دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 12 4 2023 12 22 Modeling the Effect of the Islamic Work Ethics and School Culture on Teacher’s Job Engagement with the Mediate Role of Teacher’s Collective Efficacy and Professional Commitment. مدل‌سازی تأثیر اخلاق اسلامی کار و فرهنگ مدرسه بر اشتیاق شغلی معلمان با نقش میانجی کارآمدی جمعی و تعهد حرفه‌ای (مطالعه موردی:معلمان مقطع ابتدایی شهر اردبیل) 6 21 2822 10.22098/jsp.2024.11466.5383 FA عظیم امیدوار دکتری مدیریت آموزشی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران عادل زاهد بابلان استاد، گروه علوم تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 0000-0001-8653-9602 مهدی معینی کیا استاد، گروه علوم تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران علی خالق خواه استاد، گروه علوم تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران Journal Article 2022 09 07 Objective: The present study was conducted with the aim of modeling the effect of Islamic work ethics and school culture on teachers' job enthusiasm with the mediating role of collective efficiency and professional commitment of primary school teachers in Ardabil city. Methods: The present research method is descriptive-correlation. The statistical population of this research included all the primary school teachers of Ardabil city in the number of 2671 people, of which 350 people were the statistical sample of the research based on Cochran's formula and using the multi-stage cluster random sampling method to collect Data collection was selected. To collect data from the standard questionnaires of Islamic work ethics of Gol Parvar and Nadi (1390), job enthusiasm of Salanova and Shaofli (2001) and professional commitment of Imer (2003), Grunt school culture (1999) and efficiency Danahoe et al.'s (2020) collective was used. The validity of the questionnaires was confirmed through face validity based on the opinions of experts and experts; Also, the reliability of the questionnaires was obtained based on Cronbach's alpha coefficient for five questionnaires, respectively 0.83, 0.92, 0.88, 0.82, 0.91. Data analysis was done using SPSS 24 and lisrel statistical software. Results: The results showed that the direct effect of ethics on efficiency (0.81), ethics on commitment (0.79), culture on professional commitment (0.66), culture on collective efficiency (0.59), professional commitment on job enthusiasm (0.35) and collective efficiency on job enthusiasm (0.52). Also, according to the findings, the indirect effect of Islamic work ethics on job enthusiasm with professional commitment (0.27), the indirect effect of ethics on job enthusiasm with collective efficiency (0.42), the indirect effect of culture on job enthusiasm with commitment professional (0.23) and the indirect effect of school culture on job enthusiasm with collective efficiency (0.30). Conclusion: Islamic work ethic has a positive effect on teachers' motivation and makes people in the organization act more willingly and have more job self-efficacy. اهداف: پژوهش حاضر با هدف مدلسازی تأثیر اخلاق اسلامی کار و فرهنگ مدرسه بر اشتیاق شغلی معلمان با نقش میانجی کارآمدی جمعی و تعهد حرفهای معلمان مقطع ابتدایی شهر اردبیل انجام شد. مواد و روشها: روش پژوهش حاضر توصیفی- همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی معلمان دوره ابتدایی شهر اردبیل به تعداد 2671 نفر بود که از این تعداد 350 نفر به عنوان نمونه آماری پژوهش بر اساس فرمول کوکران و با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چند مرحلهای برای جمعآوری دادهها انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامههای استاندارد اخلاق کار اسلامی گلپرور و نادی(1390)، اشتیاق شغلی سالانووا و شائوفلی(2001) و تعهد حرفهای ایمر (۲۰۰3)، فرهنگ مدرسه گرونت(1999) و کارآمدی جمعی داناهو و همکاران (2020) استفاده شد. روایی پرسشنامهها از طریق روایی ظاهری با استناد به دیدگاه‌های صاحب‌نظران و متخصصان تأیید گردید؛ همچنین پایایی پرسشنامهها نیز بر اساس ضریب آلفای کرونباخ، برای پنج پرسشنامه به ترتیب83/0، 92/0، 88/0، 82/0، 91/0 بدست آمد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای آماری SPSS 24 وlisrel انجام گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد که تأثیر مستقیم اخلاق بر کارآمدی (81/0)، اخلاق بر تعهد(79/0)، فرهنگ بر تعهد حرفهای (66/0)، فرهنگ بر کارآمدی جمعی(59/0)،تعهد حرفهای بر اشتیاق شغلی(35/0) و کارآمدی جمعی بر اشتیاق شغلی(52/0) است. همچنین با توجه به یافتهها میزان تأثیر غیرمستقیم اخلاق اسلامی کار بر اشتیاق شغلی با تعهد حرفهای(27/0)، تأثیر غیرمستقیم اخلاق بر اشتیاق شغلی با کارآمدی جمعی(42/0)، تأثیر غیرمستقیم فرهنگ بر اشتیاق شغلی با تعهد حرفهای( 23/0) و تأثیر غیرمستقیم فرهنگ مدرسه بر اشتیاق شغلی با کارآمدی جمعی(30/0) بوده است. نتیجه‌گیری: اخلاق اسلامی کار در انگیزه معلمان تأثیر مثبت گذاشته و باعث میشود افراد در سازمان با میل و رغبت بیشتری عمل کرده و خودکارآمدی شغلی بیشتری داشته باشند.

