دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 8 4 2020 02 20 On the relationship between ethical behavior in organizations and organizational citizenship behavior with mediating role of spirituality in the workplace of middle school principals and assistant principalss رابطه بین رفتار اخلاقی در سازمان و رفتار شهروندی سازمانی با نقش میانجی معنویت در محیط کار مدیران و معاونان دوره اول متوسطه 7 24 862 10.22098/jsp.2020.862 FA معصومه باقرپور استادیار گروه علوم تربیتی، واحد بندر گز، دانشگاه آزاد اسلامی، بندر گز، ایران Journal Article 2020 02 10 The present research has examined the relationship between the ethical behavior in an organization and organizational citizenship behavior with the mediating role of spirituality in the workplace of junior school principals and assistant principals of Gorgan. The research is applied in terms of the objective and is a descriptive research of a correlation type in terms of the method. The population consisted of 400 principals and assistant principals of junior high school in Gorgan among 179 were selected according to Kerjesi and Morgan tables by stratified random sampling. Data collection tools included the Questionnaire of Spirituality in the workplace of Mili Min et al., Organizational Citizenship behavior of Padsakov et al., and the standard questionnaire of ethical behavior of Broun et al. Path analysis was used to analyze the data. The findings showed that there is a relationship between the components of ethical behavior (professional ethics, regulatory ethics, and instrumental ethics), and the components of citizenship behavior (social customs, work conscience, and protection of the organizational resources) with the spirituality of junior school (first-level high school) principals and assistant principals of Gorgan. Also, the dimensions of ethical behavior in the organization through spirituality have a positive and indirect relationship to the organizational citizenship behavior. تحقیق حاضر به بررسی رابطه بین رفتار اخلاقی در سازمان و رفتار شهروندی سازمانی با نقش میانجی معنویت در محیط کار مدیران و معاونان دوره اول متوسطه شهرستان گرگان پرداخته است. تحقیق از لحاظ هدف، کاربردی و از لحاظ روش، توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل 400 نفر از مدیران و معاونان دوره اول متوسطه شهرستان گرگان که بر اساس جدول گرجسی و مورگان 197 نفر با روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده­ها شامل پرسشنامه معنویت در محیط کار ، رفتار شهروندی سازمانی و پرسشنامه استاندارد رفتار اخلاقی بود. با روش تحلیل مسیر به تجزیه و تحلیل داده پرداخته شد. یافته­ها نشان داد بین مؤلفه‌های رفتار اخلاقی (اخلاق حرفه‌ای، اخلاق مقرراتی و اخلاق ابزاری) و مؤلفه‌های رفتار شهروندی (آداب اجتماعی، وجدان کاری و محافظت ازمنابع سازمان) با معنویت مدیران و معاونان دوره اول متوسطه شهرستان گرگان رابطه وجود دارد؛ بنابراین، ابعاد رفتاراخلاقی در سازمان از طریق معنویت بر رفتار شهروندی سازمانی رابطة مثبت و غیرمستقیم دارد. https://jsp.uma.ac.ir/article_862_139e8c4613e2a8563c51d70eef314d04.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 8 4 2020 02 20 The role of parenting styles and rejection sensitivity in predicting students' impulsivity نقش شیوه‌های فرزندپروری و حساسیت به طرد در پیش‌بینی تکانشوری دانش‌آموزان 25 40 863 10.22098/jsp.2020.863 FA سجاد بشرپور استاد گروه روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی جواد درودی کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه محقق اردبیلی فاضله حیدری دانشجوی دکترای روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی Journal Article 2020 02 10  The aim of the present study was to investigate the role of parenting styles and rejection sensitivity in predicting impulsivity among high school students. The method of study was correlational and the sample consisted of 154 high school students of Kamyaran city selected by cluster sampling in 2015. To collect data, the questionnaires of the perceived parenting style, the rejection sensitivity  and the impulsivity were used and the collected data were analyzed using the Pearson correlation and multiple regression analysis. The results indicated