دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 13 2 2024 07 22 The effectiveness of education based on resilience on the attitude of responsibility and academic self-regulation of students who are children of divorce اثربخشی آموزش مبتنی بر تاب‌آوری بر نگرش مسئولیت‌پذیری و خودنظم‌جویی تحصیلی دانش‌آموزان فرزند طلاق 1 16 3138 10.22098/jsp.2024.15256.5878 FA سیف اله آقاجانی استاد گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران علی سلمانی دانشجوی دکتری تخصصی روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران آیسان شارعی دانشجوی دکتری تخصصی مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران Journal Article 2024 06 12 Objective: The present study was conducted with the aim of investigating the effectiveness of education based on resilience on increasing the attitude of responsibility and academic self-regulation in students who are children of divorce. Methods: The method of the current research was a pre-test-post-test experiment with a control group. The population of this research included all female students of divorce in the secondary level of the second period in the academic year of 2023-2024 in Ardabil city. For this purpose, 30 students as children of divorce were selected according to the criteria of entering the research and were randomly placed into two experimental and control groups (15 people in each group). After conducting the pre-test using the Salkovics Attitudes Responsibility Scale and the Academic Self-Regulation Questionnaire of Bouffard et al., the experimental group received 12 sessions (3 sessions per week) of 75 minutes of the resilience-based training program, while the control group did not receive any intervention program. The obtained data was analyzed using multivariate analysis of covariance in SPSS.26 software. Results: The results showed that the mean of the experimental and control groups is significantly different in the variables of attitude of responsibility and academic self-regulation. This means that after the implementation of the training program based on resilience, the average scores of the children of divorce students in the experimental group increased significantly compared to the control group (p < 0.01). Conclusion: Education based on resilience has a positive effect on the attitude of responsibility and academic self-regulation of students who are children of divorce. Therefore, it can be said that this program can be used to help students who are children of divorce. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر تاب‌آوری بر افزایش نگرش مسئولیت‌پذیری و خودنظم‌جویی تحصیلی در دانش‌آموزان فرزند طلاق انجام گرفت. روش‌ها: روش پژوهش حاضر‌ آزمایشی از نوع پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعة آماری این پژوهش شامل تمامی دانش‌آموزان دختر فرزند طلاق مقطع متوسطه دوره دوّم در سال تحصیلی 1403-1402 شهرستان اردبیل بود. بدین منظور تعداد 30 دانش‌آموز فرزند طلاق بر حسب ملاک‌های ورود به پژوهش به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش وکنترل (هر گروه 15 نفر) جایگزین شدند. پس از انجام پیش‌آزمون به‌وسیله مقیاس مسئولیت نگرش‌های سالکوویکس و پرسشنامه خودتنظیمی تحصیلی بوفارد و همکاران، گروه آزمایشی 12 جلسه (هرهفته 3 جلسه) 75 دقیقه‌ای برنامة آموزش مبتنی بر تاب‌آوری را دریافت کرد. درحالیکه گروه کنترل هیچ برنامة مداخله‌ای دریافت نکرد. داده‌های به دست آمده با استفاده از روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره در نرم‌افزار SPSS.26 تجزیه وتحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که میانگین گروه آزمایش و کنترل در متغیرهای نگرش مسئولیت‌پذیری و خودتنظیمی تحصیلی به‌طور معناداری متفاوت است. بدین معنیکه بعد از اجرای برنامه آموزشی مبتنی بر تاب‌آوری میانگین نمرات دانش‌آموزان فرزند طلاق در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل به‌طور معناداری افزایش یافته است (01/0≥P). نتیجه‌گیری: آموزش مبتنی بر تاب‌آوری بر نگرش مسئولیت‌پذیری و خودتنظیمی تحصیلی دانش‌آموزان فرزند طلاق تأثیر مثبت داشته است. بنابراین، می‌توان گفت که از این برنامه می‌توان برای کمک به دانش‌آموزان فرزند طلاق استفاده کرد.

