دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 11 1 2022 04 21 Comparison of the effectiveness of mindfulness-based stress reduction and self-regulated learning on the mental vitality of female students مقایسه‌ی اثربخشی کاهش استرس مبتنی بر ذهن‌آگاهی و یادگیری خودتنظیمی بر نشاط ذهنی دانش‌آموزان دختر 6 16 1570 10.22098/jsp.2022.1570 FA المیرا امانی دانشجوی دکترای روانشناسی تربیتی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران عذرا غفاری نوران استادیار گروه روان ‌شناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران. تورج هاشمی استاد گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران محمد نریمانی استاد گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران منصور بیرامی استاد گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران Journal Article 2022 03 29 Objective: The aim of this study was to compare the effectiveness of mindfulness-based stress reduction and self-regulatory learning on increasing the mental vitality of female students. Methods: The method of the present study was experimental with pre-test design, multi-group post-test with control group. Among female high school students in Ardabil in the academic year 2018-2019 (3150 people) by cluster random sampling method and based on the desire of the subjects, 150 students in two experimental groups and a control group were selected and the Ryan and Frederick mental vitality questionnaire as a measurement tool. They gave. Bowen & Marlatt (2011) mindfulness training program and self-regulatory training program (Pintrich, 2011) were used as an intervention in the present study. Univariate and multivariate analysis of covariance were used to test the research hypotheses. Results: The results showed that mindfulness and self-regulated learning had a significant effect on increasing the mental vitality of female students (P<0.001) and in general, the effectiveness of mindfulness-based stress reduction on increasing the mental vitality of female students was more than the self-regulated learning method (p <0.05). Conclusion: This study has many experimental, research and practical implications for increasing students' mental vitality. هدف: پژوهش حاضر با هدف مقایسه‌ی اثربخشی کاهش استرس مبتنی بر ذهن‌آگاهی و یادگیری خودتنظیمی بر افزایش نشاط ذهنی دانش‌آموزان دختر انجام شد. روش‌ها: روش پژوهش حاضر آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس آزمون چندگروهی با گروه کنترل بود. از بین دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطه شهر اردبیل در سال تحصیلی 1398-1397 (3150نفر) به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای و براساس تمایل آزمودنی‌ها 150 دانش‌آموز در دو گروه آزمایشی و یک گروه کنترل انتخاب و به پرسشنامه‌ی نشاط ذهنی ریان و فردریک به عنوان ابزار اندازه‌گیری پاسخ دادند. برنامه آموزش ذهن‌آگاهی باون و مارلات (۲۰۱۱) و آموزش خودتنظیمی(پینتریچ، 1390) به عنوان مداخله در تحقیق حاضر استفاده شد. برای آزمون فرضیه‌های تحقیق از تحلیل کوواریانس تک‌متغیره و چندمتغیره استفاده گردید. یافته‌ها: نتایج نشان داد که ذهن‌آگاهی و یادگیری خودتنظیمی بر افزایش نشاط ذهنی دانش‌آموزان دختر تاثیر معنی داری داشته (001/0>p) و در مجموع اثربخشی کاهش استرس مبتنی بر ذهن‌آگاهی بر افزایش نشاط ذهنی دانش‌آموزان دختر بیش از روش یادگیری خودتنظیمی بوده است (05/0>p). نتیجه‌گیری: این پژوهش تلویحات آزمایشی، پژوهشی و کاربردی زیادی را در خصوص افزایش نشاط ذهنی دانش‌آموزان دارد.