that impulsivity has positive correlation with authoritarian parenting styles, permissive parenting style and the rejection sensitivity, but it has negative correlation whit authoritative parenting style (<em>p</em> < 0.001). The results also showed that parenting styles can predict the children's impulsivity. هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش شیوه‌های فرزندپروری و حساسیت به طرد در پیش‌بینی تکانشوری در دانش‌آموزان دبیرستانی بود. روش پژوهش از نوع همبستگی بود و نمونه پژوهش شامل 154 دانش­آموز دبیرستانی بودکه در سال تحصیلی 94- 95 در دبیرستان‌های شهرستان کامیاران مشغول به تحصیل بودند و به صورت نمونه‌گیری خوشه‌ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه‌های شیوه‌های فرزندپروری ادراک‌شده، حساسیت به طرد و تکانشوری استفاده شد و داده‌های گردآوری شده با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه مورد تحلیل قرارگرفت. نتایج نشان دادکه تکانشوری با سبک‌های فرزند پروری استبدادی و سهل­گیرانه و همچنین با حساسیت به طرد رابطه مثبت اما با سبک فرزندپروری مقتدرانه رابطه منفی داشت. همچنین نتایج رگرسیون نشان داد که سبک‌های فرزندپروری والدین می‌تواند تکانشوری فرزندان را پیش‌بینی کند(001/0>p). بنابراین می­توان چنین نتیجه گرفت که تکانشوری با سبک های فرزند­پروری استبدادی و سهل گیرانه و مؤلفه‌های حساسیت به طرد رابطه مثبت ولی با سبک فرزندپروری مقتدرانه رابطه منفی دارد. https://jsp.uma.ac.ir/article_863_e897c7c5b392ba7218860c58472ee740.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 8 4 2020 02 20 Investigating the effect of brain-based learning on anxiety and academic performance in math in the 7th grade female students تأثیر آموزش یادگیری مغز محور بر اضطراب و عملکرد تحصیلی درس ریاضی دانش‌آموزان دختر پایه هفتم 41 59 864 10.22098/jsp.2020.864 FA صغری جلالی کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیرجند هادی پورشافعی دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه بیرجند بدرالسادات دانشمند استادیار گروه برنامه درسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان Journal Article 2020 02 10 This study aims to investigate the effect of brain-based learning on anxiety and academic performance in math in the 7^th grade female students of junior high school in 2014-2015 academic year. This is a quasi-experimental research with experimental and control groups conducted on 50 seventh grade students who were randomly placed in experimental and control groups. For assessing the research variables, the Mathematics anxiety scale of Chiu and Henry and a researcher-made test of math performance were adopted. For data analysis, covariance analysis was used. The results indicated that math scores in the experimental group increased up to 5.77 and it increased in the control group up to 1.56. This variation in score increase in pretest and posttest was significant in the experimental group. Moreover, the covariance analysis results indicated that math scores after intervention in the experimental group were meaningfully higher than the control group, while no meaningful difference was observed in the anxiety among both groups and math anxiety score change before and after the intervention didn’t show a meaningful variation in both groups; thus, instruction of brain-based learning can be utilized as an intervening method in improving the academic performance of students in mathematics. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر آموزش یادگیری مغز محور بر اضطراب و عملکرد تحصیلی درس ریاضی دانش‌آموزان انجام‌شده است. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با پیش آزمون- پس آزمون با کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش‌آموزان دختر پایه هفتم دبیرستان‌های متوسطه اول شهرستان سربیشه (233 نفر) بود که در سال تحصیلی 93-1394 در این مدارس مشغول به تحصیل بودند. نمونه پژوهش تعداد 50 نفر دانش‌آموز دختر پایه هفتم از دبیرستان‌های دولتی بود که با روش تصادفی ساده به‌عنوان گروه آزمایش و کنترل انتخاب شدند. برای سنجش متغیرهای پژوهش از پرسشنامه اضطراب ریاضی چیو و هنری  و آزمون محقق ساخته عملکرد تحصیلی ریاضی استفاده شد. برای تحلیل داده‌ها از آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد.نتایج نشان داد که نمره درس ریاضی بعد از مداخله در گروه آزمایش به‌طور معناداری بالاتر از گروه کنترل بود (001/0p<)، ولی در نمره اضطراب ریاضی تفاوت معناداری در دو گروه مشاهده نشد. بنابراین، آموزش یادگیری مغز محور می‌تواند به‌عنوان یک روش مداخله‌ای در بهبود عملکرد تحصیلی درس ریاضی در دانش‌آموزان مورد استفاده قرار گیرد. https://jsp.uma.ac.ir/article_864_6cbf79adf6bd670ea8e467d85666055b.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 8 4 2020 02 20 Teachers’ attention to curriculum materials and student contexts and the identification of the factors affecting it توجه معلمان به مواد برنامه درسی و زمینه‌های دانش‌آموزان و شناسایی عوامل مؤثر بر آن 60 76 865 10.22098/jsp.2020.865 FA محسن حاجی تبار فیروزجایی استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه مازندران Journal Article 2020 02 10 The purpose of the present study was to assess high school teachers' attention to curriculum materials and student contexts, and identify the factors affecting it. The research method was descriptive and correlational. The sample consisted of all teachers of the first grade high school of Babol selected using a cluster sampling method of 202 participants. To collect the data, Peak questionnaire (2014), which measures the amount of teachers' attention to the curriculum materials and student contexts was used. For data analyses, descriptive statistics and inferential statistics (Pearson Correlation Coefficients and Multiple Linear Regression Analysis in a Stepwise Method) were used. The results indicated that the teachers still paid considerable attention to textbooks and assessments but paid little attention to curriculum guides, teacher guide, students’ needs and local characteristics. Teachers’ positive and negative beliefs about curriculum materials, their knowledge, their collaboration with peer teacher assessments, and gender significantly influenced their attention to curriculum materials. In addition, teachers’ attention to curriculum guides and textbooks, gender, assessments, number of students in your classroom, know about the decentralization and collaboration with peer teachers were significant factors in teachers’ attention to local characteristics and students’ needs. Therefore, it is suggested to encourage teachers to use curricula to provide learning opportunities through collaboration with other teachers. هدف پژوهش حاضر، بررسی میزان توجه معلمان دوره اول متوسطه به مواد برنامه درسی و زمینه‌های دانش‌آموزان و شناسایی عوامل مؤثر بر آن است. روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری، شامل کلیه معلمان دوره اول متوسطه شهرستان بابل سال 1396 بود که با استفاده از شیوة نمونه­گیری تصادفی خوشه‌ای یک مرحله‌ای 202 نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شده‌اند. جهت گردآوری داده‌ها، از پرسشنامه تدوین شده میزان توجه معلمان به مواد برنامه درسی و زمینه‌های دانش‌آموزان استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل اطّلاعات نیز از ضرایب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی چندگانه به شیوه گام به گام استفاده شد. نتایج نشان داد که معلمان هنوز توجه زیادی به کتاب­های درسی و ارزشیابی دارند، اما به راهنماهای برنامه درسی، راهنمای معلم و زمینه‌های محلی و نیازهای دانش‌آموزان توجه کمی دارند. اعتقادات مثبت و منفی معلمان درباره مواد برنامه درسی، دانش آن­ها، همکاری آن­ها با معلمان دیگر، ارزشیابی و جنسیت به طور قابل توجهی بر توجه آن­ها به مواد برنامه درسی تأثیر می­گذارد. بنابراین، پیشنهاد می‌شود برای تشویق معلمان به استفاده از برنامه درسی مبتنی بر راهنمای برنامه درسی، به ارائه فرصت‌های یادگیری از طریق همکاری با معلمان دیگر پرداخت. https://jsp.uma.ac.ir/article_865_0fdddbc9ad484825562fda41fa8b7a04.