دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 9 3 2020 09 22 Comparison between the effectiveness of teaching strategies to coping with stress and helping strategies on academic stress مقایسه اثر بخشی آموزش راهبردهای مقابله با استرس و راهبردهای کمک خواهی بر استرس تحصیلی 8 18 1061 10.22098/jsp.2020.1061 FA مهدی آقاپور دانشجوی دکترای روان‌شناسی، گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایران خدیجه ابوالمعالی الحسینی دانشیار گروه روان‌شناسی، دانشکده روان‌شناسی و علوم اجتماعی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران علی اصغر اصغر‌نژاد فرید دانشیار گروه روان‌شناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی ایران Journal Article 2020 12 28 The purpose of this study was to compare the effectiveness of teaching strategies to coping with stress and helping strategies on academic stress. The research population of the first grade high school students was 4th educational district of Tabriz City in 1965-96, 60 of which were selected by purposeful sampling method and randomly assigned to two experimental groups (education stress management strategies and training strategies for counseling) and a control group was replaced. Research method was a semi-experimental pre-test-post-test design with two experimental and one control groups. The research tool was the academic stress scale. The results were analyzed using combined analysis of variance (intra-group). The results showed that teaching strategies for coping with stress and helping strategies significantly reduce academic stress. Also, based on the results, there is no meaningful difference between the two methods of effectiveness. Therefore, it is suggested that the training program on stress coping strategies and assistance be used as an intervention program at the levels of target groups and on the general population of counseling centers at schools for reducing educational stress. هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی آموزش راهبردهای مقابله با استرس و راهبردهای کمکخواهی بر استرس تحصیلی بود. روش پژوهش آزمایشی طرح پیشآزمون- پسآزمون با دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل بود. جامعهی پژوهش دانشآموزان پایه اول دبیرستانهای دولتی دخترانه ناحیه 4 آموزش و پرورش شهر تبریز در سالتحصیلی 96-1395 بود که 60 نفر از آنان به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به روش تصادفی در دو گروه آزمایش (آموزش راهبردهای مقابله با استرس و آموزش راهبردهای کمکخواهی) و یک گروه کنترل جایگزین شدند. ابزار پژوهش مقیاس استرس تحصیلی بود. نتایج با استفاده از آزمون تحلیل واریانس ترکیبی(بین گروهی- درون گروهی) تحلیل شد. نتایج نشان داد،آموزش راهبردهای مقابله با استرس و راهبردهای کمکخواهی به صورت معناداری باعث کاهش استرس تحصیلی میشود. همچنین بر اساس نتایج بین اثر بخشی دو روش تفاوت معنادرای وجود ندارد. بنابراین پیشنهاد می شود، برنامه آموزش راهبردهای مقابله با استرس و کمک خواهی می تواند جزء برنامههای مداخلاتی در سطوح گروههای هدف و جمعیت عمومی مراکز مشاورهی مدارس برای کاهش استرس تحصیلی به کار رود.

https://jsp.uma.ac.ir/article_1061_0fbf15de455d6c9f0db3e467e8639b54.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 9 3 2020 09 22 The role of cognitive flexibility and mindfulness in predicting student procrastination بررسی نقش انعطاف‌پذیری شناختی و ذهن‌آگاهی در پیش‌بینی تعلل‌ورزی تحصیلی دانش‌آموزان 19 34 1062 10.22098/jsp.2020.1062 FA پروین امام وردی کارشناس ارشد روان‌شناسی عمومی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران محبوبه طاهر استادیار گروه روان‌شناسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران Journal Article 2020 12 28 The aim of this study was to investigate the role of cognitive flexibility and mindfulness in predicting students' academic procrastination. The research design was descriptive-correlational. The statistical population included all male and female high school students in Damghan city in the academic year 1396-1397. Among them, a sample of 220 people was selected using multi-stage cluster random sampling method and answered the Solomon and Rathblum procrastination questionnaire, mindfulness questionnaire, and cognitive flexibility questionnaire. Pearson correlation test and multiple regression were used to analyze the data. The results of correlation test showed that there is a negative relationship between the component of action with awareness and lack of reaction of mindfulness to academic procrastination (P <0.01). There is a negative relationship between cognitive flexibility and students' academic procrastination (P <0.01). The results of regression analysis showed that cognitive flexibility and mindfulness can predict academic procrastination. Cognitive flexibility enables one to deal appropriately and effectively with pressures, emotional and social issues, and mindfulness enables one to live in the moment and appreciate the opportunities and value of time. Therefore, each of them somehow reduces the academic procrastination in students. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش انعطاف‌پذیری شناختی و ذهن‌آگاهی در پیش‌بینی تعلل‌ورزی تحصیلی دانش‌آموزان انجام شد. طرح پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش‌آموزان دختر و پسر دبیرستان‌های دوره دوم متوسطه شهرستان دامغان در سال تحصیلی 97-1396 بود. از بین آنها نمونهای به حجم 220 نفر با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند و به پرسشنامه‌های تعلل‌ورزی سولومون و راثبلوم، پرسشنامه ذهن‌آگاهی، و پرسشنامه انعطاف‌پذیری شناختی پاسخ دادند. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه استفاده شد. نتایج آزمون همبستگی نشان داد که بین مؤلفه عمل همراه با آگاهی و عدم واکنش ذهن‌آگاهی با تعلل‌ورزی تحصیلی رابطه منفی وجود دارد و بین انعطاف‌پذیری شناختی و تعلل‌ورزی تحصیلی دانش‌آموزان رابطه منفی وجود دارد (01/0P<). نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که انعطاف‌پذیری شناختی و ذهن‌آگاهی میتوانند تعلل‌ورزی تحصیلی را پیشبینی کنند(01/0P<). انعطاف‌پذیری شناختی فرد را قادر می‌سازد که در برابر فشارها، مسائل عاطفی و اجتماعی برخورد مناسب وکارآمد داشته باشد و ذهن‌آگاهی باعث می‌شود فرد در لحظه زندگی کند و قدر فرصت‌ها و ارزش زمان را بداند. بنابراین هر یک به نوعی باعث کاهش تعلل‌ورزی تحصیلی در دانش‌آموزان می‌شود.