https://jsp.uma.ac.ir/article_1570_56b9524ca2a55f1ad10e4d5f1e1aa925.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 11 1 2022 04 21 A Comparison of Theory of Mind and Emotional Empathy in Students with Overt and Relational Aggression مقایسه نظریه ذهن و همدلی عاطفی در دانش‌آموزان با پرخاشگری ارتباطی و آشکار 17 29 1491 10.22098/jsp.2022.1491 FA حسین پیرا کارشناسی ارشد روان‌شناسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران محبوبه طاهر استادیار، گروه روان‌شناسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران Journal Article 2022 02 03 Objective: The present study was conducted with the aim of comparing theory of mind and emotional empathy in students with communicative and apparent aggression that research was conducted using descriptive research and comparative causal research. Methods: The statistical population consisted of all ages and adolescents of the first and second grades of the Shahrood district in the academic year of 1969-97 who were selected using available sampling method in 150 people (75 students with relational aggression and 75 cases with obvious aggression). Also, the researcher used an explicit and explicit relationship between aggression questionnaire, empathy questionnaire, and eye-meditation and analysis data they were tested by two independent groups. Results: Findings showed that there was a significant difference between the mean scores of mind theory in adolescents with relational aggression and apparent aggression, and between mean scores of emotional empathy in adolescents with relational aggression and apparent aggression (p <0.05). Conclusion: Therefore, we conclude that there is a meaningful difference between the theory of mind and emotional empathy in students with communicative and apparent aggression. هدف: پژوهش حاضر با هدف مقایسه نظریه ذهن و همدلی عاطفی در دانشآموزان با پرخاشگری ارتباطی و آشکار انجام شد. روش‌ها: روش پژوهش توصیفی و از نوع پژوهشهای علی – مقایسهای بود. جامعه آماری شامل تمامی نوجوانان پرخاشگر مقطع متوسطه اول و دوم شهرستان شاهرود در سال تحصیلی 97-1396 بود که با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس 150 نفر (75 دانش‌آموز دارای پرخاشگری رابطهای و 75 نمونه دارای پرخاشگری آشکار) انتخاب شدند. همچنین محقق از پرسشنامه پرخاشگری رابطهای و آشکار شهیم، پرسشنامه همدلی دیویس و آزمون ذهنخوانی از طریق چشمها بارون و کوهن، جهت جمعآوری دادهها بهره برده و دادههای به‌دست‌آمده از این طریق با آزمون t دو گروه مستقل و بررسی پیش‌فرض‌های آن تحلیل شد. یافته‌ها: یافتههای پژوهش نشان داد که میانگین نمرات نظریه ذهن در نوجوانان دارای پرخاشگری بیشتر از نوجوانان عادی است و تفاوت معناداری باهم دارند. همچنین میانگین نمرات همدلی عاطفی در نوجوانان دارای پرخاشگری بیشتر از نوجوانان عادی است و تفاوت معناداری باهم دارند (05/0 <ρ). نتیجه‌گیری: در نتیجه با افزایش نظریه ذهن و همدلی عاطفی در دانشآموزان میتوان پرخاشگری ارتباطی و آشکار را کاهش داد.

https://jsp.uma.ac.ir/article_1491_61ba8fa859200d4e1adcaa67efe23090.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 11 1 2022 04 21 A meta- analysis of efficacy of parent training in changing of behavior for children with attention deficit hyperactivity disorder فراتحلیل اثربخشی آموزش خانواده جهت تغییر رفتار کودکان دارای اختلال بیش فعالی/ نقص توجه 30 42 1568 10.22098/jsp.2022.1568 FA زهرا سپهری نسب دانشجوی دکتری روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران نادر حاجلو استاد گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران زهره آهنگرقربانی دانشجوی دکترای روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. سعیده هدایت دانشجوی دکترای روان شناسی،دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران Journal Article 2022 03 29 Objective: The present study was conducted to collect and integrate research conducted in the field of family education to change the behavior of children with ADHD. Methods: The statistical population includes all articles published in reputable scientific-research journals in the field of parent education in reducing the symptoms of ADHD in Iran and abroad in the period of 1380-1395, which in terms of methodological conditions had the necessary meta-analysis. For this purpose, 15 studies were selected. The tool of this research was a meta-analysis checklist. Results: The results has been shown that the rate of parents training effect in symptom reduction of children with attention deficit- hyperactivity disorder had been high 0.61 (p< 0.005). This rate of effect in group has been earned based on behavior strategy 0.68 (p< 0.002), cognitive- behavioral strategy 0.57 (p< 0.001) and with mindfulness 0.49 (p< 0.001). Also the results which were obtained from