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 8 4 2020 02 20 The role of ineffective attitudes and academic self-concept in predicting students' test anxiety نقش نگرش‌های ناکارآمد و خودپنداره تحصیلی در پیش بینی اضطراب امتحان دانش‌آموزان 77 91 866 10.22098/jsp.2020.866 FA آناهیتا راست روشن طبیبی کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد خلخال عیسی محمدی دانشجوی دکترای روانشناسی سلامت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج Journal Article 2020 02 10 The purpose of this study was to investigate the role of ineffective attitudes and self-concept in predicting students' test anxiety. The research method was correlational. The population consisted of all students studying in Lahijan pre-university period in the academic year of 1396-1395. A sample of 150 participants (75 females and 75 males) were selected through multi-stage sampling. Using inferential attitudes questionnaire, self-concept questionnaire and test anxiety questionnaire, the data were collected. Pearson correlation and regression analysis were used to analyze the data. The results showed a significant positive correlation between test anxiety with social confirmation (p<0.01). There was a significant negative correlation  between perfectionism and total ineffective attitude, and between test anxiety and self-concept (p<0.01). The results also showed that social confirmation and perfectionism and academic self-concept  predicted test anxiety (p< 0.01). Exams lead to moderate to severe anxiety in most students. Considering the high percentage of test anxiety among students, the necessity of effective management of test anxiety in students is quite tangible. هدف از این مطالعه بررسی نقش نگرش­های ناکارآمد و خودپنداره تحصیلی در پیش­بینی اضطراب امتحان دانش­آموزان بود. روش پژوهش از نوع همبستگی بود. جامعه آماری کلیه دانش­آموزانی بود که در سال تحصیلی 95– 96 در مدارس دوره پیش دانشگاهی شهرستان لاهیجان مشغول به تحصیل بودند. نمونه‌ای به حجم 150 نفر (75 نفر دختر و 75 نفر پسر) با روش نمونه­گیری چند مرحله‌ای انتخاب شدند و با استفاده از پرسشنامه نگرش­های ناکارآمد، پرسشنامه خودپنداره تحصیلی و پرسشنامه اضطراب امتحان اقدام به جمع­آوری اطلاعات شد. برای تجزیه و تحلیل داده­ها از تحلیل همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون به روش ورود استفاده شد. یافته­ها نشان داد که بین اضطراب امتحان با تأیید اجتماعی،کمال­گرایی و نگرش‌های ناکارآمد کل رابطه مثبت معناداری وجود دارد  و بین اضطراب امتحان و خود­پنداره تحصیلی همبستگی منفی معنادار وجود دارد (01/0>P). همچنین نتایج نشان داد که تأیید­اجتماعی و کمال­گرایی و خودپنداره تحصیلی  اضطراب امتحان را پیش بینی کردند (01/0>P). برگزاری امتحان موجب اضطراب متوسط تا شدید در اکثر دانش­آموزان می­شود. با توجه به درصد بالای اضطراب شدید امتحان در بین دانش­آموزان، ضرورت مدیریت مؤثر و اثربخش اضطراب امتحان در دانشجویان کاملاً محسوس است. https://jsp.uma.ac.ir/article_866_631027bf69e880ee3425c2ea6e5f174f.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 8 4 2020 02 20 The effect of training the quality of parental involvement in doing homework on student's achievement motivation and school anxiety تأثیر آموزش مشارکت والدین در انجام تکالیف درسی برانگیزش پیشرفت و اضطراب مدرسه دانش‌آموزان 92 111 867 10.22098/jsp.2020.867 FA مهدی رحیمی استادیار گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه یزد فاطمه رسولی فتح آباد کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه یزد مریم زارع استادیار گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه یزد Journal Article 2020 02 10 The aim of the present study was to investigate the effectiveness of training the quality of parental involvement in doing homework on achievement motivation and school anxiety among Khatam (Yazd) first grade students. The research design was quasi-experimental (pre-test and post-test with control group). The population consisted of all first grade female students and their mothers in Khatam in 2016-2017 academic year. 60 mothers were selected by convenience sampling, and among them, 30 participants were randomly assigned to the experimental group and 30 participants to the control group. The instruments were School Anxiety questionnaire and academic motivation questionnaire. After responding the pre-test, the experimental group participated in eight 50-minute sessions of parental participation training program based on Deci and Ryan model. The results showed that parental participation training in doing homework assignments was effective on increasing academic achievement motivation and reducing school anxiety of students. Therefore, enhancing the quality of parental involvement can affect some of the motivational and emotional academic variables. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش مشارکت والدین در انجام تکالیف درسی بر انگیزه پیشرفت و اضطراب مدرسه دانش‌آموزان پایة اول شهرستان خاتم (یزد) بود. طرح پژوهشی حاضر، شبه آزمایشی از نوع پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعة آماری، مادران و کلیة دانش‌آموزان پایه اول ابتدایی (دختر) شهرستان خاتم در سال 95-1396 را در بر می‌گرفت که از این بین،  به روش نمونه‌گیری در دسترس 60 نفر از دانش‌آموزان انتخاب شدند و 30 نفر از والدین دانش‌آموزان در گروه آزمایش و 30 نفر  در گروه گواه قرار گرفتند. پرسشنامه‌های به کار رفته، پرسشنامة اضطراب مدرسه و پرسشنامة انگیزه تحصیلی بود. اعضای دو گروه به پیش‌آزمون پاسخ دادند و سپس گروه آزمایش در 8 جلسه 50 دقیقه‌ای در برنامه آموزش مشارکت والدین مبتنی بر مدل دسی و رایان شرکت کردند. از هر دو گروه پس‌آزمون به عمل آمد. داده‌ها به روش تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که آموزش مشارکت والدین در انجام تکالیف برافزایش انگیزه پیشرفت تحصیلی و کاهش اضطراب مدرسه دانش‌آموزان مؤثر بوده است؛ بنابراین، می‌توان اذعان داشت که با بالا بردن کیفیت مشارکت والدین، می‌توان برخی از متغیرهای انگیزشی و هیجانی تحصیلی را تحت تأثیر قرار داد. https://jsp.uma.ac.ir/article_867_ad2ee9ea4c3eea2b4a9a779ec6b677f5.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 8 4 2020 02 20 On the relationship between perceptions of classroom quality and cognitive flexibility with academic challenge and academic performance among high school students بررسی رابطه‌ی ادراکات از کیفیت کلاس درس و انعطاف‌پذیری شناختی با چالش‌پذیری تحصیلی و عملکرد تحصیلی در دانش‌آموزان دبیرستانی 112 130 868 10.22098/jsp.2020.868 FA سیمین زغیبی قناد دکترای روانشناسی تربیتی، دانشگاه شهید چمران اهواز سحر بارانیان کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه شهید چمران اهواز سیروس عالیپور دانشیار گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه شهید چمران اهواز Journal Article 2020 02 10 Rapidly progressive nature of today's world requires upbringing students who prepare themselves to face the new challenges. The purpose of the present study was to investigate the relationship between perceptions of classroom quality (appeal, challenge, choice, self-efficacy and meaningfulness) and cognitive flexibility with academic challenge and academic performance among Ize city high school students. To this end, 400 high school students of Ize city were selected by multistage random sampling and then, they completed Perceptions of Classroom Quality Scale, Cognitive Flexibility Scale and challenge subscales of Academic Hardiness Questionnaire. After data collection, path analysis was used to analyze the data. Based on the results, cognitive flexibility, appeal and self-efficacy had a significant relationship with academic challenge and appeal, self-efficacy, meaningfulness had a significant relationship with academic performance. Also, appeal and self-efficacy were significantly related to academic performance with the mediating role of academic challenge. These findings point to the importance of cognitive flexibility and students’ perceptions of the classroom quality, especially self-efficacy appeal in explaining academic challenge and academic performance in educational settings. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه ادراکات از کیفیت کلاس درس و انعطاف‌پذیری شناختی با چالش‌پذیری تحصیلی و عملکرد تحصیلی در دانش‌آموزان دبیرستانی شهر ایذه بود. به این منظور، 400 نفر از دانش‌آموزان دبیرستانی شهر ایذه به روش تصادفی چندمرحله‌ای انتخاب شدند و سپس، مقیاس ادراکات از کیفیت کلاسی، مقیاس انعطاف‌پذیری شناختی و خرده مقیاس چالش‌پذیری پرسشنامه سرسختی تحصیلی را تکمیل کردند. پس از گردآوری داده‌ها، روش تحلیل مسیر بر روی آن‌ها انجام گرفت. مطابق نتایج، انعطاف‌پذیری شناختی، جذابیت و خودکارآمدی با چالش‌پذیری تحصیلی و جذابیت، خودکارآمدی، معناداری با عملکرد تحصیلی رابطه معنا‌داری نشان دادند. به علاوه، جذابیت و خودکارآمدی با عملکرد تحصیلی با میانجی‌گری چالش‌پذیری تحصیلی به طور معنا‌داری در رابطه بود. این یافته‌ها به اهمیت انعطاف‌پذیری شناختی و ادراک دانش‌آموزان از کیفیت کلاس درس به خصوص، خودکارآمدی و جذابیت در تبیین چالش‌پذیری و عملکرد تحصیلی در محیط‌های آموزشی اشاره می‌کند. https://jsp.uma.ac.ir/article_868_3f54d6e7778c982ef8937d0f53315922.