https://jsp.uma.ac.ir/article_3138_ac99bd51c8bb0a520019f166febe5ed6.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 13 2 2024 07 22 Investigating the Relationship between Transformational Leadership and Work Engagement with the Mediating Role of Organizational Voice in Elementary teachers بررسی رابطه بین رهبری تحول‌گرا و اشتیاق شغلی با نقش میانجی آوای سازمانی در بین معلمان ابتدایی 17 30 3253 10.22098/jsp.2024.12136.5473 FA بهروز اسکندرپور استادیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه پیام نور، تهران،ایران حسن احمدی استادیار گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران Journal Article 2023 01 15 Purpose: The purpose of this research is to investigate the relationship between transformational leadership and job enthusiasm with the mediating role of organizational voice among primary school teachers in District Two of Ardabil city. Methodology: The current research was carried out using the descriptive-correlation method of structural equations. The statistical population of the current research was formed by the primary teachers of two districts of Ardabil city in 2022, according to the latest available statistics and information, their total number is equal to 1260 people, and 294 people were selected using Cochran's formula as a relative stratified sampling. In order to collect relevant data, the questionnaire of job enthusiasm, organizational voice and transformational leadership was used. Structural equation model was used to analyze the data. Results: The results of the test indicated that the direct effect of transformational leadership and job enthusiasm at the level of confidence (95%) is equal to 0.296. Also, the indirect effect of the transformational leadership variable and job enthusiasm with the mediating effect of the organizational voice variable at the confidence level (95%) is equal to 0.313. Conclusion: This research shows that the leader should be able to be a good reflection for the teachers to increase job enthusiasm. Therefore, if managers consider transformational leadership strategies as a requirement for their leadership style, in this way they can make teachers enthusiastic about their work in a way that they can relate to it at any level and have a sense of enthusiasm and job desire هدف: تحقیق حاضر با هدف بررسی رابطه بین رهبری تحول‌گرا و اشتیاق شغلی با نقش میانجی آوای سازمانی در معلمان ابتدایی ناحیه دو شهر اردبیل صورت گرفته است. روش‌شناسی: پژوهش حاضر به روش توصیفی– همبستگی از نوع معادلات ساختاری صورت گرفته است. جامعه آماری پژوهش حاضر را معلمان ابتدایی ناحیه دو شهر اردبیل در سال 1401 تشکیل دادند که بر اساس آخرین آمار واطلاعات موجود تعداد کل آنها معادل 1260 نفر هستند که با استفاده از فرمول کوکران 294 نفر به صورت نمونه‌گیری طبقه‌ای نسبی انتخاب شدند. جهت جمع‌آوری داده‌های مربوط از پرسشنامه اشتیاق شغلی، آوای سازمانی و رهبری تحول‌گرا استفاده گردید. جهت تحلیل داده‌ها از مدل معادلات ساختاری استفاده گردید. یافته‌ها: نتایج آزمون حاکی از آن بود تاثیر مستقیم رهبری تحول‌گرا و اشتیاق شغلی در سطح اطمینان(95%) برابر با 296/0 است. همچنین اثر غیر مستقیم متغیر رهبری تحول‌گرا و اشتیاق شغلی با تأثیر متغیر میانجی آوای سازمانی در سطح اطمینان(95%) برابر با 313/0 می‌باشد. نتیجه‌گیری: این تحقیق نشان می‌دهد که رهبر باید بتواند بازتاب خوبی برای معلمان باشد تا اشتیاق شغلی را افزایش دهد. بنابراین اگر مدیران استراتژیهای رهبری تحول‌آفرین را به عنوان یک الزام بر سبک رهبری خود در نظر گیرند، از این طریق می‌توانند معلمان را به گونه‌ای نسبت به کارشان مشتاق کنند که در هر سطحی با آن ارتباط برقرار کرده و یک احساس اشتیاق و تمایل شغلی در آنها پدیدار گردد