moderate analysis are expression of moderator variables effecting in this trainings. Conclusion: Based on this meta- analysis results, the rate of effect parents training in reduction of the attention deficit- hyperactivity disorder symptoms, based on Cohen table is high. This rate of effect with using from behavior strategy is higher than cognitive- behavioral and mindfulness strategies. هدف: پژوهش حاضر به منظور جمع آوری و یکپارچه سازی تحقیقات انجام شده در زمینه آموزشهای خانواده جهت تغییر رفتار کودکان دارای اختلال بیش فعالی/ نقص توجه بود. روش‌ها: جامعه آماری شامل تمامی مقالات چاپ شده در مجلات علمی- پژوهشی معتبر در زمینه آموزش والدین در کاهش علایم اختلال بیش فعالی/ نقص توجه در ایران و خارج از کشور در محدوده سالهای 1395- 1380 بوده است که از لحاظ روششناختی شرایط لازم را برای فراتحلیل دارا بودهاند. برای این منظور 15 پژوهش انتخاب گردید. ابزار این پژوهش چک لیست فراتحلیل بوده است. یافته‌ها: نشان داد که میزان اثر آموزشهای مبتنی بر خانواده در کاهش علایم اختلال بیش فعالی/ نقص توجه بالا بوده است 61/0 (005/0>p). این میزان اثر در گروه بر اساس رویکرد رفتاری 68/0 (002/0>p)، رویکرد شناختی- رفتاری57/0 (001/0>p) و با رویکرد ذهن آگاهی 49/0 (001/0>p) به دست آمد. همچنین نتایج حاصل از تحلیل تعدیلی بیانگر اثرگذاری متغیرهای تعدیل کننده در این آموزشها بوده است. نتیجه‌گیری: براساس نتایج فراتحلیل حاضر، میزان اثر آموزشهای مبتنی بر خانواده در کاهش علایم اختلال بیش فعالی/ نقص توجه، مطابق جدول کوهن در حد بالاست. این میزان اثر با استفاده از رویکرد رفتاری بیشتر از رویکرد شناختی- رفتاری و رویکرد مبتنی بر ذهن آگاهی است.

https://jsp.uma.ac.ir/article_1568_898b4595c3451053f84c8eaf60061cf8.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 11 1 2022 04 21 The Relationship between Insecure Attachment Styles and Suicidal ideation: Investigating the Mediating Role of Difficulty in Emotion Regulation, In a sample of Iranian students رابطه سبک‌های دلبستگی ناایمن با انگاره‌پردازی خودکشی: بررسی نقش میانجی دشواری در تنظیم هیجان در نمونه‌ای از دانش‌آموزان ایرانی 43 55 1572 10.22098/jsp.2022.1572 FA سید حامد سجادپور دکتری روانشناسی بالینی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران لیلا حیدری نسب دانشیار گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران محمد رضا شعیری دانشیار گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران محمد غلامی فشارکی استادیار گروه آمار زیستی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران Journal Article 2022 03 30 Objective: The purpose of this study was to investigate the relationship between insecure attachment styles and suicidal ideation with the mediating role of difficulty in emotion regulation In students with suicidal ideation. Methods: The research method is correlation based on structural relationships (structural equation modeling based on PLS). The study population consisted of second high school students who referred to psychiatric clinics of North Khorasan province with suicidal ideation. The sample consisted of76 students who were selected by available sampling method. In this study, attachment style, difficulty in emotion regulation and Beck suicidal ideation questionnaires were used. Results: The results confirmed the mediating role of difficulty in emotion regulation in the relationship between avoidant attachment and suicidal ideation (T = 2.36, P <0.05). Also, difficulty in emotion regulation was able to mediate the relationship between anxiety attachment and suicidal ideation (T =2.52, P <0.05). Conclusion: The result of this study is that screening and treatment of difficulty in emotion regulation can be beneficial for suicidal individuals. هدف: هدف از مطالعه حاضر بررسی رابطه سبکهای دلبستگی ناایمن با انگاره پردازی خودکشی با نقش میانجی دشواری در تنظیم هیجان، در دانش آموزان انگاره پرداز خودکشی بود. روش‌ها: روش پژوهش، از نوع همبستگی مبتنی بر روابط ساختاری (مدلیابی معادلات ساختاری بر اساس PLS) بود. جامعه آماری این پژوهش، دانش آموزان متوسطه دوم مراجعه کننده به کلینیکهای روان‌پزشکی استان خراسان شمالی با انگاره خودکشی بودند. نمونه این پژوهش شامل 76 بیمار انگاره پرداز بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. در این پژوهش از پرسشنامه های سبک دلبستگی، دشواری در تنظیم هیجان و انگاره پردازی خودکشی بک استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که دشواری در تنظیم هیجان، در رابطه بین دلبستگی اجتنابی و انگاره پردازی خودکشی نقش واسطه ای دارد (36/2=T، 05/0P<). همچنین، دشواری در تنظیم هیجان در رابطه ی بین دلبستگی اضطرابی و انگاره پردازی خودکشی نقش میانجی داشت (52/2=T، 05/0P<). نتیجه گیری: با توجه به این یافته ها، میتوان به این نتیجه دست یافت که غربالگری و درمان دشواری در تنظیم هیجان، می‌تواند برای افراد انگاره پرداز خودکشی سودمند واقع شود.