https://jsp.uma.ac.ir/article_1062_c89284e77b8b27606926e8062455362d.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 9 3 2020 09 22 Investigating the relationship between academic resilience with students' academic performance and mediating academic meaning بررسی رابطه تاب آوری تحصیلی با عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان و میانجی معنای تحصیلی 35 49 1063 10.22098/jsp.2020.1063 FA لعیا جعفری دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، واحد علوم تحقیقات زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران مسعود حجازی استادیار گروه روان‌شناسی تربیتی، واحد علوم تحقیقات زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران افسانه صبحی استادیار گروه روان‌شناسی تربیتی، واحد علوم تحقیقات زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران Journal Article 2020 12 28 The aim of this study was to investigate the relationship between academic resilience and students' academic performance and mediate academic meaning among second grade high school girls in Khorramdareh. The method of the present study was applied in terms of purpose and descriptive-correlational in terms of data collection method. The required data were collected from a sample of 196 second grade female high school students in Khorramdareh by random sampling method. Samuels Academic Resilience Questionnaire, Henderson-King and Smith Academic Meaning Questionnaire were used to collect data. Also, the grade point average obtained by students in the first and second semesters was used to measure academic success. The extracted data were analyzed by SPSS and LISREL software. Findings showed that there is a significant relationship between academic meaning with academic performance and between academic resilience with academic meaning and between academic resilience with academic performance of female high school students in Khorramdareh. (P<0.01). On the other hand, the results of Sobel, Arvian and Goodman tests showed that the variable of academic meaning was mediated between academic resilience and academic performance was statistically significant. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه تاب آوری تحصیلی با عملکرد تحصیلی دانش آموزان و میانجی معنای تحصیلی در بین دانش آموزان دختر متوسطه دوره دوم شهر خرمدره انجام شد. روش پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها توصیفی از نوع همبستگی به طور ویژه تحلیل مسیر بود. داده های مورد نیاز از بین نمونه ای از دانش آموزان دختر متوسطه دور دوم شهر خرمدره به تعداد 196 نفر به روش نمونه گیری تصادفی گردآوری شد. برای گرد آوری داده ها از پرسشنامه های تاب آوری تحصیلی ساموئلز ، پرسشنامه معنای تحصیلی هندرسون-کینگ و اسمیت استفاده شد. همچنین برای سنجش موفقیت تحصیلی از معدل کسب شده توسط دانش آموزان در دو نیمسال اول و دوم استفاده شد. دادهها استخراج شده توسط نرم افزارهای SPSS و لیزرل بررسی و تحلیل شد. یافته ها نشان داد که بین معنای تحصیلی با عملکرد تحصیلی و بین تاب آوری تحصیلی با معنای تحصیلی و بین تاب آوری تحصیلی با عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر خرمدره رابطه معناداری وجود دارد. (01/0>p). از سویی نتایج آزمون سوبل، آرویان و گودمن نشان داد متغیر معنای تحصیلی رابطه میانجی بین تاب آوری تحصیلی و عملکرد تحصیلی از لحاظ آماری معنادار بود.

https://jsp.uma.ac.ir/article_1063_e8ca37bdbcfd6495b21a430cba6e8e48.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 9 3 2020 09 22 Analyzing the mediating role of hope for education in the relationship between academic support and the academic engagement among students تحلیل نقش میانجی امید به تحصیل در رابطه بین حمایت تحصیلی و اشتیاق به تحصیل در بین دانش آموزان 50 67 1064 10.22098/jsp.2020.1064 FA علی خالق خواه دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی غفار کریمیان پور دکترای مدیریت آموزشی، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران Journal Article 2020 12 28 The purpose of this study was to investigate the effect of academic support on academic engagement with the mediating role of academic hope in education among high school students. The research was applied in terms of purpose and in terms of descriptive method of correlation type using structural equations. The statistical population of the study consisted of all second grade high school students in Sallas Babajani city, that using a multi-stage cluster sampling method, 252 individuals were selected as samples. The data were collected through questionnaires of academic support, academic hope and academic engagement. SPSS software and Lisrel were used to analyze the data. The results of data analysis showed that the direct effect of academic support on academic engagement with beta was 0/43, and on academic hopes with a beta of 0.55 is significant, The academic hope on academic engagement has a direct effect with 0.33 beta. Also, the indirect effect of academic support on academic engagement is significant through the academic hope. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر حمایت تحصیلی بر اشتیاق تحصیلی با نقش میانجی امید به تحصیل در بین دانش آموزان مقطع دوم متوسطه انجام شد. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی از نوع همبستگی به روش معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیهی دانش‏آموزان مقطع دوم متوسطه‏ی شهرستان ثلاث باباجانی بود که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای، 252 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمع آوری دادهها از پرسشنامههای حمایت تحصیلی، امید به تحصیل و اشتیاق تحصیلی استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS و LISREL استفاده شد. نتایج تجزیه و تحلیل دادهها نشان داد که اثر مستقیم حمایت تحصیلی بر اشتیاق تحصیلی با بتای 43/. و بر امید به تحصیل با بتای 55/0 معنیدار است و همچنین امید به تحصیل بر اشتیاق تحصیلی با بتای 32/0 اثر مستقیم دارد. همچنین اثر غیر مستقیم حمایت تحصیلی بر اشتیاق تحصیلی از طریق امید به تحصیل معنی‏دار بود.

https://jsp.uma.ac.ir/article_1064_9efd4d8d009729fd43ec0e162da327dc.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 9 3 2020 09 22 The prediction of self-disability education based on the persistence and identity styles پیش‌بینی خودناتوان‌سازی تحصیلی براساس تاب‌آوری و سبک های هویتی 68 82 1065 10.22098/jsp.2020.1065 FA جواد خدادادی سنگده استادیار گروه مشاوره، دانشگاه علامه طباطبایی محسن رضایی آهوانویی دانشجوی دکتری مشاوره، دانشگاه فردوسی مشهد نسرین السادات رسولی طاهر کارشناسی ارشد روانشناسی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران Journal Article 2020 12 28 This study aims to predict academic self-handicapping is done, It is based on resilience and identity styles in high school female students. The research was descriptive and correlational. In order to achieve this goal, It was from the first high school female students in Tehran, who have been studying in 2015-2016 school year; using cluster sampling, 200 students were selected as sample, and inventory of academic self-handicapping, style of identity, resilience scale was administered as a research tool for each student of sample group, In the end, the data gathered by using the Pearson correlation test regression, was analyzed step by step by SPSS software. The results of data analysis showed there is a significant relationship between informational identity style, commitment identity with academic self-handicapping. Also, there is an inverse relationship between academic disability and commitment identity (P<0.05).but there is no significant relationship between normative identity style and disability Finding of other researches showed there was a significant relationship between academic self-handicapping and resilience(P<0.05), and resiliency and identity styles are able it explain and predict self-handicapping of teenage girls(P<0.01). پژوهش حاضر با هدف پیشبینی خودناتوانسازی تحصیلی براساس تابآوری و سبک های هویتی انجام شد. پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود. به منظور دستیابی به این هدف، از بین تمامی دانشآموزان دختر مدارس متوسطه دوره اول شهر تهران که در سال تحصیلی 95-94 مشغول به تحصیل بودند؛ 200دانشآموز با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای بعنوان نمونه انتخاب شدند. پرسشنامههای خودناتوانسازی تحصیلی، سبک هویت و مقیاس تاب آوری در مورد هر یک از دانشآموزان گروه نمونه اجرا شد. در پایان دادههای جمعآوری شده با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون گام بهگام بوسیله نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که بین سبک هویت اطلاعاتی، سردرگم با خودناتوانسازی تحصیلی رابطه معناداری وجود دارد. همچنین بین تعهد هویتی با خودناتوانسازی تحصیلی رابطه معکوس وجود داد (05/0p < ). اما بین سبک هویت هنجاری با خودناتوانسازی رابطه معناداری وجود ندارد. یافته دیگر پژوهش نشان داد بین تابآوری با خودناتوانسازی تحصیلی رابطه معناداری وجود دارد. متغیر تابآوری و سبکهای هویت میتوانند 195/0 ازخودناتوانسازی نوجوانان دختر را تبیین و پیش بینی کنند(01/0p <). بنابراین، توجه به تابآوری و سبکهای هویت در کاهش خودناتوانسازی دانشآموزان حائز اهمیت میباشد.