https://jsp.uma.ac.ir/article_3253_8bd6f7e7a897312de7c5fd473a39ac0a.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 13 2 2024 07 22 Psychometric Properties of Short version of Difficulty in Emotion Regulation Questionnaire in Students: DERS-16 بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی نسخه کوتاه پرسشنامه دشواری در تنظیم هیجان در دانش آموزان: DERS-16 31 46 3154 10.22098/jsp.2024.8648.4747 FA تقی اکبری دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی. اردبیل، ایران. سعید پورعبدل استادیار گروه روان‌شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران. رامین غریب زاده دکتری مدیریت آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی. اردبیل، ایران. Journal Article 2021 04 10 Objective: The aim of the present study was to investigate the validity, reliability, and factor structure of the short version of the difficulty in emotion regulation questionnaire (DERS-16) in students. Methods: The statistical population of this study included all high school students in District 1 of Ardabil City in the academic year 2021-2022 (12196 students). 380 people were selected by sampling methods available through the Internet (Shad program). The Depression, Anxiety, and Stress Scale (DASS-21) and the psychological flexibility questionnaire were used to calculate convergent and discriminant validity. The construct validity was examined through confirmatory factor analysis. Reliability was performed using Cronbach's alpha method and retesting. Results: The results of confirmatory factor analysis, as in the original form, confirmed five factors: lack of emotional clarity, difficulties controlling impulsive behaviors, difficulties engaging in goal-directed behaviors, limited access to effective emotion regulation strategies, and nonacceptance of negative emotions. Also, Cronbach's alpha coefficient for the whole scale is 0.84, and for the subscales of lack of emotional clarity, difficulties controlling impulsive behaviors, difficulties engaging in goal-directed behaviors, limited access to effective emotion regulation strategies, and nonacceptance of negative emotions, they were equal to 0.90, 0.84, 0.86, 0.85, and 0.87, respectively. In addition, the four-week retest coefficient for the whole questionnaire was 0.72, and the subscales of lack of emotional clarity, difficulties controlling impulsive behaviors, difficulties engaging in goal-directed behaviors, limited access to effective emotion regulation strategies, and nonacceptance of negative emotions were equal to 0.68, 0.80, 0.69, 0.82, and 0.77, respectively. Also, correlation coefficients indicated favorable convergent and discriminant validity of the questionnaire (P<0/001). Conclusion: According to the obtained results, it can be said that the difficulty in emotion regulation questionnaire (DERS-16) is a reliable and valid scale for measuring the difficulty in emotion regulation in students. هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی روایی، پایایی و ساختار عاملی نسخه کوتاه پرسشنامه دشواری در تنظیم هیجان در دانشآموزان (DERS-16) بود. مواد و روش‌ها : جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانشآموزان دوره دوم متوسطه ناحیه یک شهر اردبیل در سال تحصیلی 1400-1399 (به تعداد 12196) دانش‌آموز بود که تعداد 380 نفر به روش نمونهگیری در دسترس از طریق اینترنت (برنامه شاد) انتخاب شدند. جهت محاسبه روایی همگرا و تشخیصی از مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس (DASS-21) و پرسشنامه انعطافپذیری روانشناختی استفاده شد. روایی سازه از طریق تحلیل عاملی تأییدی مورد بررسی قرار گرفت. پایایی به کمک روش آلفای کرونباخ و بازآزمایی انجام شد. یافته‌ها : نتایج تحلیل عاملی تأییدی همانند فرم اصلی، پنج عامل عدم وضوح هیجانی، دشواری در کنترل تکانهها، دشواری در انجام رفتارهای هدفمند، دسترسی محدود به راهبردهای مؤثر تنظیم هیجان و عدم پذیرش پاسخ‌های هیجانی را مورد تائید قرار داد. همچنین، ضریب آلفای کرونباخ برای کل مقیاس برابر با 84/0 و برای خرده مقیاس‌های عدم وضوح هیجانی، دشواری در کنترل تکانهها، دشواری در انجام رفتارهای هدفمند، دسترسی محدود به راهبردهای مؤثر تنظیم هیجان و عدم پذیرش پاسخ‌های هیجانی به ترتیب برابر90/0، 84/0، 86/0، 85/0، 87/0 به دست آمد. علاوه بر این، ضریب بازآزمایی با فاصله چهار هفته برای کل پرسشنامه 72/0 و برای خرده مقیاس‌های عدم وضوح هیجانی، دشواری در کنترل تکانهها، دشواری در انجام رفتارهای هدفمند، دسترسی محدود به راهبردهای مؤثر تنظیم هیجان و عدم پذیرش پاسخ‌های هیجانی به ترتیب برابر 68/0، 80/0، 69/0، 82/0 و 77/0 به دست آمد. همچنین ضرایب همبستگی نشان‌دهنده روایی همگرا و تشخیصی مطلوب پرسشنامه بود (001/0P<). نتیجه گیری : با توجه به نتایج به‌دست‌آمده می‌توان گفت که پرسش‌نامه دشواری در تنظیم هیجان ابزاری قابل اعتماد و روا برای اندازه‌گیری دشواری در تنظیم هیجان دانشآموزان است.