https://jsp.uma.ac.ir/article_1572_9c1ea6b1e6bf6cf6b6d0ab69da51a4b5.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 11 1 2022 04 21 The efficacy of cognitive behavior therapy on emotion regulation and irritability of the students suffered from disruptive mood dysregulation disorder اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر تنظیم هیجان و تحریک پذیری دانش آموزان مبتلا به اختلال بد تنظیمی خلق مخرب 56 67 1569 10.22098/jsp.2022.1569 FA حسین شیبانی استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور،تهران، ایران نیلوفر میکاییلی استاد ، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. محمد نریمانی استاد گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران Journal Article 2022 03 29 Objective: The research aimed at studying the efficacy of cognitive behavior therapy on emotion regulation and irritability of the students suffered from disruptive mood dysregulation disorder. Methods: The method of the present study is quasi-experimental. Using purposive sampling thirty junior high school students suffered from disruptive mood dysregulation disorder were selected through diagnostic interview, then were randomly set in an experimental and a control group (each group consisted of 15 people). They answered to emotional reactivity index and Emotional adjustment scale and whose validity and reliability are confirmed. Data were analyzed by Multivariate Analysis of Covariance (MONCOVA) method and using the SPSS-21 software. Results: The findings showed that cognitive-behavioral therapy significantly reduced the negative components of emotional self-regulation such as blaming others, rumination, catastrophizing, and increasing the positive components of emotional regulation, positive attention, positive evaluation, reconsideration and acceptance. Treatment also led to a significant reduction in the excitability of the sample group. Conclusion: Therefore, it can be concluded that this treatment can be effective in emotion regulation and irritability of these patients. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر تنظیم هیجان و تحریک پذیری دانشآموزان مبتلا به اختلال بدتنظیمی خلق مخرب انجام شد. روش‌ها: روش پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی می باشد. با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند، 30 دانش آموز مقطع راهنمایی، که با استفاده از مصاحبه تشخیصی، به عنوان افراد مبتلا به اختلال بدتنظیمی خلق مخرب تشخیص داده شده بودند، به طور تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. آنها به ابزارهای شاخص واکنش پذیری عاطفی استرینگرز و همکاران و مقیاس تنظیم هیجانی گارنفسکی و کرایج پاسخ دادند. دادهها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس چند متغیری و با استفاده از نرم افزار SPSS-21 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: یافتهها نشان داد که درمان شناختی رفتاری باعث کاهش معنیدار مولفههای منفی خود تنظیمی هیجانی یعنی ملامت دیگران، نشخوار فکری، فاجعهسازی و افزایش مولفههای مثبت تنظیم هیجانی یعنی توجه مثبت، ارزیابی مثبت، توجه مجدد و پذیرش گردید(05/0p<). همچنین این روش درمانی، باعث شد که میزان تحریک پذیری گروه نمونه به میزان قابل ملاحظه ای کاهش یابد. نتیجه‌گیری: می‌توان نتیجه گرفت که این شیوه درمان میتواند بر تنظیم هیجانات و کاهش تحریک‌پذیری این بیماران موثر واقع شود.