https://jsp.uma.ac.ir/article_2822_6130a44b29695fd4eb59b14229b049bd.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 12 4 2023 12 22 Comparison of cognitive rehabilitation, mother training by Barkley`s method and medication therapeutic effect on time perception in student with attention deficit disorder 09-12 years مقایسه اثربخشی توانبخشی شناختی, آموزش مادران به روش بارکلی و دارو درمانی بر ادراک زمان در دانش آموزان دارای اختلال نقص توجه 9 تا 12 سال 22 35 2756 10.22098/jsp.2024.12817.5555 FA اکرم باقری دانشجوی دکترای روانشناسی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد ایران. داود کردستانی استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. کوروش گودرزی استادیار گروه روانشناسی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران. Journal Article 2023 05 01 Objective: Attention deficit hyperactivity disorder is a psychological disorder that affects many aspects of students' lives. The effects of drug therapy is short. cognitive rehabilitation and education of mothers are non-pharmacological treatments. The research was conducted with the aim of comparing the effect of cognitive rehabilitation, training of mothers using the Barkley method and drug therapy on time perception in students with attention deficit disorder aged 9-12 years. Methods: It was a experimental research of pre-test, post-test and follow-up type.The statistical population : all students aged 9-12 who were studying in elementary schools in Khorram Abad city in the academic year of 2018, with random sampling method, 45 students with attention deficit hyperactivity disorder in three rehabilitation experimental groups cognitive (15 people), education of mothers by Barkley's method (15 people) and drug therapy (15 people) were included. Connors questionnaire (Keith Connors, 1960) and time perception test (Nazari, Mirlo and Asadzadeh, 2013) were used in data collection. The cognitive rehabilitation group received 14 training sessions, the Barkley method training group received 9 training sessions, and the drug therapy group received medication. The data were analyzed using ANOVA with repeated measures. Results: There is a difference between drug therapy and cognitive rehabilitation and training of mothers using the Barkley method on time perception in students with attention deficit hyperactivity disorder.(p=0.05) Conclusion: Cognitive rehabilitation and training of mothers using the Barkley method can be used as complementary treatments to reduce the clinical symptoms of children with ADHD. هدف: اختلال بیش فعالی نقص توجه اختلالاتی روان‌شناختی ست که بر جنبه های زیادی از زندگی دانش آموزان اثرگذار است. اثرات دارودرمانی به عنوان خط اول درمان کوتاه مدت است توانبخشی شناختی و آموزش مادران به روش بارکلی درمانهای غیردارویی اثرگذاری هستنند. پژوهش باهدف مقایسه اثر توان‌بخشی شناختی،آموزش مادران به روش بارکلی و دارودرمانی بر ادراک زمان در دانش آموزان دارای اختلال نقص توجه ۹-۱۲ سال انجام شد. روش‌ها: پژوهش آزمایشی از نوع پیش‌آزمون ، پس‌آزمون و پیگیری بود.جامعه آماری پژوهش عبارت بود از: کلیه‌ی دانش آموزان ۹-۱۲ سال که در سال تحصیلی 1398 در مدارس ابتدایی شهر خرم‌آباد مشغول به تحصیل بودند با روش نمونه‌گیری تصادفی، 45 نفر از دانش آموزان دارای اختلال نقص توجه-بیش فعالی در سه گروه آزمایشی توان‌بخشی شناختی (۱۵ نفر) ،آموزش مادران به روش بارکلی(۱۵ نفر) و دارودرمانی (۱۵ نفر) قرار گرفتند. در جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه کانرز (کیت کانرز، 1960) و آزمون ادراک زمان (نظری، میرلو و اسد زاده، 1390) استفاده شد. به گروه توان‌بخشی شناختی 14 جلسه آموزش ،گروه آموزش به مادران به روش بارکلی 9 جلسه آموزش و گروه دارودرمانی دارو دریافت کرد. داده‌ها با استفاده از آزمون آنالیز واریانس با اندازه‌گیری مکرر تجزیه‌وتحلیل شد. یافته‌ها: بین دارودرمانی و توان‌بخشی شناختی و آموزش مادران به روش بارکلی بر ادراک زمان در دانش آموزان دارای اختلال نقص توجه –بیش فعالی تفاوت وجود دارد. (p=0/05) نتیجه‌گیری: توان‌بخشی شناختی و آموزش مادران به روش بارکلی می‌توانند به‌عنوان درمانهای مکمل در کاهش علائم بالینی کودکان مبتلابه ADHD استفاده شوند.