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 8 4 2020 02 20 Presenting a causal model of academic engagement and academic ethics with academic cheating: The mediating role of academic self-efficacy ارائه مدل علّی درگیری تحصیلی و اخلاق تحصیلی با تقلب تحصیلی: نقش میانجی‌گری خودکارآمدی تحصیلی 131 155 869 10.22098/jsp.2020.869 FA سعیده سبزیان دانشجوی دکترای روانشناسی تربیتی، دانشگاه لرستان عزت اله قدم پور دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه لرستان فضل الله میردریکوند دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه لرستان Journal Article 2020 02 10 This study aimed to provide a causal model of academic engagement and academic ethics with academic cheating by the mediating role of academic self-efficacy. It is descriptive and correlational. The population included all female students in senior high schools in Khorramabad amounting to 9981 among whom through the Kline's Rules of Thumb, 240 participants were selected through stratified random sampling. To collect the data, academic engagement, academic ethics questionnaire, academic self-efficacy and academic cheating were used. The correlation matrix, structural equation modeling and goodness of fit index in LISREL 8.5 were used for data analysis. The results of path analysis showed that academic ethics had direct impact on academic cheating with self-efficacy as mediating variable but academic engagement had no direct effect on academic cheating but was mediated by self-efficacy indirectly. Also, academic self-efficacy had direct effect on academic cheating. The results of the direct effect of academic ethics on academic cheating and the mediating role of self-efficacy in structural relationship between academic engagement and academic provides support for ethics with students' academic cheating. هدف پژوهش حاضر ارائه مدل علّی درگیری تحصیلی و اخلاق تحصیلی با تقلب تحصیلی از طریق نقش میانجی‌گری خودکارآمدی تحصیلی در دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر خرم‌آباد بود. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان دختر متوسطه دوم شهر خرم‌آباد به تعداد 9981 نفر بود که 240 نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای نسبی انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌های مورد نیاز از پرسشنامه‌های درگیری تحصیلی زرنگ؛ اخلاق تحصیلی حسینی‌نژاد و همکاران ؛ خودکارآمدی تحصیلی مورگان و جینکز  و تقلب تحصیلی علیوردی نیا، جانعلی زاده و عمرانی استفاده شد. ماتریس همبستگی، مدل معادلات ساختاری و شاخص‌های نکویی برازش با نرم افزار Lisrel 8.5 جهت تحلیل داده­ها استفاده شد. نتایج حاصل از مدل معادلات ساختاری نشان داد که اخلاق تحصیلی بر تقلب تحصیلی اثر مستقیم و با میانجی‌گری خودکارآمدی اثر غیرمستقیم بر تقلب دارد، اما درگیری تحصیلی بر تقلب تحصیلی اثر مستقیم ندارد، ولی با میانجی‌گری خودکارآمدی اثر غیرمستقیم بر تقلب تحصیلی دارد. همچنین خودکارآمدی تحصیلی اثر مستقیم بر تقلب تحصیلی دارد. نتایج پژوهش از اثر مستقیم اخلاق تحصیلی بر تقلب تحصیلی و نقش میانجی­گری خودکارآمدی در رابطه ساختاری بین درگیری تحصیلی و اخلاق تحصیلی با تقلب تحصیلی دانش‌آموزان حمایت می­کند. https://jsp.uma.ac.ir/article_869_168b733d445926616de35ea478a6df2d.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 8 4 2020 02 20 The effectiveness of skill-training through Quilliam optimism package on academic optimism and academic engagement of female students اثربخشی آموزش مهارت‌های مثبت‌نگری مبتنی بر بسته کوئیلیام بر خوش‌بینی تحصیلی و اشتیاق تحصیلی دانش‌آموزان دختر 156 175 870 10.22098/jsp.2020.870 FA مسعود صادقی استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه لرستان محمد عباسی استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه لرستان زینب بیرانوند دانشجوی دکترای روانشناسی تربیتی، دانشگاه لرستان Journal Article 2020 02 10 The purpose of this study was to investigate the effectiveness of skill-training through Quilliam optimism package on academic optimism and academic engagement of first grade female students of Khorramabad in senior high schools. The present study was a quasi-experimental