https://jsp.uma.ac.ir/article_1569_cef50750f2c831a34246cdc2530ad900.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 11 1 2022 04 21 The effectiveness of cognitive-behavioral intervention on decisional procrastination and academic self- efficacy education the students اثربخشی درمان شناختی- رفتاری بر تعلل ورزی تصمیم گیری و خود کارآمدی تحصیلی دانش آموزان 68 79 1571 10.22098/jsp.2022.1571 FA ساناز عینی استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران زهره هاشمی دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه مراغه، تبریز، ایران Journal Article 2022 03 29 Objective: This study aimed to determine the effectiveness of cognitive-behavioral intervention decisional procrastination and academic self-efficacy students. Methods: The research method was experimental with pre-test and post-test with control group. The study sample consisted of all high school students Maragheh city. In this study, using cluster sampling method 30 high school student in experimental and control groups (each sub-group of 15 patients) were selected as sample. To collect data, a questionnaire, was used by academic self-efficacy and decisional procrastination and cognitive-behavioral treatment protocol testing was conducted on students. For data analysis of univariate analysis of covariance was used. Results: Based on the results of covariance test, post-test cognitive-behavioral therapy on increasing the academic self-efficacy and reduce procrastination decision had a significant effect (P<0.05). Conclusion: Based on the results obtained, it can be said that the direct and indirect use of training cognitive - behavioral therapy can be used to increase the academic self-efficacy and reduce decisional procrastination help. هدف: هدف پژوهش حاضر مطالعه ی اثربخشی مداخله شناختی- رفتاری بر تعلل ورزی تصمیم گیری و خود کارآمدی تحصیلی دانش آموزان بود. روش‌ها: روش پژوهش حاضر آزمایشی و از نوع پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل، همه دانش‏ آموزان دختر دوره متوسطه شهرستان مراغه در سال تحصیلی 1398-1399 بود. در این پژوهش با استفاده از شیوه نمونه گیری خوشه ای30 دانش آموز در دو گروه آزمایشی و کنترل (هر گروه 15 نفر) به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمع آوری داده‌ها از پرسشنامه های خودکارآمدی تحصیلی و تعلل ورزی تصمیم گیری استفاده شد و پروتکل درمان شناختی- رفتاری بر روی دانشآموزان گروه آزمایش اجرا شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از تحلیل کوواریانس تک متغیره استفاده شد. یافته‌ها: بر اساس نتایج حاصل از آزمون کوواریانس، درمان شناختی- رفتاری در مرحله پس آزمون بر افزایش خودکارآمدی تحصیلی و کاهش تعلل ورزی تصمیمگیری اثر معنی داری داشت (05/0>P). نتیجه‌گیری: با توجه به یافته ی حاصل شده می توان گفت که استفاده مستقیم و غیرمستقیم از آموزشهای شناختی- رفتاری میتواند در جهت افزایش خودکارآمدی تحصیلی و کاهش تعلل ورزی تصمیم گیری کمک کننده باشد.

https://jsp.uma.ac.ir/article_1571_a7e6d56cdaa6b5e3cadc73927c46daa8.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 11 1 2022 04 21 The effect of solution-focused brief therapy on social anxiety in adolescents راهبرد درمان راه‌حل مدار بر اضطراب اجتماعی نوجوانان 80 91 1509 10.22098/jsp.2022.1509 FA حسین کشاورز افشار استادیار گروه مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی ، دانشگاه تهران، تهران ، ایران راضیه صفاری فرد دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، ایران گلاره نوایی کارشناس ارشد مشاوره، دانشکده روانشناسی و مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ورامین، تهران، ایران 0000-0002-7696-6288 Journal Article 2022 02 21 Objective: The purpose of this study was to investigate this treatment on social anxiety in adolescents. Methods: This study was an experimental study with repeated measure design and control group. The statistical population included all adolescent girls with social anxiety disorder in Tehran. 30 teenager girls aged between 16 and 18 years old with social anxiety disorder were selected by sampling method from Tehran schools and were equally substituted in one of the two experimental and control groups (15 in each group). The experimental group participated in 8 sessions of solution-focused brief therapy (2 sessions each, 90 minutes each session), but no meetings were held for the control group members. The Leibowitz social anxiety scale was used as pretest-posttest in this research. The data were analyzed by repeated multivariate analysis of covariance (MANCOVA). Results: The collected results showed that there was a significant difference between the experimental and control groups in one of the variables of social anxiety, performance anxiety and position anxiety(P<0.001). Conclusion: As a result, the findings indicated that solution-focused brief treatment improved social anxiety, performance anxiety and anxiety in adolescents with social anxiety disorder. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی راهبرد درمان راه حل مدار بر اضطراب اجتماعی نوجوانان انجام شد. روش ها: این پژوهش، یک مطالعه آزمایشی با طرح اندازه‌گیری مکرر و گروه کنترل انجام شده است. جامعه آماری شامل کلیه دختران نوجوان دارای اختلال اضطراب اجتماعی شهر تهران بوده است. 30 دختر نوجوان در رده سنی بین 16 تا 18 سال با اختلال اضطراب اجتماعی به روش نمونه‌گیری در دسترس از مدارس شهر تهران انتخاب و به طور مساوی در یکی از دو گروه آزمایش و گروه کنترل (هر گروه 15 نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایشی، در 8 جلسه برنامه درمانی راه حل مدار (هفته‌ای 2 جلسه؛ هر جلسه 90 دقیقه‌) شرکت کردند ولی برای اعضای گروه کنترل هیچ جلسه ای برگزار نشد. مقیاس اضطراب اجتماعی لیبویتز در پیش آزمون- پس آزمون این پژوهش استفاده شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری تحلیل شدند. یافته ها: یافته‌ها نشان داد که گروه آزمایش و کنترل حداقل در یکی از متغیرهای اضطراب اجتماعی، اضطراب عملکرد و اضطراب موقعیت تفاوت معنادار (p<0.001) دارند. نتیجه گیری: در نتیجه یافته‌ها حاکی از آن است که درمان راه‌حل مدار سبب بهبود اضطراب اجتماعی، اضطراب عملکرد و اضطراب موقعیت نوجوانان دارای اختلال اضطراب اجتماعی شد.

https://jsp.uma.ac.ir/article_1509_e8650f4180a39e85558a950397818c0f.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 11 1 2022 04 21 Effectiveness of education based on Successful Intelligence on academic Engagement and academic achievement of Students اثربخشی آموزش مبتنی بر هوش موفق بر درگیری تحصیلی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان 92 104 1567 10.22098/jsp.2022.1567 FA سمیرا معصوم زاده کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران منصوره حاج حسینی استادیار گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران مسعود غلامعلی لواسانی دانشیار گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2022 03 29 Objective: The current research has been aimed at identifying the effect of education pattern based on Successful Intelligence on academic engagement and academic achievement in Students. Methods: This research is an experimental one based on semi-experimental pre-test and post-test design with an unequal control group, and the population of this research includes all secondary school girl students of Turkamanchai town in academic year 2016-2017. Among this population, two classes of ninth grade of an available high school were selected and randomly put into two groups of experimental group(n=20) and control group(n=17). of education pattern based on Successful Intelligence was applied in the experimental group for 12 sessions 90 minutes, and at the same time, the control group was trained in traditional method. Both groups completed the questionnaires before and after the intervention. The data were analyzed using analysis of covariance (ANCOVA). Results: The results showed that education based on Successful Intelligence had a significant effect on every four aspects academic engagement (agency, behavioral, emotional, cognitive) and academic achievement of student’s (p<0.05). Conclusion: Accordingly, it can be concluded that education based on Successful Intelligence intervention is an effective method in improvement and enhancing every four aspects academic engagement (agency, behavioral, emotional, cognitive) and academic achievement of students. هدف:پژوهش حاضر با هدف شناسایی اثر آموزش مبتنی بر هوش موفق بر درگیری تحصیلی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان انجام پذیرفت. روش‌ها: پژوهش از نوع آزمایشی و بر پایه طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل نابرابر بود. جامعه آماری آن شامل تمامی دانش آموزان دختر دوره متوسطه شهر ترکمنچای در سال تحصیلی 1395-1396 بود که از میان آنها دو کلاس درس پایه نهم از یک دبیرستان در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایشی (n=20) و گواه (17=n) قرار گرفتند. برنامه آموزشی مبتنی بر هوش موفق در 12 جلسه ی 90 دقیقه ای برای گروه آزمایش اجرا شد و گروه گواه به روش سنتی آموزش دیدند. داده ها مطابق با طرح در دو مرحله پیش و پس از اجرای برنامه از طریق پرسشنامه درگیری تحصیلی ریو و تسنگ و آزمون پیشرفت تحصیلی در درس پیام های آسمانی پایه نهم گردآوری شده و با روش تحلیل کواریانس پردازش گردید. یافته‌ها: نتایج تحلیل داده ها در بررسی تفاوت بین پیش آزمون و پس آزمون در دو گروه نشان داد که آموزش مبتنی بر هوش موفق بر پیشرفت تحصیلی و هر چهار وجه درگیری تحصیلی (شناختی، عاطفی، رفتاری ، عاملیت) اثر معناداری داشته است (05/0>P). نتیجه‌گیری: بر این اساس می‌توان نتیجه گرفت که روش آموزش مبتنی بر هوش موفق منجر به بهبود و ارتقاء پیشرفت تحصیلی و درگیری تحصیلی دانش آموزان شده است.