https://jsp.uma.ac.ir/article_2756_bcb6abab86729dcdba73a6c797f73d07.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 12 4 2023 12 22 Designing and evaluating the effectiveness of an integrated educational program based on religious-psychological teachings with an Islamic approach on modulating the identity crisis of adolescents with a tendency to high-risk behaviors طراحی و ارزیابی اثربخشی برنامه آموزشی یکپارچه نگر مبتنی بر آموزه های دینی- روان شناختی با رویکرد اسلامی بر تعدیل بحران هویتی نوجوانان دارای گرایش به رفتارهای پرخطر 36 48 2797 10.22098/jsp.2024.7976.4519 FA پرویز پرزور استادیار گروه روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. محمد نریمانی استاد گروه روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. سجاد بشرپور استاد گروه روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. نادر حاجلو استاد گروه روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. Journal Article 2020 11 02 Objective: The purpose of the current research was to design and evaluate the effectiveness of an integrated educational program based on religious-psychological teachings with an Islamic approach on the adjustment of the identity crisis of adolescents with a tendency to risky behaviors. Methods: The current research was a pre-test-post-test design experiment with a control group. The statistical population of the present study includes all male students of the second year of high school who were studying in Ardabil city in the academic year of 1996-1997. In order to sample, first 200 students were randomly selected in a multi-stage manner. After identifying the students with high-risk behaviors using the risk-taking scale of Iranian adolescents, the research sample was finally selected as 30 students with a tendency to high-risk behaviors randomly and based on the entry and exit criteria, and randomly, 15 people in The experimental group and 15 people were assigned to the control group. Identity Crisis Questionnaire (ICQ) and Iranian Adolescent Risk Scale (IARS) were used to collect data. For the experimental group, an educational program based on religious-psychological teachings was held for 10 sessions of 60 minutes. The control group did not receive any intervention. One week after the end of the intervention, both the experimental and control groups were subjected to a post-test. Multivariate covariance analysis was used to test the hypotheses. Results: The results of data analysis showed that education based on religious-psychological teachings moderates identity crisis (P≥0.01). Conclusion: According to the results of the present study, it can be said that integrative psychotherapy based on religious-psychological teachings with an Islamic approach is an effective and efficient intervention in reducing the identity problems of adolescents with a tendency to high-risk behaviors. هدف: هدف پژوهش حاضر طراحی و ارزیابی اثربخشی برنامه آموزشی یکپارچه نگر مبتنی بر آموزه های دینی- روان شناختی با رویکرد اسلامی بر تعدیل بحران هویتی نوجوانان دارای گرایش به رفتارهای پرخطر بود. روش‌ها: پژوهش حاضر آزمایشی از نوع طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعهی آماری پژوهش حاضر شامل کلیه دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه است که در سال تحصیلی 97-96 در شهر اردبیل مشغول به تحصیل بودند. به منظور نمونه گیری، ابتدا 200 نفر از دانش آموزان به صورت تصادفی چند مرحله ای انتخاب شدند. پس از شناسایی دانش آموزان دارای رفتارهای پرخطر با استفاده از مقیاس خطرپذیری نوجوانان ایرانی، نمونه ی پژوهش نهایتاً به تعداد 30 دانش آموز دارای گرایش به رفتارهای پرخطر به طور تصادفی و مبتنی بر ملاکهای ورود و خروج انتخاب گردید و به صورت تصادفی، 15 نفر در گروه آزمایشی و 15 نفر در گروه کنترل گمارده شدند. پرسشنامه بحران هویت(ICQ) و مقیاس خطرپذیری نوجوانان ایرانی (IARS) جهت جمعآوری دادهها استفاده شد. برای گروه آزمایشی،‌ برنامه آموزشی طراحی شده مبتنی بر آموزه های دینی- روانشناختی به مدت 10 جلسه 60 دقیقهای برگزار گردید. گروه کنترل، مداخلهای دریافت نکرد. یک هفته پس از اتمام مداخله، هر دو گروه آزمایشی و کنترل مورد پس آزمون واقع شدند. برای آزمون فرضیهها از تحلیل کوواریانس چند متغیری استفاده گردید. یافته‌ها: نتایج تحلیل دادهها نشان داد که آموزش مبتنی بر آموزه های دینی- روانشناختی، بحران هویتی را تعدیل می دهد (01/0≥P). نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج پژوهش حاضر، می توان گفت که رواندرمانی یکپارچه نگر مبتنی بر آموزه های دینی- روانشناختی با رویکرد اسلامی، مداخلهای مؤثر و کارآمدی در کاهش مشکلات هویتی نوجوانان دارای گرایش به رفتارهای پرخطر نوجوانان است.