https://jsp.uma.ac.ir/article_1065_707e46b2847ed1069ada88a33b0b18d5.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 9 3 2020 09 22 The relationship between school connectedness and academic satisfaction with tendency to vandalism in male secondary high school student of Ahvaz بررسی رابطۀ پیوند با مدرسه و رضایت از تحصیل با گرایش به رفتارهای خرابکارانه در دانش‌آموزان پسر سال دوم (دورة دوم) متوسطه شهر اهواز 83 100 1066 10.22098/jsp.2020.1066 FA یاسین سعیدی کارشناسی ارشد روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه شهید چمران اهواز غلامحسین مکتبی دانشیار گروه روان‌شناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز علیرضا حاجی یخچالی دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز Journal Article 2020 12 28 The present study investigated the simple and multiple relationship between school connectedness and academic satisfaction with tendency to vandalism of male students high school in Ahvaz. The study population consisted of all male students at second-grade of Ahvaz high school in academic year of 2015-2016. The sample consisted of 360 students who were selected through multistage random sampling method. They completed the School Connection questionnaire related to the work of Brown and Evans, Ahmadi’s Academic Satisfaction Questionnaire (ASQ) and the vandalism Questionnaire by Thawabieh and Ahmad. Statistical methods for data analysis were Pearson correlation and multiple regression analysis. The results showed that the correlation between school connectedness and academic satisfaction with tendency to vandalism was significantly negative. Moreover, showed that the regression analysis from both school connectedness and academic satisfaction, only academic satisfaction predicted vandalism.Therefore, it is important to pay attention to these two psychological components in students' vandalism behaviors. پژوهش حاضر به منظور بررسی رابطه ساده و چندگانه پیوند با مدرسه و رضایت از تحصیل با گرایش به رفتارهای خرابکارانه در دانشآموزان پسر سال دوم متوسطه شهر اهواز انجام شد. روش پژوهش از نوع همبستگی میباشد. جامعه آماری در این پژوهش شامل کلیه دانشآموزان پسر سال دوم متوسطه شهر اهواز بود که در سال تحصیلی 95-94 مشغول تحصیل بودند. حجم نمونه در این پژوهش 360 نفر دانشآموز دبیرستانی بود، که به روش تصادفی چند مرحلهای انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه پیوند با مدرسه براون و ایوانز، پرسشنامه رضایت از تحصیل احمدی و پرسشنامه گرایش به رفتارهای خرابکارانه طوابیه و احمد استفاده شد. برای تحلیل دادهها از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه استفاده شد. نتایج نشان داد بین پیوند با مدرسه و رضایت از تحصیل با گرایش به رفتارهای خرابکارانه رابطه منفی معنیدار وجود دارد (05>P). همچنین تحلیل رگرسیون نشان داد که از میان نمرههای کل پیوند با مدرسه و رضایت از تحصیل، رضایت از تحصیل پیش بین مناسبی برای گرایش به رفتارهای خرابکارانه در دانشآموزان میباشد. بنابراین توجه به این دو مؤلفه روانشناختی در رفتارهای خرابکارانه دانشآموزان حائز اهمیت میباشد.

https://jsp.uma.ac.ir/article_1066_00b6716021462f6ce410a633aa8ab1a7.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 9 3 2020 09 22 Comparison of emotional self-efficacy, self-regulation learning strategies and motivational beliefs in privileged and non-privileged students مقایسه خودکارآمدی هیجانی، راهبردهای یادگیری خودتنظیمی و باورهای انگیزشی در دانش‌آموزان ممتاز و غیرممتاز 101 119 1067 10.22098/jsp.2020.1067 FA احمد سوری دانشیار گروه روانشناسی دانشگاه علوم انتظامی امین Journal Article 2020 12 28 The main goal of this study is to compare emotional self-efficacy, self-regulation learning strategies and motivational beliefs in the students. The design of this study was a causal-comparative study. The statistical population in this study included all female secondary school students in the 3rd district of Tehran. Among the statistical population of this study, 120 people were selected through a multistage cluster random sampling method. Multivariate analysis of variance was used to analyze the research data. The results showed that there is a significant difference between emotional self-efficacy, self-regulated learning strategies (cognitive and metacognitive) and motivational beliefs (self-efficacy, internal evaluation and test anxiety) in excellent and non-excellent students (P <0.01). In the field of the three studied variables, superiority with students is excellent. Therefore, it can be concluded that there is a significant difference between these two groups in terms of emotional self-efficacy, self-regulatory learning strategies and motivational beliefs. Therefore, providing appropriate conditions for the development of emotional self-efficacy and motivational beliefs and teaching self-regulated learning strategies can provide more opportunities for students to progress and learn. هدف اصلی پژوهش حاضر، مقایسه خودکارآمدی هیجانی، راهبردهای یادگیری خودتنظیمی و باورهای انگیزشی در دانش‌آموزان بود. طرح پژوهش حاضر توصیفی و از نوع علّی- مقایسه‌ای بود. جامعۀ آماری در این پژوهش شامل کلیۀ دانش‌آموزان دختر مقطع دوم متوسطه واقع در منطقه سه شهر تهران بود که از میان جامعۀ آماری مذکور 120 نفر (60 نفر دانش‌آموز ممتاز و 60 نفر غیرممتاز) به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند و با تکمیل مقیاس خودکارآمدی هیجانی و پرسشنامه راهبردهای یادگیری خودتنظیمی در این تحقیق شرکت کردند. برای تحلیل داده‌های پژوهش از روش تحلیل واریانس چند متغیره استفاده شد. نتایج نشان داد که بین خودکارآمدی هیجانی، راهبردهای یادگیری خودتنظیمی (شناختی و فراشناختی) و باورهای انگیزشی (خودکارآمدی، ارزش‌گذاری درونی و اضطراب امتحان) در دانش‌آموزان ممتاز و غیرممتاز تفاوت معنی‌داری وجود دارد (01/0>P). بطوریکه در زمینه سه متغیر مورد مطالعه برتری با دانش آموزان ممتاز می باشد. بنابراین میتوان نتیجه گرفت که بین این دو گروه از نظر خودکارآمدی هیجانی، راهبردهای یادگیری خودتنظیمی و باورهای انگیزشی تفاوت معنی دار می باشد. لذا فراهم آوردن شرایط مناسب برای رشد خودکارآمدی هیجانی و باورهای انگیزشی و آموزش راهبردهای یادگیری خودتنظیمی، میتواند فرصت بیشتری برای پیشرفت و یادگیری دانش آموزان فراهم آورد.