https://jsp.uma.ac.ir/article_3154_e6bd5133e28d2f8f6944a140c9cd1f77.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 13 2 2024 07 22 Comparison of Parenting Styles, Marital Satisfaction and Mental Well-being in Mothers with and without Stuttering Children بررسی مقایسه ای سبک های فرزندپروری، رضایت زناشویی و بهزیستی ذهنی در مادران کودکان با و بدون لکنت زبان 47 57 3215 10.22098/jsp.2024.5499.3463 FA سارا تقی زاده هیر دانسجوی دکتری روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی،اردبیل،ایران علیرضا مرادیان کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران پژمان هنرمند قوجه بگلو کارشناسی ارشد مشاوره، گروه مشاوره، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران پرویز پرزور استادیار روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی. دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران Journal Article 2018 11 25 Objective: The purpose of this study was to compare parenting styles, marital satisfaction and mental well-being between mothers of children with and without stuttering. The research method was a causal-comparative. The statistical population of this study includes all mothers of children with and without stuttering (5 to 13 years of age) in Ardebil in 2018. Methods: The research sample consisted of 60 mothers of children with stuttering and 60 mothers of children without stuttering which were selected through convenience sampling method. To collect the data, parenting practices questionnaire, Hudson's marital satisfaction questionnaire, and subjective well-being questionnaire were used. Results: The results of multivariate analysis of variance indicated that there was a significant difference between mothers of children with and without stuttering in mental well-being (psychological well-being, emotional well-being), marital satisfaction, and parenting styles practices. Conclusion: Based on the findings of this study it can be concluded that mothers of children with stuttering have fewer types of better parenting styles and marital satisfaction and ideal psychological factors than mothers of children without stuttering. اهداف: پژوهش حاضر با هدف مقایسۀ سبکهای فرزندپروری، رضایتزناشویی و بهزیستیذهنی (هیجانی، روانشناختی، اجتماعی) مادران کودکان با و بدون لکنت زبان صورت گرفت. مواد و روشها: روش پژوهش حاضر از نوع علّی- مقایسهای بود. جامعۀ آماری این پژوهش شامل کلیۀ مادران کودکان 5 تا 13 سالۀ با و بدون لکنت زبان شهر اردبیل در سال 1397 بود. نمونه این پژوهش 60 نفر از مادران کودکان با لکنت زبان و 60 نفر از مادران کودکان عادی بود که به طور در دسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری دادهها از پرسشنامههای شیوههای فرزندپروری بامریند (1973)، پرسشنامۀ رضایتزناشویی والتر و هودسن (1992) و پرسشنامۀ بهزیستیذهنی کییز و ماگیارمو (2003) استفاده شد. یافته ها: نتایج آزمون تحلیل واریانس چند متغیره نشان داد سبکهای فرزندپروری، رضایتزناشویی و بهزیستیذهنی مادران کودکان با و بدون لکنت زبان متفاوت بود (05/0>P). نتیجه گیری: بنابراین میتوان نتیجه گرفت که مادران دارای فرزند لکنتدار به میزان کمتری از سبکهای فرزندپروری و روابط رضایتزناشویی بهتر و عوامل روانشناسی ایدهآل نسبت به مادران فرزند سالم برخوردارند.