https://jsp.uma.ac.ir/article_2797_4211ce0aab704e78dda647356c3f251d.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 12 4 2023 12 22 The structural model of perception of parental relations and perception of teacher-student relations with the academic vitality of gifted students, the mediating role of emotional-social competence and perceived academic pressure الگوی ساختاری ادراک از روابط والدینی و ادراک از روابط معلم- دانش‌آموز با سرزندگی تحصیلی دانش-آموزان تیزهوش نقش میانجی توانمندی هیجانی- اجتماعی و فشار تحصیلی ادراک شده 49 64 2768 10.22098/jsp.2024.13063.5582 FA شیما جورابیان فکور تبریزی دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. اشرف سادات تاج زاده قهی دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاداسلامی، تهران، ایران محمداسماعیل ایوبی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده ادبیات، علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، ایران حجت الله مرادی دانشیار، گروه روانشناسی، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، استاد مدعو دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 2023 06 05 Objective: This study was conducted with the aim of the structural model of perception of parental relations and perception of teacher-student relations with the academic vitality of gifted students, the mediating role of emotional-social competence and perceived academic pressure. Methods: The research method was correlation of structural equation modeling. The statistical population included all gifted students of Tehran in the academic year of 1402-1401. According to the structural equation modeling formula, the research sample was 300 gifted students who were selected based on the criteria for entering the study using available sampling method. To collect data from the academic vitality questionnaires of Dehghanizadeh and Hossein Chari (2012), questionnaire of perception of parental relationships (Gronik et al., 1997), perception of teacher-student relationships (Bilmont et al. (1992), Beauchamp et al.'s transformational teaching scale (2010), Zhao and Ai's (2012) social-emotional competence questionnaire, and parents' perceived academic pressure scale (Kainak et al., 2020) were used. For data analysis, Pearson's correlation coefficient and Structural equation modeling was used using SPSS.26 and AMOS.24 software. Results: The results of Pearson's correlation coefficient showed that there is a relationship between the perception of parental relationships, the perception of teacher-student relationships and emotional-social competence with the academic vitality of knowledge. Gifted students, there was a positive and significant relationship (P≥0.001). There is a negative and significant relationship between perceived academic pressure and academic vitality (P≥0.001). Conclusion: The proposed model had a good fit. 32% of social-emotional competence and 34% of perceived academic pressure were explained by perception of parental relationships and perception of teacher-student relationships, and 44% of academic vitality was explained by the proposed variables. هدف: این مطالعه با هدف الگوی ساختاری ادراک از روابط والدینی و ادراک از روابط معلم- دانشآموز با سرزندگی تحصیلی دانشآموزان تیزهوش نقش میانجی توانمندی هیجانی- اجتماعی و فشار تحصیلی ادراک شده انجام شد. روش‌ها: روش پژوهش، همبستگی از نوع مدل‌سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان استعدادهای درخشان شهر تهران در سال تحصیلی 1402-1401 بود. نمونه پژوهش با توجه به فرمول مدلسازی معادلات ساختاری 300 نفر از دانش آموزان استعدادهای درخشان که بر اساس ملاکهای ورود به مطالعه به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمعآوری داده ها از پرسشنامههای سرزندگی تحصیلی دهقانی زاده و حسین چاری (2012)، پرسشنامه ادراک از روابط والدینی (گرونیک و همکاران، 1997)، ادراک از روابط معلم- دانش آموز بیلمونت و همکاران (1992)، مقیاس تدریس تحول آفرین بوچامپ و همکاران (2010)، پرسشنامه توانمندی اجتماعی- هیجانی ژائو و ایی (2012) و مقیاس فشار تحصیلی ادراک شده والدینی کایناک و همکاران (2020) استفاده شد. برای تحلیل دادهها از ضریب همبستگی پیرسون و مدلسازی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار SPSS.26 و AMOS.24 استفاده شد. یافته‌ها: نتایج حاصل از ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که بین ادراک از روابط والدینی، ادراک از روابط معلم- دانشآموز و توانمندی هیجانی- اجتماعی با سرزندگی تحصیلی دانشآموزان تیزهوش رابطه مثبت و معنی داری وجود داشت (001/0≥P). بین فشار تحصیلی ادراک شده با سرزندگی تحصیلی رابطه منفی و معنیداری وجود دارد (001/0≥P). نتیجه‌گیری: مدل پیشنهادی از برازش مطلوب برخوردار بود. 32 درصد از توانمندی هیجانی- اجتماعی و 34 درصد از فشار تحصیلی ادراک شده توسط ادراک از روابط والدینی و ادراک از روابط معلم- دانشآموز تبیین شد. همچنین 44 درصد از سرزندگی تحصیلی توسط متغیرهای پیشنهادی تبیین شد.