https://jsp.uma.ac.ir/article_1067_99cef4541b3205aa1c9077ecab25ca4c.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 9 3 2020 09 22 The effectiveness of teaching empathy on aggression and quality of relationships with Peers of male students اثربخشی آموزش همدلی بر پرخاشگری و کیفیت روابط با همسالان دانش‌آموزان پسر 120 138 1068 10.22098/jsp.2020.1068 FA محسن شاکری استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه یزد اکرم جعفری ندوشن کارشناس ارشد بهسازی منابع انسانی، دانشگاه امام جواد(ع) یزد سمیه کهدوئی استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه امام جواد (ع) یزد Journal Article 2020 12 28 The purpose of this study was to determine the effectiveness of empathy education on aggression and quality of relationships with male students' male peers. The research method was a semi-experimental design with pretest-posttest design with control group. The statistical population of this study was all male primary school pupils in Yazd in the academic year of 2016-2017. 30 randomly selected cluster random sampling and assigned to two groups (15 people) and control (15 people). Participants in the experimental group received sympathetic training in seven sessions of 90 minutes. The data were collected using the Bass & Perry Aggression Questionnaire and Hudson's Relationship Questionnaire and analyzed by multivariate covariance analysis. Findings indicated that 75% of the variance in the post-test scores of the experimental group was due to the effect of empathy education on aggression and relationships with peers. Therefore, it can be concluded that empathy education affects the reduction of aggression and the quality of relationships with peers. Also, empathy education is effective in reducing the dimensions of aggression (physical, verbal, anger, hostility) of students. هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش همدلی بر پرخاشگری و کیفیت روابط با همسالان دانشآموزان پسر بود. روش پژوهش، نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانشآموزان پسر مقطع ابتدایی شهر یزد در سال تحصیلی97-96 بودند. به روش نمونهگیری تصادفی خوشه ای، 30 نفر انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) اختصاص یافتند. شرکت کنندگان گروه آزمایش طی هفت جلسهی 90 دقیقهای تحت آموزش همدلی قرار گرفتند. دادهها با استفاده از پرسشنامه پرخاشگری باس و پری، و پرسشنامه روابط با همسالان هادسون، جمعآوری شد و با آزمون آماری تحلیل کوواریانس چند متغیره مورد تحلیل قرار گرفت. یافتهها، حاکی از آن بود که 75 درصد واریانس نمرات پسآزمون گروه آزمایش، ناشی از تأثیر آموزش همدلی بر پرخاشگری و روابط با همسالان است. بنابراین میتوان نتیجه گرفت که آموزش همدلی بر کاهش پرخاشگری و کیفیت روابط با همسالان تأثیر دارد. همچنین آموزش همدلی بر کاهش ابعاد پرخاشگری (فیزیکی، کلامی، خشم، خصومت) دانشآموزان مؤثر است.

https://jsp.uma.ac.ir/article_1068_cacb87d6a456dfec27cef405dfb4a6cc.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 9 3 2020 09 22 Presenting causal model of goals orientation dimensions relations and academic help seeking: The role of academic engagement and self-efficiency ارائه مدل علّی روابط ابعاد جهت‌گیری اهداف پیشرفت و کمک‌طلبی تحصیلی: نقش درگیری تحصیلی و خودکارآمدی 139 161 1069 10.22098/jsp.2020.1069 FA محمد حسن صیف دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. احمد رستگار دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. سعید طالبی دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران میترا یادگار کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، دپارتمان مدیریت و خدمات آموزشی، آموزشکده فنی و حرفه ای دختران نی ریز، دانشگاه فنی و حرفه ای استان فارس، ایران راهیل قائدی کارشناس ارشد تحقیقات آموزشی، ، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران Journal Article 2020 12 28 The main purpose of this current study is Presenting Causal Model of Goals Orientation Dimensions Relations and Academic help seeking with the role of academic engagement and self-efficacy occur in analysis method. The research method was correlation. The population includes all high school students (second level) in Shiraz city (N=43700). According to the Cochran formula, the sample size was 265 people who were selected by multi-stage cluster sampling method. For data collection used academic help seeking questionnaire (Ryan & pintrich), academic engagement (Brink Lynn & pintrich), goal orientation (Elliot & Mc Greger) and self-efficiency (Morris). It used LISREL Software in order to data analyze. It used fit indicators for studying model fitting. It reported fitting indicators as x/df=2/44, RMSEA=0/073, CFI=0/97, GFI=0/94, AGFI=0/93, p-value=0/048 in this research. According to the results, education goal orientation and its component through academic of the indirect effects to students' academic help seeking. All variables in this study of current changes explain 0/37 of help seeking variable. Paying attention to fit features is in a suitable level. هدف از پژوهش حاضر ارائه مدل علّی روابط ابعاد جهتگیری اهداف پیشرفت و کمکطلبی تحصیلی با نقش واسطهای درگیری تحصیلی و خودکارآمدی بهروش تحلیل مسیر بود. پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشآموزان مقطع متوسطه دوم شهر شیراز بود. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران 265 نفر بود که با روش نمونهگیری چندمرحلهای انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامههای کمکطلبی تحصیلی(ریان وپینتریچ)، درگیری تحصیلی (لینن برینک و پینتریچ)، جهتگیری هدف (الیوت و مک گریگور) و خودکارآمدی (موریس) بود. بهمنظور تجزیه و تحلیل دادهها از نرمافزار لیزرل استفاده شد. جهت بررسی برازش مدل از شاخص‌های برازندگی استفاده شده بود. در این پژوهش، شاخص‌های برازش 44/2=x2/df ، 073/0RMSEA=، 97/0CFI=، 94/0=GFI و 93/0AGFI= و 048/0 P-value = گزارش شد. با توجه به نتایج بدست آمده جهتگیری هدف تحصیلی و مولفههای آن از طریق واسطهگری ابعاد درگیری تحصیلی برکمکطلبی تأثیرگذار بوده، بهطوریکه جهتگیری اجتنابی از طریق واسطهگری درگیری شناختی، درگیری عاطفی و خودکارآمدی اثر غیرمستقیم و مثبت و جهتگیری عملکردی از طریق واسطهگری درگیری عاطفی، درگیری رفتاری و خودکارآمدی دارای اثر غیرمستقیم و مثبت برکمکطلبی تحصیلی است. کلیه متغیرهای این پژوهش 37/0 از تغییرات موجود در متغیر کمکطلبی را تبیین میکنند. با توجه