https://jsp.uma.ac.ir/article_1567_f36179a2acef3ef2a12dad69091f55fe.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 11 1 2022 04 21 The effectiveness of school welfare model on academic satisfaction of female high school students اثربخشی مدل بهزیستی مدرسه بر رضایت تحصیلی دانش آموزان دختر دوره‌ی دوم متوسطه 105 116 1507 10.22098/jsp.2022.1507 FA گوهر نظری بولانی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد روانشناسی تربیتی، سنندج، ایران 0000-0003-0162-1979 یحیی یاراحمدی استادیار، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد روانشناسی تربیتی، سنندج، ایران. حمزه احمدیان استادیار، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد روانشناسی تربیتی، سنندج، ایران. هوشنگ جدیدی استادیار، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد روانشناسی تربیتی، سنندج، ایران Journal Article 2022 02 21 Objective : The aim of this study was to The effect of school welfare program on academic satisfaction of female high school students in Kermanshah. Methods : The research method was quasi-experimental with a pretest-posttest design with a control group. The statistical population was all female high school students in Kermanshah in the academic year of 1996-97 who were studying and were replaced by multi-stage random sampling in two groups of 15 experimental and control and the school welfare training program in 10 sessions of 90 minutes on The experimental group was performed. Research data were collected using Lent and Singlai's Academic Satisfaction Questionnaire, Shaw, Gainor, Bardner, Tristman, and the Canoe and Rimpla School Welfare Questionnaire before and after the educational intervention. Results: The results showed that the scores of academic satisfaction in the experimental and control groups, in the post-test stage, in the amount of F obtained is equal to 12.6, which was significant (P <0.01). conclusion: The results of this study showed that the school welfare educational program increased academic satisfaction. هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر برنامه بهزیستی مدرسه بر رضایت تحصیلی دانش آموزان دختر دوره ی دوم متوسطه شهر کرمانشاه بود. روش ها: روش پژوهش آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری کلیه دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم شهر کرمانشاه در سال تحصیلی97-96 بودکه مشغول تحصیل بودند و با استفاده از روش نمونه‌گیری نمونه‌گیری تصادفی چند مرحله ای در دو گروه 15 نفری آزمایش و کنترل جایگزین شدند و برنامه آموزشی بهزیستی مدرسه در10 جلسهدقیقه ای روی گروه آزمایش اجراشد. داده‌های پژوهش با استفاده ازپرسشنامه رضایت تحصیلی لنت وسینگلایی،شیو،گینور، باردنر،تریستمن و پرسشنامه ی بهزیستی مدرسه کانیو و ریمپلا پیش از شروع مداخله آموزشی، و پس ازآن ازافراد هردوگروه جمع آوری شد. یافته ها: تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده ازآزمون تحلیل کواریانس انجام گرفت و نتایج آزمون برای مقایسه نمرات رضایت تحصیلی در گروههای آزمایش و کنترل، در مرحله پس آزمون، نشان دادمقدار F به‌دست آمده برابر با 6/12 است و در سطح آلفای 01/0 معنی دار شد ( 01/0>P) . نتیجه گیری: در نتیجه، برنامه آموزشی بهزیستی مدرسه به صورت معناداری موجب افزایش رضایت تحصیلی شد.