https://jsp.uma.ac.ir/article_2768_ad78b806a291602c865e6b24c59bb873.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 12 4 2023 12 22 Predicting perceived learning based on perceived social support and sense of belonging to school in students پیش بینی یادگیری ادراک شده بر اساس حمایت اجتماعی ادراک شده و احساس تعلق به مدرسه در دانش آموزان 65 77 2767 10.22098/jsp.2024.12929.5567 FA مریم حسن زاده کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، فارس، ایران مسلم عباسی استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه سلمان فارسی کازرون، فارس، ایران Journal Article 2023 05 16 Objective: The aim of the current research is to predict perceived learning based on perceived social support and sense of belonging to school in students. Methods: This research is practical in terms of its purpose and descriptive of the correlational type based on the method of data collection. The statistical population of this research was made up of all female students of the first and second secondary schools in Shiraz. The sample of this research was 375 female students of Shiraz city, who were selected from secondary schools of this city due to the spread of Corona at the time of conducting the research. To collect data, the school belongingness questionnaire by Berry, Betty and Watt, the Perceived Social Support Scale by Zimmet et al. and the Perceived Learning Scale by Richmond et al. were used. The collected data were analyzed using Pearson's correlation coefficient and multiple regression. Results: The results of Pearson's correlation coefficient showed that there is a positive and significant relationship between perceived social support and feeling of belonging to school with perceived learning (P<0.001). The multivariate regression showed that 88% of the variance of the students' perceived learning was explained by the perceived social support variables and the sense of belonging to the school. Conclusion: According to the obtained results, it can be said that perceived social support and feeling of belonging to the school are among the extra-personal and intra-personal factors that affect perceived learning, and special attention should be paid to these structures in the educational system. هدف: هدف پژوهش حاضر پیش بینی یادگیری ادراک شده بر اساس حمایت اجتماعی ادراک شده و احساس تعلق به مدرسه در دانش آموزان است. روش‌ها: این تحقیق بر حسب هدف، کاربردی و بر اساس شیوه گردآوری دادهها، توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش را کلیه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول و دوم شهر شیراز تشکیل دادند. نمونه این پژوهش 375 نفر از دانشآموزان دختر شهر شیراز بود که به علت شیوع کرونا در زمان انجام پژوهش به شیوه نمونه گیری در دسترس از بین مدارس مقطع متوسطه این شهر انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه احساس تعلق به مدرسه توسط بری، بتی و وات، مقیاس حمایت اجتماعی ادراک شده زیمت و همکاران و مقیاس یادگیری ادراک شده توسط ریچموند و همکاران استفاده شد. دادههای جمعآوری شده با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج حاصل از ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که بین حمایت اجتماعی ادراک شده و احساس تعلق به مدرسه با یادگیری ادراک شده رابطه مثبت و معنیداری وجود دارد (001/0>P). نشان رگرسیون چندمتغیری نشان داد که 88 درصد از واریانس کل یادگیری ادراک شده دانش‌آموزان توسط متغیرهای حمایت اجتماعی ادراک شده و احساس تعلق به مدرسه تبیین گردیده است. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج بدست آمده میتوان گفت حمایت اجتماعی ادراک شده و احساس تعلق به مدرسه از جمله عوامل برون فردی و درون فردی مؤثر بر یادگیری ادراک شده هستند و به این سازهها در نظام آموزشی باید توجه ویژهای داشت.