https://jsp.uma.ac.ir/article_1069_066bee20f0347f4735ef5d5fdd742274.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 9 3 2020 09 22 Effectiveness of the training of emotion regulation strategies on the development of moral judgment, pro-social behavior and anger control in the students in Ahwaz City اثربخشی برنامه آموزش راهبردهای تنظیم هیجان بر رشد قضاوت اخلاقی، رفتار جامعه یار و مهار خشم در دانش آموزان شهر اهواز 162 180 1070 10.22098/jsp.2020.1070 FA ماهرخ فرجی دانشجوی دکترای روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران بهنام مکوندی استادیار گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران سعید بختیارپور استادیار گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران زهرا افتخار صعادی استادیار گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران پروین احتشام زاده استادیار گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران Journal Article 2020 12 28 The aim of this study was to determine effectiveness of the training of emotion regulation strategies on the growth of moral judgment, prosocial behavior and Inhibition of anger in Ahwaz city students. The research method was pre-test and post-test with control group and follow-up. The participants of this study consisted of all second-grade secondary school students in Ahwaz city in the academic year of 2016-2017. Using multi-stage cluster random sampling, 160 students were selected from 40 students and randomly divided into two groups Experiments (20 people) and control group (20 people) were assigned. The experimental group was subjected to training of emotion regulation strategies for 2 months and the control group did not receive any intervention, after the post-test program and one and a half months after the intervention, a follow-up phase was performed. The tools used for data, Lotf Abadi's Moral Development Questionnaire, Prosocial Behavior Questionnaire and Eiseng -Wilson Anger Questionnaire. Data analysis was using Multivariate Covariance Analysis (MANCOVA) and ANCOVA single-variable. The results of the research showed a significant level of education (p < 0.001) Showed that the training of emotional adjustment strategies affects the growth of moral judgment, prosocial behavior and Inhibition of anger in students, and this result was persistent during the follow up phase. این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی برنامه آموزش راهبردهای تنظیم هیجان بر رشد قضاوت اخلاقی، رفتار جامعه یار و مهار خشم در دانش آموزان شهر اهواز صورت گرفت. روش پژوهش تجربی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه و با انجام مرحله پیگیری بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر اهواز در سال تحصیلی 96-1397 بودند، که با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای از 160 نفر دانش آموز 40 نفر از دانش آموزان انتخاب و به روش جایگزینی تصادفی ساده در یک گروه آزمایش (20 نفر) و یک گروه گواه (20 نفر) اختصاص یافتند. گروه آزمایش به مدت 2 ماه در معرض برنامه آموزش راهبردهای تنظیم هیجان قرار گرفت و گروه گواه مداخله ای دریافت نکردند، پس از برنامه پس آزمون و یک ماه و نیم پس از مداخله مرحله پیگیری انجام گرفت. برای گرد آوری اطلاعات از پرسشنامه های رشد اخلاقی لطف آبادی، پرسشنامه رفتار جامعه یار کارلو و همکاران و پرسشنامه خشم آیزنگ وویلسون استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها هم با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری( مانکوا) و روش تجزیه وتحلیل تک متغیری آنکوا انجام گرفت. نتایج پژوهش در سطح معنی داری ( 001/0>p ) نشان داد آموزش راهبردهای تنظیم هیجان بر رشد قضاوت اخلاقی، رفتارجامعه یار و مهارخشم در دانش آموزان تاثیر گذار می باشد و این نتیجه در مرحله پیگیری ماندگار بود.

https://jsp.uma.ac.ir/article_1070_c5556bbfa811455c62ae5bf7b9ffc5d2.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 9 3 2020 09 22 The relationship of self-regulation and time management with second period high school students’ educational procrastination راﺑﻄﻪ ﺧﻮدﺗﻨﻈﯿﻤﯽ و ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻣﺎن ﺑﺎ اﻫﻤﺎل‌ﮐﺎری ﺗﺤﺼﯿﻠﯽ در بین دانش‌آموزان دوره متوسطه دوم 181 198 1071 10.22098/jsp.2020.1071 FA غلامرضا گل محمدنژاد بهرامی استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان بهبود یاریقلی دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان سولماز مدبرقشلاق کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان Journal Article 2020 12 28 The aim of this study was to investigate the relationship of self-regulation and time management with second period high school students’ educational procrastination. The method of present study was descriptive and its type was correlative. The population included all students of Bonab city at educational year of 95-96 which 346 students were determined by Morgan and Krejcie table as a sample size. Then, the samples were selected by multistage cluster sampling method. The Solomon and Rothblum questionnaire of educational procrastination, the Buffard and et al. questionnaire of self-regulatory in learning and the Truman and Hartley questionnaire of time management were used to collect data. The data were analyzed by using the Pearson correlation coefficient, multiple regression analysis and multivariate analysis of variance (MANOVA). The results of Pearson correlation showed that there was a negative and significant relationship between self-regulation and educational procrastination. Furthermore, there was a negative and significant relationship between time management and educational procrastination (p < 0.01). The results of multiple regressions exhibited that in the self-regulating components, only the cognitive component as a significant predictor could predict educational procrastination and the coefficient of meta-cognitive component was not significant. Also, the results showed that among the time management components, only the long-term planning component could predict the procrastination as a significant predictor and the regression coefficient of short-term planning component was not significant. Therefore, in the context of student procrastination, these two variables should be considered. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه خودتنظیمی و مدیریت زمان با اهمالکاری تحصیلی دانشآموزان دوره دوم متوسطه انجام شد. روش پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشآموزان مشغول به تحصیل دولتی و غیردولتی شهر بناب در سال تحصیلی ۹۶-۹۵ تعداد ۳۶۳۵ نفر بودند که بر اساس جدول کرجسی و مورگان ۳۴۶ نفر از آنها با روش نمونهگیری خوشهای چند مرحلهای انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامههای اهمالکاری تحصیلی سولمون وراثبلوم، پرسشنامه خودتنظیمی در یادگیری بوفاردو همکاران و پرسشنامه مدیریت زمان ترومن و هارتلی استفاده گردید. دادهها با استفاده از آزمونهای آماری ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون چندگانه و تحلیل واریانس چند متغیری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج همبستگی پیرسون نشان داد که بین خودتنظیمی با اهمالکاری تحصیلی رابطه منفی و معناداری وجود دارد. همچنین بین مدیریت زمان با اهمالکاری تحصیلی رابطه منفی و معنیداری وجود دارد (01/0>P). نتایج رگرسیون چندگانه نشان داد که در مؤلفههای خودتنظیمی تنها مؤلفهی شناختی به عنوان یک پیش بین معنادار میتواند اهمالکاری تحصیلی را پیشبینی نماید و ضرایب رگرسیون مؤلفهی فراشناختی معنادار نبود. همچنین نتایج نشان داد که در بین مؤلفههای مدیریت زمان تنها مؤلفهی برنامهریزی بلندمدت به عنوان یک پیش بین معنادار میتواند اهمالکاری را پیشبینی کند و ضریب رگرسیون مؤلفهی برنامهریزی کوتاهمدت معنادار نبود. بنابراین، در زمینهی اهمال کاری دانشآموزان، این دو متغیر بایستی مورد توجه قرار گیرد.