https://jsp.uma.ac.ir/article_1507_43f1b3e5b93f2cc0d80010c0737cfb01.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 11 1 2022 04 21 The relationship between psychological well-being and academic vitality with students' perceptions of the classroom environment رابطه بهزیستی روان شناختی و سرزندگی تحصیلی با ادراک دانش آموزان از محیط کلاس 117 131 1508 10.22098/jsp.2022.1508 FA شهروز نعمتی دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران رحیم بدری گرگری استاد ممتاز گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران آرام کاتورانی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران Journal Article 2022 02 21 Objective: The aim of the current research was to study the relationships between the psychological well-being and the academic vitality on the perceptions of high school male students in Sanandaj from the classroom environment. Methods: The method of this research is correlation. The statistical population consisted of male high school students in Sanandaj city in the academic year 2017-2018. Using multi-stage cluster sampling method, 296 people were selected and tested. To collect research data, the psychological well-being, academic vitality and scale (what is going on in this class) were used. Results: Data analysis by Pearson correlation coefficient and multiple regression coefficients showed that there was a positive and significant relationship between psychological well-being and students perception of the environment (r = 0.495, n = 296, and sig = 0.05)، And there was a significant negative correlation between psychological distress and perception of classroom environment (r = -326، n = 296 ،p≤0.01 ) Also, there is a positive and significant relationship between academic vitality and students' perception of the classroom environment (r = 0.258 , n = 296، p≤0.01). Psychological well-being had the ability to predict students' perception of the classroom environment (β = 0.410, P> 0.001), as well as psychological distress, able to predict student perceptions of the environment Class (β = 0.156,), while academic vitality was not able to predict students' perception of classroom environment (β = 0.09, P> 0.05). Conclusion: The results showed that’s the educational environments, especially schools, should seek to enhance the psychological well-being and academic vitality of students through improving the quality of education and improving the quality of the learning environment in schools. هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بهزیستی روانشناختی و سرزندگی تحصیلی با ادراک دانشآموزان پسر مقطع متوسطه شهرستان سنندج از محیط کلاس بود. روش ها: روش پژوهش حاضر از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل دانشآموزان پسر مقطع متوسطه شهرستان سنندج در سال تحصیلی 1398-1397 بود. با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای تصادفی چند مرحلهای تعداد 296 نفر انتخاب و مورد آزمون قرار گرفتند. برای جمعآوری دادههای پژوهش، مقیاسهای بهزیستی روانشناختی، سرزندگی تحصیلی و مقیاس (در این کلاس چه میگذرد) مورد استفاده قرار گرفت. یافته ها: تحلیل دادهها از طریق مدلهای آماری ضریب همبستگی پیرسون و ضریب رگرسیون چندگانه نشان داد که بین بهزیستی روانشناختی و ادراک دانشآموزان از محیطکلاس رابطه مثبت و معنادار ( 495/0 r = ، 296 n = و 05/0sig =)، و بین درماندگی روانشناختی و ادراک از محیطکلاس رابطه منفی معنیدار (296, n=01/, p≤326/0-r=)، همچنین بین سرزندگی تحصیلی و ادراک دانشآموزان از محیطکلاس رابطه مثبت و معنادار(296, n=01/,p≤258/0r=)، وجود دارد. بهزیستی روانشناختی، توانایی پیشبینی ادراک دانشآموزان از محیطکلاس را دارا بود (410/0β =، 001/0>P)، و همچنین درماندگی روانشناختی قادر به پیشبینی ادراک دانشآموزان از محیط کلاس بود (156/0β =، 001/0>P)، در حالیکه سرزندگی تحصیلی قادر به پیشبینی ادراک دانشآموزان از محیطکلاس نبود (09/0β =، 05/0>P). نتیجه گیری: نتایج نشان داد که محیطهای آموزشی، بهویژه مدارس باید به دنبال ارتقاء بهزیستی روانشناختی و سرزندگی تحصیلی در دانشآموزان از طریق بهبود کیفیت آموزش و بهبود کیفیت محیط یادگیری در مدارس باشند.

https://jsp.uma.ac.ir/article_1508_5ed8e52aeb31ea8c424f7c80fddcefe0.pdf