https://jsp.uma.ac.ir/article_3215_9c04a8429dea478624afbed9ce8b81f7.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 13 2 2024 07 22 The effectiveness of the educational package to reduce academic burnout on reducing psychological distress and promoting the academic achievement of girl high school students. اثربخشی بسته آموزشی کاهش فرسودگی تحصیلی بر کاهش آشفتگی روانشناختی و ارتقای پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه 58 70 3155 10.22098/jsp.2024.10650.5252 FA سودابه رفیق ایرانی دانشجوی دکتری روان شناسی،گروه روانشناسی، واحد اردبیل ، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران. محمد نریمانی استاد ممتاز گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. اصغر نخستین گلدوست استادیار،گروه علوم تربیتی، واحداردبیل،دانشگاه آزاداسلامی ، اردبیل، ایران Journal Article 2022 04 16 Objective: The present study was conducted with the aim of the effectiveness of the educational package to reduce academic burnout on reducing psychological distress and promoting academic achievement of female high school students. Methods: The experimental research method was pretest-posttest design with a control group. The statistical population of this study included all female high school students in the second year of high school (tenth, eleventh and twelfth grade) in Ardabil in the academic year 1401-1400. Using simple random sampling method, 40 students were selected as a statistical sample and two groups of 20 people (experimental and control) were assigned. For the experimental group, 10 sessions of 90-minute intervention of the educational package to reduce academic burnout were presented. Results: To collect data in the pre-test and post-test stages, academic burnout questionnaire, short form of anxiety, depression and stress questionnaire and Pham and Taylor academic achievement questionnaire (EPT) were used. Data analysis was analyzed by multivariate analysis of covariance. Findings showed that the educational program to reduce academic burnout had a significant effect on reducing psychological distress (anxiety, depression and stress) (P <0.05) and improving academic achievement (P <0.01) of female high school students. Conclusion: The educational package to reduce academic burnout is effective in reducing psychological disturbances and increasing academic achievement. هدف: پژوهش حاضر با هدف اثربخشی بسته آموزشی کاهش فرسودگی تحصیلی بر کاهش آشفتگی روانشناختی و ارتقای پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه صورت گرفت. روش ها: روش تحقیق آزمایشی طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر دبیرستانی دوره دوم متوسطه ( پایه دهم، یازدهم و دوازدهم) شهر اردبیل در سال تحصیلی 1401 -1400 بودند. با استفاده ار روش نمونه گیری تصادفی ساده تعداد ۴۰ نفر از دانش آموزان به عنوان نمونه آماری انتخاب و دو گروه۲۰ نفره (آزمایش و کنترل) گمارده شدند. برای گروه آزمایش 10 جلسه 90 دقیقه ای مداخله بسته آموزشی کاهش فرسودگی تحصیلی ارائه شد. یافته ها: برای گردآوری داده ها در مراحل پیش آزمون و پس آزمون از پرسشنامه فرسودگی تحصیلی، فرم کوتاه پرسشنامه اضطراب، افسردگی و استرس و پرسشنامه پیشرفت تحصیلی فام و تیلور (EPT) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد که برنامه آموزشی کاهش فرسودگی تحصیلی تاثیر معناداری بر کاهش آشفتگی روانشناختی روانشناختی (اضطراب، افسردگی و استرس) (05/0P<) و ارتقای پیشرفت تحصیلی (01/0P<) دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه داشت. نتیجه گیری: بسته آموزشی کاهش فرسودگی تحصیلی در کاهش آشفتگی های روانشناختی و افزایش پیشرفت تحصیلی اثربخش است.