https://jsp.uma.ac.ir/article_1071_d42a4538ae9e5502a60d8187169b5800.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 9 3 2020 09 22 The effectiveness of step-by-step self-regulation in elementary school Students ’procrastination in doing homework اثربخشی اجرای روش خودتنظیمی گام‌به‌گام بر تعلل‌ورزی در انجام تکالیف تحصیلی دانش‌آموزان ابتدایی 199 220 1072 10.22098/jsp.2020.1072 FA محمدرضا ذوقی‌پایدار استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه بوعلی‌سینا راحله مشاوری ایزدی کارشناس ارشد روانشناسی، دانشگاه بوعلی‌سینا خسرو رشید دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه بوعلی‌سینا رسول کردنوقابی دانشیار گروه روان شناسی، دانشگاه بوعلی سینا Journal Article 2020 12 28 The objective of this study was to investigate the effectiveness of step-by-step self-regulation in academic procrastination of elementary school students in Arak. The method of this study was experimental in which a pre-test-post-test design with control group was used. The statistical population consisted of all fifth and sixth grade students in Arak in the academic year of 2017-2018Eighty students (i.e., 40 boys and 40 girls) with high range of procrastination which was identified by means of Procrastination scale were selected. They were divided into 4 groups: two experimental groups (i.e., 20 girls and 20 boys) and two control groups (i.e., 20 girls and 20 boys). A Step-by-step self-regulation package was implemented in the experimental groups. However, no intervention was applied to the control groups. For the sake of data collection, Savari’s Academic Procrastination scale used. The results indicated that there was a significant difference between the mean of academic procrastination in girls, and that of boys in the experimental and control groups. Moreover, the results showed that there were significant differences between the means of girls' performance in terms of intentional academic procrastination, academic procrastination caused by physical-mental fatigue, academic procrastination caused by unscrupulousness and the mean of boys' performance in terms of deliberate academic procrastination, academic procrastination caused by physical-mental fatigue, and academic procrastination caused by unscrupulousness (P<0.01). The results of t-test showed that step-by-step self -regulation method did not have any significant effect on girls and boys 'academic procrastination. In general, the results of the study showed that step-by-step self-regulation was effective in decreasing the students' procrastination and could be a helpful method for school counselors and psychologists to reduce the students ’procrastination. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی اجرای روش خودتنظیمی گام به گام درکاهش تعلل‌ورزی تحصیلی دانش‌آموزان ابتدایی شهر اراک انجام گرفت. روش پژوهش آزمایشی بود که در آن از طرح پیش‌آزمون - پس‌آزمون با گروه کنترل استفاده شد. جامعه آماری شامل کلیه دانشآموزان تعللورز پایه پنجم و ششم ابتدایی شهر اراک در سال تحصیلی 97-96 بود که از بین آنها تعداد 80 نفر (40 پسر و 40 دختر) از دانش‌آموزان دارای تعلل ورزی تحصیلی بالا که از طریق ابزار تعللورزی شناسایی شدند، و در 4 گروه شامل دو گروه آزمایش و دو گروه گواه گمارده شدند. برای گروه‌های آزمایش روش خودتنظیمی گام به گام اعمال شد و برای گروه‌های گواه هیچگونه مداخلهای صورت نگرفت. برای گردآوری دادهها، مقیاس تعلل‌ورزی تحصیلی سواری بصورت پیشآزمون و پسآزمون اجرا شد. نتایج نشان داد که بین میانگین‌ تعلل‌ورزی تحصیلی دختران و پسران در گروههای آزمایش و کنترل تفاوت معناداری وجود دارد. نتایج نشان داد در دختران بین میانگین‌های تعلل‌ورزی تحصیلی عمدی، تعلل‌ورزی تحصیلی ناشی از خستگی جسمی- روانی و تعلل‌ورزی ناشی از بی‌برنامگی و در پسران نیز تعلل‌ورزی تحصیلی عمدی، تعلل‌ورزی تحصیلی ناشی از خستگی جسمی- روانی و تعلل‌ورزی ناشی از بی‌برنامگی تفاوت معناداری وجود دارد (01/0>p). همچنین نتایج آزمون t مستقل نشان داد که اجرای روش خودتنظیمی گام به گام بر تعلل‌ورزی تحصیلی دختران و پسران اثربخشی متفاوت معنیداری ندارد. در کل، نتایج نشان از اثربخشی خودتنظیمی گامبهگام بر کاهش تعلل‌ورزی تحصیلی دانشآموزان دارد و برای مشاوران و روان‌شناسان مدرسه میتواند کاربردی باشد.

https://jsp.uma.ac.ir/article_1072_237d799c8abfbc98feba2949707def06.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 9 3 2020 09 22 The prevalence of traumatic bereavement and some related factors in female senior high school students in Iranshahr city شیوع داغدیدگی آسیب زا و برخی عوامل مرتبط با آن در دانش آموزان دختر دبیرستانی شهرستان ایرانشهر 221 233 1073 10.22098/jsp.2020.1073 FA نصراله معینی دانشجوی دکتری روان شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی سجاد بشرپور استاد گروه روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی نادر حاجلو استاد گروه روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی محمد نریمانی استاد ممتاز گروه روان شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی Journal Article 2020 12 28 The aims of this study was to determine the amount the prevalence of Traumatic bereavement and its related factors in high school students in Iranshahr. The research design was descriptive and cross-sectional. The statistical population of the present study included all the bereaved senior high school female students of Iranshahr City in the school year of 2018-2019 (N=500). 500 students were selected by multistage cluster sampling method and responded to the Hogan Grief Reaction Checklist (HGRC). Data were analyzed using descriptive statistics and Chi-square, Kolmogorov-Smirnov tests using SPSS software. The findings showed that out of 500 students, 106 people (21.2%) scores above the cut-off score. The results of the Chi-square test showed that the prevalence of bereavement in higher education students is higher. In addition, the prevalence of bereavement is higher in those who lost their father. The results of Kolmogorov-Smirnov test showed that there is a significant difference between the duration of death of the two groups of bereavement and non- bereavement (P<0/001). Given that Traumatic bereavement can lead to serious problems in different areas, A careful understanding of prevalence can help to the mental health professionals to help the bereaved people recover from the greif. پژوهش حاضر با هدف تعیین میزان شیوع داغدیدگی آسیب‎زا و عوامل مرتبط با آن در دانشآموزان متوسطه شهرستان ایرانشهرانجام شد. طرح پژوهش حاضر توصیفی و از نوع مقطعی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه‎ی دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهرستان ایرانشهر در سال تحصیلی 97-96 بود (1500N=). تعداد 500 نفر از دانشآموزان به روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب و به سیاهه آثار سوگ هوگان پاسخ دادند. برای تحلیل دادهها از آمار توصیفی و آزمونهای خی دو، کولموگروف-اسمیرنف با کاربرد نرم افزار SPSS استفاده شد. یافتههای بدست آمده نشان داد که از 500 دانش آموز، 106 نفر (2/21 درصد) نمرهای بالاتر از نمره برش به دست آوردند. نتایج آزمون خی دو نشان داد که شیوع داغدیدگی در دانشآموزان رشته انسانی بیشتر است. به علاوه شیوع داغدیدگی در افرادی که پدرشان را از دست داده اند، بیشتر است. نتایج آزمون کولموگروف-اسمیرنوف نیز نشان داد که بین مدت زمان فوت دو گروه داغدیده و غیر داغدیده (001/0>p)، تفاوت معنی داری وجود دارد. با توجه به اینکه داغدیدگی آسیب زا می‎تواند منجر به مشکلات جدی در حوزه‎های مختلف شود، درک دقیق از میزان شیوع آن، میتواند به متخصصان سلامت روان کمک نماید تا به افراد داغدیده در بهبود یافتن از سوگ یاری رسانند.