https://jsp.uma.ac.ir/article_2767_65a5eaa6abe3a0240ab2acc2448014a3.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 12 4 2023 12 22 The mediating role of academic ethics in the relationship between the perceptions of classroom quality and educational justice with educational citizenship behaviours نقش واسطه‌ای اخلاق تحصیلی در رابطه‌ی بین ادراکات محیط کلاسی و عدالت آموزشی با رفتارهای مدنی تحصیلی 78 92 2830 10.22098/jsp.2024.11165.5340 FA سعیده سبریان گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه حضرت معصومه (س)، قم، ایران. هوشنگ گراوند گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران. Journal Article 2022 07 17 Objective: The present study was done with the aim of the mediating role of academic ethics in the relationship between the perceptions of classroom quality and educational justice with educational citizenship behaviours. Methods: The research method was descriptive-correlational and the statistical population of the study included all upper secondary girl students in khorramabad city to 9981 students, of which 240 were selected based on stratified random sampling method. To collect the required data from academic ethics Hosseini Nejad & et al (2016), educational citizenship behaviours Golparvar (2011), perceptions of classroom quality Gentry & et al (2002), educational justice Golparvar (2011) was used. Data analysis was performed by the SPSS-22, and AMOS-24 software. Results: The results showed that perceptions of classroom quality has a direct effect on educational citizenship behaviours and an indirect effect on educational citizenship behaviours through academic ethics. Educational justice had no direct effect on educational citizenship behaviours, but had indirect effect on educational citizenship behaviours due to academic ethics. In addition, academic ethics had a direct effect on educational citizenship behaviours. Conclusion: According to the obtained results, knowing the factors affecting the application of the principles of educational justice and the learning environment of students by teachers can play a valuable role in the process and strategy of change in education; And this process also provides the basis for strengthening morals and ultimately educational citizenship behaviours (adherence to rules, helping and participating, establishing cordial relationships). هدف: پژوهش حاضر با هدف نقش واسطه‌ای اخلاق تحصیلی در رابطه‌ی بین ادراکات محیط کلاسی و عدالت آموزشی با رفتارهای مدنی تحصیلی انجام شد. روش‌ها: روش تحقیق، توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش‌آموزان دختر متوسطه دوم شهر خرم‌آباد به تعداد 9981 دانش‌آموز بود که از این میان 240 نفر براساس روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای نسبی انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های اخلاق تحصیلی حسینی‌نژاد و همکاران (1394)؛ رفتار مدنی تحصیلی گل‌پرور (1389)؛ دراکات کیفیت کلاسی جنتری و همکاران (۲٠٠۲) و عدالت آموزشی گل‌پرور (1389) استفاده شد. تحلیل داده‌ها به روش آماری مدل معادلات ساختاری و با استفاده از نرم‌افزارهای آماری SPSS-22 و AMOS-24 انجام شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد ادراکات کیفیت کلاسی بر رفتارهای مدنی تحصیلی تأثیر مستقیم و به‌واسطه‌ی اخلاق تحصیلی بر رفتارهای مدنی تحصیلی تأثیر غیرمستقیم دارد. عدالت آموزشی بر رفتارهای مدنی تحصیلی اثر مستقیم نداشت؛ اما به واسطه‌ی اخلاق تحصیلی بر رفتارهای مدنی تحصیلی تأثیر غیرمستقیم داشت. علاوه بر این، اخلاق تحصیلی بر رفتارهای مدنی تحصیلی دارای اثر مستقیم بود. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج به دست آمده، شناخت عوامل مؤثر بر بکارگیری اصول عدالت آموزشی و محیط یادگیری دانش‌آموزان توسط معلمان می‌تواند در فرآیند و استراتژی تغییر در آموزش کمک‌های ارزنده‌ای را ایفاء نماید؛ و این روند همچنین زمینه‌ی تقویت اخلاق و در نهایت رفتارهای مدنی تحصیلی (پایبندی به قواعد، یاری‌رسانی و مشارکت، برقراری روابط صمیمانه) را فراهم می‌کند.

https://jsp.uma.ac.ir/article_2830_1c54fa9f6726a5024aca9c3955d398f7.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 12 4 2023 12 22 The effectiveness of dialectical behavior therapy on self-control and anxiety tolerance in adolescents with disordered mood disorders اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی بر خودکنترلی و تحمل پریشانی نوجوانان دارای اختلال بی نظمی خلق اخلالگر 93 108 2757 10.22098/jsp.2024.10767.5273 FA شهلا سلیمی دکتری روانشناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران شمیلا غیرتی دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، واحد شیراز، دانشگاه ازاد اسلامی، شیراز، ایران Journal Article 2022 05 05 Objective: The aim of this study was to compare the effectiveness of dialectical behavior therapy on self-control and adolescent distress tolerance of disordered mood disorders. Methods: The research method was quasi-experimental pretest-posttest with a control group. The statistical population of this study was all male students aged 10 to 17 years in Kazerun in the academic year 1399-1400. The study sample consisted of 30 male students with disruptive mood disorder. Selection stages were assigned to experimental and control groups (15 people in each group). The research instruments were structured clinical interview, self-control scale (Tanji et al., 2004) and Simmons and Gaher (2005) Distress Tolerance Questionnaire. The