https://jsp.uma.ac.ir/article_3155_006a061fbe623cfcf3351fb459a72e50.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 13 2 2024 07 22 The Effectiveness of Mindfulness-Based Parenting Education Program on Quality of Parent-Child Relationships and Parenting Stress of Parents of Children Age Preschool in Tehran City اثربخشی برنامه آموزشی فرزندپروری مبتنی برذهن آگاهی برکیفیت روابط والد-کود ک و استرس فرزندپروری والدین کودکاِن سن پیش ا زدبستان شهر تهران 71 86 3139 10.22098/jsp.2024.13420.5639 FA مینو سادات حسینی سهی کارشناس ارشد، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. فریبرز درتاج استاد، گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. صغری ابراهیمی قوام دانشیار، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. Journal Article 2023 08 02 Objective: The aim of this study was to investigate the effectiveness of mindfulness-based parenting education program on quality of parent-child relationships and parenting stress of children (under preschool age) in Tehran city. Methods: This study is an applied one, and quasi-experimental study was conducted with a pretest-posttest design with control group and two month’s follow-up was used to collect the data. The statistical population was all parents of children in Tehran city in year 1399. In first, 30 people were selected by available sampling method and then randomly divided into experimental and control groups (15 experimental and 15 control). For the parents of children in the experimental group, the mindfulness-based parenting education program was implemented in 8 sessions, each session lasting two hour. The instruments used in this study include the parent child relationship scale of Pianta (1992) and parenting stress index–short form of Abidin (1995). Data analysis was performed using SPSS software in two sections: descriptive and inferential (analysis of variance with repeated measures and post-hoc Bonferroni). Results: Results indicated that mindfulness-based parenting education program, significantly improvement quality of parent-child relationships and parenting stress of children (under preschool age) in Tehran city and the results have had enough consistency in the follow-up period, as well (P<0.05). Conclusion: The study findings proposed that mindfulness-based parenting education program can be used as an effective intervention in order to improvement the quality of parent-child relationships and parenting stress. هدف: هدف از انجام این پژوهش بررسی اثربخشی برنامه آموزشی فرزندپروری مبتنی بر ذهن آگاهی بر کیفیت روابط والد-کودک و استرس فرزندپروری والدین کودکان(سن پیش از دبستان) شهر تهران بود. مواد و روش‌ها: این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش جمع‌‌آوری داده‌‌ها از نوع نیمه آزمایشی و با طرح پیش‌آزمون-ﭘﺲآزﻣﻮن و گروه کنترل و همراه با مرحله پیگیری 2 ماهه بود. جامعه مورد پژوهش تمام والدین کودکان سن زیر پیش دبستان شهر تهران در سال 1399 بودند. ابتدا به روش نمونه‌گیری در دسترس 30 نفر انتخاب و سپس به شیوه تصادفی ساده در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند(15 نفر آزمایش و 15 نفر کنترل). گروه آزمایش تحت 8 جلسه 120 دقیقه‌ای برنامه آموزشی فرزندپروری مبتنی بر ذهن آگاهی قرار گرفت. از مقیاس تعامل والد- کودک پیانتا(1992) و پرسشنامه استرس فرزندپروری آبدین(1995) به منظور گردآوری اطلاعات استفاده شد. تحلیل داده‌ها از طریق نرم‌افزار SPSS در دو بخش توصیفی و استنباطی(تحلیل واریانس با اندازه‏گیری مکرر و آزمون بن فرونی) انجام پذیرفت. یافته‌ها: نتایج بیانگر این بود که برنامه آموزشی فرزندپروری مبتنی بر ذهن آگاهی توانسته است کیفیت روابط والد-کودک و استرس فرزندپروری والدین به‌طور معناداری بهبود بخشیده و نتایج در دوره پیگیری نیز ماندگار بوده است (05/0>P). نتیجه‌گیری: نتایج حاکی از آن است که برنامه آموزشی فرزندپروری مبتنی بر ذهن آگاهی می‌تواند به عنوان مداخله‌ای مؤثر برای بهبود کیفیت روابط والد-کودک و استرس فرزندپروری والدین مورد استفاده قرار گیرند.