study with pre- and post-test. The sample consisted of 30 participants in the experimental group (n=30) and 30 participants in the control group (n=30) in the academic year of 2015-2016, who were selected through random multi-stage cluster sampling, and were randomly assigned into two groups (experimental and control). Before teaching skill-training optimism to the experimental group, the pre-tests of academic optimism and academic engagement were administrated to both groups. Then, the training optimism skills was administered to the experimental group and no training was provided to the control group. After the completion of the treatment, academic optimism and academic engagement post-tests were administrated to both groups. The results of multivariate analysis of covariance of training optimism skills indicated a significant increase in academic optimism and academic engagement. Accordingly, we recommended that teachers create positive beliefs in students and expand positive school environment, active and healthy conditions for growth optimism and enthusiasm of school children. هدف پژوهش حاضر اثربخشی آموزش مهارت‌های مثبت‌نگری مبتنی بر بسته کوئیلیام بر خوش‌بینی تحصیلی و اشتیاق تحصیلی دانش‌آموزان دختر پایه اول دوره دوم متوسطه بود. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه بود. نمونه پژوهش شامل 60 دانش‌آموز دختر گروه آزمایش (30 نفر) و گروه گواه (30 نفر) که در سال تحصیلی 95-1396 مشغول به تحصیل بودندکه با روش تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب و به دو گروه آزمایش و گواه گمارده شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه خوش‌بینی تحصیلی و پرسشنامه اشتیاق تحصیلی بودند. قبل از آموزش مهارت‌های مثبت‌نگری از دو گروه پیش‌آزمون خوش‌بینی تحصیلی و اشتیاق تحصیلی گرفته شد. سپس به گروه آزمایشی مهارت‌های مثبت‌نگری آموزش داده شد و به گروه گواه آموزشی ارائه نشد. نتایج تحلیل‌های کوواریانس چندمتغیری نشان داد آموزش مهارت‌های مثبت‌نگری باعث افزایش معنادار خوش‌بینی تحصیلی و اشتیاق تحصیلی در دانش‌آموزان می‌شود. بر این اساس به معلمان پیشنهاد می‌شود با ایجاد باورهای مثبت‌نگری در دانش‌آموزان و گسترش محیط مدرسه‌ای مثبت‌گرا، فعال و شاداب شرایط را برای رشد خوش‌بینی تحصیلی و اشتیاق تحصیلی دانش‌آموزان فراهم کنند. https://jsp.uma.ac.ir/article_870_e088795684e9bbe9fc4119eeb2dc1f27.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 8 4 2020 02 20 The effectiveness of mindfulness practice in increasing academic motivation among high school students اثربخشی آموزش ذهن آگاهی در افزایش انگیزش نسبت به تحصیل در دانش آموزان دختر و پسر دوره متوسطه 176 199 871 10.22098/jsp.2020.871 FA فاطمه عطایی دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، ایران عبدالجواد احمدی استادیار گروه روانشناسی عمومی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران علیرضا کیامنش استاد گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران علی اکبر سیف استاد گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران Journal Article 2020 02 10 This research was conducted to assess the impact of mindfulness on academic motivation among the 11^th-grade students in Tehran.  As an experimental research, we employed a pre- and post-test with a control group. The participants included all 11^th-grade students who were studying in District Two of Tehran country in 2017-2018. The researchers utilized multi-phase cluster sampling to choose 80 students (40 female and 40 male students), who showed lower scores on their academic motivation test, and randomly placed them into four groups of participants (two experimental groups and two control groups).  