https://jsp.uma.ac.ir/article_1073_ad1f25f5076348bf6079dd75dd0f0876.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 9 3 2020 09 22 The effectiveness of spiritual intelligence training on social adjustment, alexithymia and integrative self-knowledge in divorce students اثربخشی آموزش هوش معنوی بر سازگاری اجتماعی، ناگویی خلقی و خودشناسی انسجامی در دانش‌آموزان طلاق 234 258 1074 10.22098/jsp.2020.1074 FA بهمن منصوری کارشناس ارشد مشاوره، دانشگاه علامه طباطبایی جعفر حسینی فر کارشناسی ارشد روان شناسی عمومی، دانشگاه علامه طباطبایی Journal Article 2020 12 28 The purpose of the present study was to investigate the effectiveness of spiritual intelligence training on social adjustment, alexithymia and integrative self-knowledge among divorce students. The research design was experimental with pretest-posttest that used control group. Population of the study incorporated high school male students of divorces parents in Meshkin City in the academic year 2014-2015. Participants were 32 male students were selected using randomly sampling method and located in experimental group and control group randomly. For data collection, we used Social Adjustment, Alexithymia and Integrative Self-knowledge questionnaires. Results of MANCOVA analysis showed that statistically significant differences were between control and experimental groups. Thus, the Social Adjustment, Alexithymia and Integrative Self-knowledge In the experimental group improved after Spiritual Intelligence training (P<0.01). Therefore, it is important to pay attention to the effectiveness of spiritual intelligence training on social adjustment, mood and mood self-awareness in students. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش هوش معنوی بر سازگاری اجتماعی، ناگویی خلقی و خودشناسی انسجامی دانشآموزان طلاق بود. پژوهش حاضر آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش‌آموزان طلاق مشگن شهر در مقطع متوسطه (دوره اول) در سال 95-1394 تشکیل میدادند. نمونه این تحقیق مشتمل بر 32 دانشآموز از جامعه مذکور بود. برای انتخاب نمونه از روش نمونه‌گیری تصادفی استفاده شد. آزمودنی‌ها به طور تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. برای جمعآوری دادهها از مقیاس سازگاری اجتماعی، ناگویی خلقی تورنتو و خودشناسی انسجامی استفاده شد. نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیری نشان داد که بین دو گروه دانش‌آموزان آزمایش و گروه کنترل تفاوت معناداری وجود دارد، بدین معنی که سازگاری اجتماعی، ناگویی خلقی و خودشناسی انسجامی دانش‌آموزان گروه آزمایش بعد از آموزش هوش معنوی بهبود یافته است (01/0>P). بنابراین توجه به اثربخشی آموزش هوش معنوی بر سازگاری اجتماعی، ناگویی خلقی و خودشناسی انسجامی در دانش آموزان از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

https://jsp.uma.ac.ir/article_1074_ddd2ac8e1580cfe1332e9361636f3bf8.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 9 3 2020 09 22 Comparing the effectiveness of note-taking, punctuation, annotation, and conceptual map on comprehension and learning speed females students مقایسه اثربخشی راهبردهای یادگیری خلاصه‌نویسی، علامت‌گذاری، حاشیه‌نویسی و نقشه‌مفهومی بر درک‌ مطلب و سرعت یادگیری دانش‌آموزان دختر 259 277 1075 10.22098/jsp.2020.1075 FA مرضیه میرلوحی کارشناس ارشد روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی فریبرز درتاج استاد گروه روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی Journal Article 2020 12 28 The present study aimed at comparing the effectiveness of note-taking, punctuation, annotation, and conceptual map on comprehension and learning speed of high school second grade females. The research plan was experimental and pretest-posttest with control group. The statistical population included all high school second grade females in experimental sciences at the morning shift in Tehran in the academic year 2015-2016. A number of 60 students were selected by convenience sampling and each one was randomly assigned in different experimental and control groups. For data collection, the experimental texts, a researcher-made comprehension questionnaire, and timer were used. SPSS16 software and multivariate analysis of variance analysis were used for data analysis. The findings indicated a significant difference between the means of experimental and control groups in terms of learning speed (P<0.05). However, there was no significant difference between the learning speed of experimental groups (note-taking, punctuation, annotation, and conceptual map (P>0/05). A significant difference was found between the note-taking group and the control group in terms of comprehension while there was no significant difference between the punctuation group, annotation group, conceptual map, and control group. Using the learning strategies increases the learning speed and note-taking enhances the comprehension among the students. هدف پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی راهبردهای یادگیری خلاصه‌نویسی، علامت‌گذاری، حاشیه‌نویسی و نقشه‌مفهومی بر درک‌مطلب و سرعت یادگیری دانش‌آموزان دختر بود. طرح پژوهش‌آزمایشی و به‌صورت پیش‌آزمون -پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان دختر پایه‌ی دوم تجربی مدارس غیرانتفاعی نوبت صبح شهر تهران در سال تحصیلی 95-1394 که به ‌صورت در دسترس تعداد 60 نفر از آن ها انتخاب و به‌صورت تصادفی در گروه‌های آزمایشی مختلف و گروه کنترل قرار داده ‌شدند. برای جمع آوری اطلاعات از متون آزمایشی، پرسش نامه درک مطلب محقق ساخته و زمان سنج استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها ازنرم‌افزار SPSS و آزمون تحلیل واریانس چند‌متغیره استفاده شد. یافته ها نشان داد بین میانگین‌های گروه‌های آزمایش و گروه گواه، در زمینه سرعت یادگیری تفاوت معنا‌داری وجود دارد (05/0(P<؛ ولی بین سرعت مطالعه گروه‌های آزمایش (خلاصه‌نویسی، علامت‌گذاری وحاشیه‌نویسی و نقشه‌ی مفهومی) تفاوتی وجود ندارد(05/0<P). بین گروه خلاصه‌نویسی و گروه کنترل، در زمینه‌ی درک‌مطلب تفاوت معنادار است ولی بین گروه علامت‌گذاری و حاشیه‌نویسی، نقشه مفهومی و گروه کنترل تفاوت معناداری وجود نداشت. استفاده از راهبردهای یادگیری سرعت یادگیری را بهبود می بخشد و استفاده از خلاصه نویسی، درک مطلب دانش آموزان را افزایش می دهد.

https://jsp.uma.ac.ir/article_1075_92c12760c4f75894865e5334f941e33c.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 9 3 2020 09 22 The role of school culture in predicting sense of connectedness to school نقش فرهنگ مدرسه در پیش بینی احساس تعلق به مدرسه دانش آموزان 278 287 1076 10.22098/jsp.2020.1076 FA انیس نیکدل تیموری دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه سیستان و بلوچستان حسین جناآبادی استاد گروه روانشناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان Journal Article 2020 12 28 The objective of this study was to the role of school culture in predicting sense of connectedness to school of students. The present study In terms of purpose was practical, and In terms of method was Predictive correlation. Statistical population constituting of all male elementary school students who were 5250 students in academic year 2019-2020. A random sampling method was applied and 358 questionnaires were distributed among the students. To collect data, Gruenert School Culture Survey and Students’ Sense of Connectedness with School were used. Pearson Correlation and regression analyze were used. Results of a stepwise regression analysis showed that colleges support and share learning predicted 0.16 of the variance sense of connectedness with school among the normal students (P<0.01). So, school culture has a huge impact on student’s sense of connectedness to school هدف از پژوهش حاضر، نقش فرهنگ مدرسه در پیش بینی احساس تعلق به مدرسه دانش آموزان بود. پژوهش حاضر از لحاظ هدف، کاربردی و از لحاظ روش، توصیفی از نوع همبستگی پیش بین بود. جامعهی آماری پژوهش را کلّیه دانش آموزان پسر عادی مقطع ابتدایی ناحیه 2 به تعداد 5250 دانش آموز در سال تحصیلی 98- 99 تشکیل می دادند. روش نمونه گیری به صورت خوشه ای چند مرحله ای و تعداد 358 پرسشنامه بین دانش آموزان توزیع گردید. ابزارگردآوری اطلاعات پرسشنامه های فرهنگ مدرسه و پرسشنامه احساس تعلق به مدرسه بودند. ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون به منظور تجزیه و تحلیل داده ها مورد استفاده قرار گرفتند. نتایج رگرسیون گام به گام نشان داد که مولفههای حمایت همکاران و اشتراک یادگیری با هم 16/0 از واریانس احساس تعلق به مدرسه دانش آموزان را پیش بینی میکنند (01>P). بنابراین، فرهنگ مدرسه تاثیر بسزائی بر احساس تعلق به مدرسه دانش آموزان ایفا می کند.