collected data were statistically analyzed using multivariate analysis of covariance. Results: The results showed that any dialectical behavior therapy had a significant effect on increasing self-control and distress tolerance in children with disruptive mood disorders (P≥0.001). Conclusion: Therefore, it can be concluded that dialectical behavior therapy can be used as an appropriate intervention method along with drug therapy. اهداف: این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی بر خودکنترلی و تحمل پریشانی نوجوانان اختلال بی نظمی خلق اخلالگر انجام شد. مواد و روشها: روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعهی آماری این پژوهش کلیه دانشآموزان پسر 10 تا 17 ساله شهر کازرون در سال تحصیلی 1400-1399 بود. نمونهی پژوهش 30 نفر از دانشآموز پسر دارای اختلال بی نظمی خلق اخلالگر بود که از میان دانشآموزان پسری که نمرهی بالا در پرسشنامه غربالگری لاپورته و همکاران (2019) بود به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چند مرحلهای انتخاب و در دو گروه آزمایشی و کنترل (15 نفر در هر گروه) گمارده شدند. ابزارهای پژوهش، مصاحبه بالینی ساختاریافته، مقیاس خود کنترلی (تانجی و همکاران، 2004) و پرسشنامه تحمل پریشانی سیمونز و گاهر (2005) بود. دادههای جمع آوری شده با استفاده از تحلیل کواریانس چندمتغیری مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند. یافته ها: نتایج نشان داد که هر رفتاردرمانی دیالکتیکی بر افزایش خودکنترلی و تحمل پریشانی کودکان اختلال بی نظمی خلق اخلالگر تأثیر معناداری دارند (001/0≥P). نتیجه گیری: بنابراین میتوان نتیجه گرفت که از رفتاردرمانی دیالکتیکی میتوان به عنوان روشهای مداخلهای مناسب در کنار درمان دارویی سود جست.

https://jsp.uma.ac.ir/article_2757_edd89daf4e972a6af6d07166f44e96c3.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 12 4 2023 12 22 Effectiveness of Mindful Self-Compassion (MSC) program on school burnout, academic self-regulation, and resiliency in secondary school students اثربخشی آموزش برنامه خود-شفقتی ذهن آگاه بر فرسودگی تحصیلی، تاب‌آوری تحصیلی و خودنظمبخشی تحصیلی دانش‌آموزان مقطع متوسطه 109 124 2798 10.22098/jsp.2024.3199.5211 FA بشری عبداللهی کارشناسی ارشد مشاوره، دانشکده علوم انسانی و احتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران. امید عیسی نژاد دانشیار گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران. 0000-0002-8993-1391 Journal Article 2022 02 16 Objective The aim of this study was to investigate the Effectiveness of Mindful Self-Compassion (MSC) program on school burnout, academic self-regulation and academic resilience in of high school students in Paveh. Methods The study was quantitative, quasi-experimental and in the form of a psycho-educational group of pre-test-post-test and follow-up with the experimental and control groups and the follow-up was done two months apart. The statistical population of this study was female high school students in Paveh, from which a research sample of 40 people was randomly selected from those willing to cooperate and based on entry and exit conditions. The selected sample was replaced by a randomized block design in two groups (experimental and waiting). The research instruments used were the Academic Resiliency Questionnaire (ARI), Academic Self-Regulation Questionnaire (SRQ-4) and the School-Burnout Inventory (SBI). To analyze the data, descriptive statistics were used to summarize and display the data, and in inferential statistics, the Mixed ANOVA Between-Within Subject interaction design was used. SPSS25 software was also used in data analysis. Results The results showed that teaching mindful self-compassion program were more effective on academic burnout, academic self-regulation, academic resilience in the experimental group compared to the control group. Conclusion Accordingly, it can be concluded that mindful self-compassion is effective on burnout, academic resilience and academic self-regulation of high school students. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش برنامه خود-شفقتی ذهن آگاه بر فرسودگی،‌ تاب‌آوری و خودنظمبخشی تحصیلی‌ دانش‌آموزان مقطع متوسطه شهر پاوه صورت گرفت. روشها: روش پژوهش حاضر روشی نیمه تجربی و در قالب گروه روانی-آموزشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون و پیگیری بود. در این پژوهش سه گروه آزمایش، گواه و پیگیری (با فاصله دوماه) وجود داشت. 40 دانش‌آموز دختر مقطع دوم متوسطه شهر پاوه به شیوه تصادفی از بین افراد حاضر به همکاری و براساس شرایط ورود و خروج انتخاب شدند. نمونه انتخاب شده با استفاده از طرح تصادفی بلوکی در دو گروه (آزمایش و انتظار) جایگزین شد. ابزارهای پژوهشی مورد استفاده نیز عبارت بودند از پرسشنامه‌ تاب‌آوری تحصیلی (ARI) پرسشنامه خود نظم دهی تحصیلی (SRQ-4) و سیاهه فرسودگی مدرسه (SBI). جهت تجزیه و تحلیل دادهها از آمار توصیفی برای خلاصهسازی و نمایش دادهها و در آمار استنباطی از طرح آمیخته اندازهگیری مکرر استفاده شد. همچنین از نرم افزار SPSS-25 در تجزیه و تحلیل دادهها استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که برنامه مداخلهای خود-شفقتی ذهن آگاه باعث کاهش فرسودگی تحصیلی و افزایش خودنظم بخشی تحصیلی و تابآوری تحصیلی، در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل شده است (01/0>p) و این تأثیر تا مرحله پیگیری باقی ‌مانده ‌است (01/0>p). نتیجه گیری: بر این اساس میتوان نتیجه گرفت که برنامه مداخلهای خود-شفقتی ذهن آگاه بر فرسودگی تحصیلی،‌ تاب‌آوری تحصیلی و خودنظمبخشی تحصیلی‌ دانش‌آموزان مقطع متوسطه اثربخش است.