The experimental groups received mindfulness training in eight sessions. Then all participants were given Academic Motivation as the post-test. The data were analyzed using Analysis of Covariance, and Multivariate Analysis of Covariance. The results indicated that mindfulness practice had a significant impact on increasing academic motivation in female and male students. Due to the positive impact of mindfulness practices on students to increase their academic motivations, it is suggested that teachers and educators create a motivating academic environment by encouraging students’ self-efficacy and providing mindfulness technique. این پژوهش به بررسی تأثیر آموزش ذهن آگاهی بر انگیزش تحصیلی در دانش­آموزان پایه یازدهم شهر تهران پرداخته است. روش پژوهش آزمایشی با طرح پیش­آزمون - پس­آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری این پژوهش را کلیه دانش­آموزان پایه یازدهم مدارسِ متوسطه دوم شهرِ تهران که در سال تحصیلی 96- 1397 مشغول به تحصیل بودند تشکیل داد. با استفاده از روش نمونه­گیری خوشه‌ای چند مرحله‌ای 80 دانش­آموز که دارای نمراتِ پایینی در انگیزش تحصیلی بودند به عنوان نمونه انتخاب شدند و در 4 گروه (2 گروه آزمایش و 2 گروه کنترل) به صورت تصادفی جایگزین شدند. گروه­های آزمایشی طی 8 جلسه تحت آموزش ذهن­آگاهی قرار گرفتند. سپس از هر چهار گروه مجدداً پس­آزمون گرفته شد. داده­ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیری و تحلیل کوواریانس چند متغیری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که آموزش ذهن­آگاهی به طور معناداری موجب افزایش انگیزش تحصیلی در دانش­آموزان دختر و پسر شده است. با توجه به اثرات مثبت تمرینات ذهن­آگاهی بر افزایش انگیزش نسبت به تحصیل، پیشنهاد می­شود که معلمان و مدرسان تعلیم و تربیت با آموزش ذهن­آگاهی در مدارس و ایجاد شرایط مناسب برای رشد خودکارآمدی فرصت­های بیشتری را برای افزایش انگیزش تحصیلی در دانش­آموزان فراهم کنند. https://jsp.uma.ac.ir/article_871_570ca1c8ac6b9f567dec18ca2e16b4fa.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 8 4 2020 02 20 Comparing attachment styles, loneliness and assertiveness of adolescents as victims of bullying and normal adolescents in 7th and 8th graders مقایسه سبک دلبستگی، احساس تنهایی و جرأت ورزی نوجوانان قربانی زورگویی با نوجوانان عادی مدارس دوره اول متوسطه 200 216 872 10.22098/jsp.2020.872 FA سمیرا فردید کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی فریبرز درتاج استاد گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی Journal Article 2020 02 10 This study aimed at comparing attachment styles, loneliness and assertiveness of teenagers who were victims of bullying and normal teenagers in the 7^th and 8^th grades. The research has an ex post facto and 279 students were selected using cluster sampling. The data were gathered via Olvius bullying scale, UCLA loneliness scale, Gambriel/Richie assertiveness scale and RAAS attachment style inventory. After dividing the participants by Olvius questionnaire into two groups as victims of bullying (n = 33) and normal (n = 246), in all groups, the data were collected and calculated through Multivariat Analysis of Variance (MANOA). The results showed that the victims of bullying had higher scores in anxiety and lower scores in feeling of closeness and assertiveness. Also, there were no significant difference between the two groups in the degree of attachment (avoidance attachment) and loneliness with each other. Identifying the psychological characteristics that make teenagers susceptible to accepting the role of a victim is essential in planning for counseling and designing interventions. در این پژوهش هدف اصلی مقایسة سبک دلبستگی، احساس تنهایی و جرأت ورزی نوجوانان قربانی زورگویی با نوجوانان عادی مدارس دوره اول متوسطه (کلاس هفتم و هشتم) بود. بدین منظور، در تحقیقی علّی-مقایسه‌ای تعداد 279 نفر از دانش آموزان به روش خوشه‌ای چند مرحله‌ای انتخاب شدند و اطلاعات مورد نیاز با استفاده از پرسشنامة زورگویی/ زورپذیری الویوس، مقیاس احساس تنهایی، مقیاس جرأت­ورزی و سبک دلبستگی جمع‌آوری شد. پس از تقسیم شرکت کنندگان براساس پرسشنامة الویوس به دو گروه قربانی زورگویی (33 نفر) و عادی (246 نفر) اطلاعات این دو گروه در متغیرهای وابسته جمع‌آوری و میانگین‌های محاسبه شدة دو گروه با استفاده از روش تجزیه و تحلیل واریانس چند متغیره تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها نشان دادند که افراد گروه قربانی زورگویی نمرات اضطراب بالاتر و احساس نزدیکی و جرأت­ورزی کمتری داشتند. همچنین دو گروه در میزان وابستگی (عکس دلبستگی اجتنابی)، احساس تنهایی با یکدیگر تفاوت معناداری نداشتند. شناسایی و تعیین مشخصه‌های روان‌شناختی که نوجوانان را مستعد پذیرش نقش قربانی می‌کند، در برنامه‌ریزی برای مشاوره و همچنین طراحی راهکارهای مداخله‌ای، ضروری به نظر می‌رسد. https://jsp.uma.ac.ir/article_872_c1d9215feb811482564cd96ab15ef988.pdf