricks et al. The experimental group received 8 metacognitive training sessions during which the control group did not receive any training. The data were analyzed using multivariate covariance analysis (MANCOVA). The results showed that metacognitive skills training significantly increased the academic self-efficacy and its components, including the ability to manage homework, family and school, and academic eagerness and its components among the participants in the post-test (p < 0/001). هدف از انجام پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش مهارت‌های فراشناختی بر خودکارآمدی تحصیلی و اشتیاق تحصیلی دانشآموزان پسر پایه دهم مدارس شهرستان اردبیل بود. این پژوهش از نوع آزمایشی و با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری تحقیق کلیه دانش آموزان پسر پایه دهم مدارس شهرستان اردبیل در سال تحصیلی 96-1397 بودند که از بین آن‌ها 24 نفر برای گروه آزمایش و 24 نفر هم برای گروه کنترل به روش نمونه گیری چندمرحله‌ای انتخاب شد. از پرسشنامه باورهای خودکارآمدی تحصیلی (ASEBQ) و اشتیاق تحصیلی برای گردآوری اطلاعات استفاده شد. گروه آزمایش طی 8 جلسه تحت آموزش مهارت‌های فراشناختی قرار گرفتند و در این مدت گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نکرد. داده‌ها از طریق آزمون‌های تحلیل کواریانس چندمتغیره (مانکوا) تحلیل شد. نتایج نشان داد آموزش مهارت‌های فراشناختی به طور معناداری موجب افزایش خودکارآمدی تحصیلی و مؤلفه‌های آن به جزء توانایی در مدیریت کار، خانواده و مدرسه و اشتیاق تحصیلی و مؤلفه‌های آن در بین آزمودنی‌ها در مرحله پس آزمون شده است (01/0>P).

https://jsp.uma.ac.ir/article_817_e7929aec9f644d27630e9d455c4fce54.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 8 2 2019 08 23 The Effect of Study Skills Training of Planning and Time Management, Concentration and Memory on Academic Achievement and Achievement Motivation among Iranian Elementary Students in Tajikistan بررسی تأثیرآموزش مهارت‌های مطالعه برنامه ریزی و مدیریت زمان و روش تمرکز و حافظه بر میزان پیشرفت تحصیلی وانگیزش پیشرفت دانش-آموزان ایرانی ساکن کشور تاجیکستان در مقطع ابتدایی 156 173 818 10.22098/jsp.2019.818 FA جواد وفوری مشاور تحصیلی آموزش و پرورش مدرس دانشگاه Journal Article 2019 09 28 The present research aims to examine the effect of training studying techniques including planning and time management, concentration and memory on academic achievement and achievement motivation among Iranian students in Tajikistan. To this end, using experimental approach and multi-group pre-test and post-test design, 60 students were considered in three groups (2 experimental groups and 1 control group). Hermans achievement motivation questionnaire was filled by the students in three groups and their Grade Point Average for the previous year was recorded, and the participants in experimental groups were trained during 10 sessions. After the intervention, Hermans achievement motivation questionnaire was filled by the participants and their new Grade Point Average was recorded. Finally, the data were analyzed via Multivariate analysis of covariance (MANCOVA). The results of analyses indicated that training techniques of planning and time management do not affect students'academic achievement, yet they affect achievement motivation. Furthermore, training techniques of concentration and memory affect achievement motivation and academic achievement. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیرآموزش روش‌های مطالعه برنامه ریزی ومدیریت زمان و روش تمرکز وحافظه بر میزان پیشرفت تحصیلی وانگیزش پیشرفت دانشآموزان ایرانی ساکن کشور تاجیکستان بود. روش پژوهش تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون چندگروهی بود. از جامعه آماری پژوهش که شامل کلیه دانش آموزان مدارس ایرانی ساکن در شهر دوشنبه تاجیکستان در مقطع ابتدایی در سال 92-1393 مشغول به تحصیل بودند، تعداد 60 دانش آموز در 3 گروه (2 گروه آزمایش و یک گروه کنترل) قرار داده شدند. دانش آموزان هر 3 گروه به پرسشنامه انگیزش پیشرفت هرمنس پاسخ داده و معدل نیمسال اول و دوم آن‌ها نیز ثبت شد و افراد گروه‌های آزمایش طی 10 هفته (10 جلسه) آموزش‌های مربوط به مهارت‌های مدنظر پژوهش را دریافت کردند. پس از مداخله، مجدداً دانشآموزان پرسشنامه انگیزش پیشرفت را تکمیل نمودند و معدل جدید آن‌ها نیز ثبت شد. در نهایت داده‌های پژوهش با استفاده ازآزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره تجزیه وتحلیل شد. نتایج نشان داد که آموزش روش برنامه ریزی و مدیریت زمان برمیزان پیشرفت تحصیلی دانشآموزان بیتأثیر است اما بر انگیزش پیشرفت آن‌ها تأثیرگذار است. همچنین آموزش روش تمرکز و حافظه، بر میزان پیشرفت تحصیلی و انگیزش پیشرفت آن‌ها تأثیرگذار است.

https://jsp.uma.ac.ir/article_818_396c4727482e2728a96e1ab773040cb1.pdf