https://jsp.uma.ac.ir/article_2798_d6c9dd0d3626785d8b37524b1fb836c7.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 12 4 2023 12 22 The effectiveness of moral intelligence training program in moral emotion and responsibility of secondary elementary students in Tehran اثربخشی برنامه پرورش هوش اخلاقی بر هیجان اخلاقی و مسئولیت پذیری دانش آموزان دوره دوم ابتدایی شهر تهران 125 137 2829 10.22098/jsp.2024.11338.5370 FA فاطمه کارگر کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشکده پردیس نسیبه، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران سهیلا فرتاش استادیار گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران ناهید ثامتی استادیار گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران Journal Article 2022 08 23 Objective: The aim of the research was to investigate the effectiveness of moral intelligence training program on moral emotion and responsibility of second period of elementary female students in Tehran. Methods: The method of this research was semi-experimental with pre-test post-test with control group. The statistical population included all female students in second period of elementary schools studying in the academic year of 2020-2021 in Tehran. Through available sampling method, 40 students were selected. They were randomly assigned to experimental and control groups (i.e., 20 students in each group). The experimental group received moral intelligence intervention for eight group sessions. During this period, the control group did not receive any intervention. Data collection instruments were Thornberg’s Moral Emotion Questionnaire, Mergler and Shield’s Personal Responsibility Questionnaire, which were administered to both experimental and control groups in pre-test and post-test. The research hypotheses were tested through univariate analysis of variance , t-test and univariate analysis of covariance. Results: The results of data analysis showed that the moral intelligence training program was significantly effective in improving moral emotion and responsibility (except personal responsiveness component) in experimental group. These findings highlight the importance of including moral intelligence programs in school curricula. Conclusion: Accordingly, it can be concluded that moral intelligence training is an effective way to improve moral emotion and responsibility for elementary school students. هدف: هدف از پژوهش، بررسی اثربخشی برنامه پرورش هوش اخلاقی بر هیجان اخلاقی و مسئولیت پذیری دانش آموزان دوره دوم ابتدایی شهر تهران بود. روش ها: روش این پژوهش، شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل دانش آموزان دختر دوره دوم ابتدایی مشغول به تحصیل در سال تحصیلی 1399- 1400 در شهر تهران بود. از این جامعه آماری، نمونه ای به حجم 40 نفر با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 20 نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش در 8 جلسه گروهی، مداخله هوش اخلاقی را دریافت کرد، در طی این مدت، گروه کنترل مداخله ای را دریافت نمی کرد. ابزار گرد آوری داده ها شامل پرسشنامه هیجان اخلاقی تورنبرگ و همکاران و پرسشنامه مسئولیت پذیری شخصی مرگلر و شیلد بود که برای دو گروه آزمایش و کنترل در پیش آزمون و پس آزمون اجرا شد. فرضیه های پژوهش با استفاده از تحلیل واریانس تک متغیری، آزمون t و تحلیل کوواریانس تک متغیری مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد برنامه پرورش هوش اخلاقی در بهبود هیجان اخلاقی و مسئولیت پذیری ( بجز مولفه پاسخگویی شخصی) درگروه آزمایش به طور معنی داری موثر بوده است. این یافته ها، اهمیت گنجاندن برنامه های پرورش هوش اخلاقی در برنامه های تربیتی مدارس را متذکر می شود. نتیجه گیری: می توان نتیجه گرفت که پرورش هوش اخلاقی روشی مؤثر در بهبود هیجان اخلاقی و مسئولیت پذیری دانش آموزان دوره ابتدایی است.

https://jsp.uma.ac.ir/article_2829_94edf69192403fad6b9058b061c56686.pdf