https://jsp.uma.ac.ir/article_1076_f6b3363ab904f33fc0cf4a598b039521.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 9 3 2020 09 22 Investigation the emotion recognition (Primary and Secondary Emotions) and cognitive impairments and their impact on movement skills among children with autism spectrum disorder مطالعه شناخت هیجان ها (هیجان ها اولیه و ثانویه) و نارسایی های شناختی و تاثیر آنها بر مجموعه مهارت های حرکتی کودکان با طیف اختلال‌های اوتیسم 288 306 1077 10.22098/jsp.2020.1077 FA لیلا وطن دوست دانشجوی دکترای روان‌شناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران رمضان حسن زاده استاد گروه روان‌شناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران Journal Article 2020 12 28 The present study aims to investigate the emotion recognition (primary and secondary emotions) and cognitive impairments and their impact on movement skills among children with Autism spectrum Disorder. The present study was descriptive and correlational. The population und emotion recognition study included all exceptional elementary school students in District 2 of Tehran in 2017 (N=4000). The Cambridge Mindreading (CAM) Face-Voice Battery (Golan et al), Computer Version of Revised Reading the Mind in the Eye Test (Baron-Cohen and et al), Cognitive Failures Questionnaire (Bradbent, Cooper, Fitzgerald and Parks) and Movement Assessment Battery for Children-2 (Henderson, Sugden and Barnett) were used to measure the research variables. Date analyzed using of Confirmatory Factor Test via LISREL software. Result of confirmatory factor test indicate an appropriate fitting the model. The second root of the mean square for the test case model is closer to zero. Study of the state of emotion recognition in ASD children can help them provide educational, therapeutic and counseling programs for improving social relationships and self-esteem. پژوهش حاضر با هدف بررسی شناخت هیجان ها (هیجان ها اولیه و ثانویه) و نارسایی های شناختی و تاثیر آنها بر مهارت های حرکتی کودکان با طیف اختلال‌های اوتیسم می پردازد. پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعهی آماری پژوهش شامل کلیهی دانشآموزان مقطع ابتدایی مبتلا به طیف اختلالهای اوتیسم منطقه 2 شهر تهران در سالتحصیلی 96-1395 بود که نمونه اولیه از بین این جامعه انتخاب شده است (4000 =n). نمونهی پژوهش نیز شامل 119 دانش آموز طیف اختلال‌های اوتیسم بود. ابزار پژوهش نیز شامل آزمون باتری: مجموعه نظریه ذهن تصویری- صوتی کمبریج برای کودکان (گولان و همکاران)، آزمون ذهن خوانی از طریق چشمها (بارون-کوهن و همکاران)، پرسشنامهی نارساییهای شناختی (برادبنت، کوپر، فیتزجرالد و پارکز) و راهنمای ارزیابی حرکتی برای کودکان - ویرایش دوم (هندرسون، ساقدن و بارنت) بود. برای تحلیل داده ها از آزمون تحلیل عاملی تأییدی برای مدل طیف اختلال‌های با استفاده از نرم افزار Lisrel استفاده شد. نتایج تحلیل عاملی تأییدی نشانگر برازش مناسب مدل می باشد. ریشه دوم میانگین مجذور برای مدل مورد آزمون نزدیک‌تر به صفر است. مطالعه وضعیت شناخت هیجان ها در کودکان طیف اختلال‌های اوتیسم می تواند در ارائه برنامه های آموزشی، درمانی و مشاوره ای جهت بهبود و ارتقاء روابط اجتماعی و اعتماد به خود به آنها کمک کند.

https://jsp.uma.ac.ir/article_1077_2ca9a7268fc619958835744c3f349330.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 9 3 2020 09 22 The relationship between family emotional climate and epistemological beliefs with academic performance among fourth year high school students in Bukan بررسی رابطه جو عاطفی خانواده و باورهای معرفت‌شناختی با عملکرد تحصیلی در میان دانش‌آموزان سال چهارم دبیرستان شهرستان بوکان 307 324 1078 10.22098/jsp.2020.1078 FA ناصر یوسفی دانشیار گروه مشاوره، دانشگاه کردستان محمد پاریاد کارشناسی ارشد مشاور خانواده، دانشگاه کردستان Journal Article 2020 12 28 The present study aims to investigate the relationship between family emotional climate and epistemological beliefs with academic performance among senior high school students in Buokan. For this purpose, 384 samples were selected from among 980 senior students according to Morgan table. The research method was descriptive and correlational. Updated Hill Burn family emotional climate questionnaires, Schumer's Epistemological Beliefs Questionnaire and researcher-made questionnaire of academic performance were used. The validity and reliability of the research questionnaires were confirmed. Statistical analysis of correlation, regression and structural modeling was performed on the data. The results showed that there was a significant positive correlation between academic performance and family emotional climate. There was a significant positive correlation between academic performance and epistemological beliefs. The results showed that there was a positive and significant correlation between academic performance and emotional atmosphere of the family. There is also a positive and significant correlation between academic performance and epistemological beliefs (P<0.01). The end result of the study is that optimizing epistemological beliefs and promoting family atmosphere can be improved by improving academic performance. هدف از انجام تحقیق حاضر بررسی رابطه جو عاطفی خانواده و باورهای معرفت‌شناختی با عملکرد تحصیلی در میان دانش‌آموزان سال چهارم دبیرستان شهرستان بوکان بود. روش تحقیق توصیفی و همبستگی بود. تعداد 384 نفر نمونه براساس جدول مورگان از بین تعداد 980 نفر دانش‌آموز سال چهارم انتخاب شد. پرسشنامه‌های جو عاطفی خانواده به روز شده هیل برن، پرسشنامه باورهای معرفت‌شناختی شومر و پرسشنامه محقق ساخته عملکرد تحصیلی استفاده شد. تحلیل‌های آماری همبستگی، رگرسیون و مدلسازی ساختاری بر داده‌ها انجام شد. نتایج نشان داد که بین عملکرد تحصیلی و جو عاطفی خانواده همبستگی مثبت و معنی‌داری وجود دارد. همچنین بین عملکرد تحصیلی و باورهای معرفت‌شناختی همبستگی مثبت و معنی‌داری وجود دارد (0.01>P). نتیجه نهایی تحقیق این که برای بهبود و ارتقای عملکرد تحصیلی می‌توان با بهینهسازی باورهای معرفت‌شناختی و ارتقای جو عاطفی خانواده اقدام کرد.

https://jsp.uma.ac.ir/article_1078_a12cc54c65f7bebfc85997b3ad76384f.pdf