https://jsp.uma.ac.ir/article_3139_45310be04f11d9739c51ac0c9e802ebe.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 13 2 2024 07 22 The Structural pattern of Relationship between‏ ‏Insecure Attachment Styles and‏ ‏Depression ‎Symptoms‏ ‏in Students: Mediating Role of Perfectionism الگوی ساختاری ارتباط میان سبک‌های دلبستگی ناایمن و علائم افسردگی در دانش‌آموزان: نقش میانجی ‏کمال‌گرایی ‏ 87 102 3140 10.22098/jsp.2024.14161.5738 FA زهرا سادات حسینی دانشجوی دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران محمود نجفی دانشیار، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران Journal Article 2023 12 04 Aim: The primary objective of this study was to explore the mediating role of perfectionism in the ‎connection between Insecure attachment and depression symptoms.‎‏ ‏ Method: In the current research, a ‎descriptive and correlational approach was employed, and the proposed model introduced within the study was ‎assessed through the application of structural equation modeling‏.‏‎ The statistical population for this study ‎comprised second-grade high school students from Delijan city, enrolled in the 1401-1402 academic year. A ‎total of 550 students were selected using random cluster sampling. Data collection for this study incorporated ‎multiple instruments, including the attachment scale (Collins and Reed, 1990),‎‏ ‏perfectionism scale ‎‎(Hewitt‏ ‏and Flett, 1991), and the depression subscale of DASS-21 (Lovibond & Lovibond, 1995). Result: The ‎results indicated that the structural model presented in this research fits the collected data. There was a direct ‎positive relationship between depression and avoidant attachment, anxious attachment, and perfectionism‏ ‏‎(p = ‎‎0/001). Furthermore, the indirect relationship of depression with avoidant attachment‏ ‏‎(p = 0/002) and anxious ‎attachment‏ ‏‎(p = 0/001)‎‏ ‏mediated by perfectionism, was also significant.‎‏ ‏ Conclusion: The findings highlighted ‎the mediating role of perfectionism in the relationship between avoidant and anxious attachment styles‏ ‏with ‎depression. Consequently, enhancing the quality of interpersonal relationships could be achieved through ‎educational initiatives aimed at increasing awareness among parents, students, and educational authorities ‎regarding ineffective perfectionism and detrimental attachment styles. Moreover, these research outcomes ‎hold potential significance in the realms of psychopathology and the development of treatment protocols, ‎particularly by emphasizing the intermediary influence of perfectionism.‎ هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی‌گری کمالگرایی در ارتباط بین سبک‌های دلبستگی ناایمن با نشانه‌های افسردگی انجام شد. ‏ روش: پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود و الگوی پیشنهادی روابط در پژوهش با استفاده از مدل‌یابی معادلات ساختاری مورد ‏ارزیابی قرار گرفت. جامعه‌ی آماری پژوهش حاضر را دانش‌آموزان مقطع دوم دبیرستان شهرستان دلیجان در سال تحصیلی 1401-1402 تشکیل ‏داده بودند. 550 دانش‌آموز به شیوه‌ی نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای انتخاب شد. برای گردآوری داده‌ها از ابزارهای پرسشنامه سبک دلبستگی ‏‏(کولینز و رید، 1990)، پرسشنامه کمالگرایی (هویت و فلت، 1991) و زیر مقیاس افسردگی در پرسشنامه‌ی ۲۱ سوالی داس (لاویبوند و ‏لاویبوند، ۱۹۹۵ ) استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که مدل ساختاری ارائه شده در پژوهش با داده‌های گرداوری شده برازش دارد و رابطه‌ی ‏مستقیم افسردگی با دلبستگی اجتنابی، دلبستگی دوسوگرا و کمال گرایی مثبت (001/0 ‏p =‎‏) است. همچنین رابطه‌ی غیرمستقیم افسردگی و ‏سبک های دلبستگی اجتنابی (002/0 ‏p =‎‏) و دوسوگرا (001/0 ‏p =‎‏) با میانجی‌گری کمال‌گرایی معنی‌دار بود. نتیجه‌گیری: نتایج حاصل از ‏پژوهش حاضر نشان داد که کمال‌گرایی در رابطه‌ی بین سبک‌های دلبستگی اجتنابی و دوسوگرا با افسردگی نقش میانجی دارد. بنابراین ‏می‌توان با آموزش و افزایش آگاهی والدین، دانش‌آموزان و مسئولین آموزشی در حیطه‌ی کمال‌گرایی ناکارآمد و سبک‌های دلبستگی ‏آسیب‌زا کیفیت روابط بین فردی را بهبود بخشید. یافته‌های این پژوهش همچنین با تأکید بر نقش میانجی‌گری کمال‌گرایی در زمینه‌های ‏آسیب‌شناسی روانی و طراحی برنامه‌های درمانی نیز کمک‌کننده خواهد بود. ‏

https://jsp.uma.ac.ir/article_3140_09c6d88827866f499a546729e3a39d44.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 13 2 2024 07 22 A Comparison of Neuropsychological Indices Associated with Executive Functions in Children with AHDH, Conduct Disorder and Normal Children مقایسه شاخص‌های عصب-روان‌شناختی مرتبط با کنش‌های اجرایی در کودکان مبتلا به نارسایی توجه-فزون‌کنشی با و بدون اختلال سلوک و کودکان عادی 103 115 3153 10.22098/jsp.2024.14696.5793 FA اقبال صادقی گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران مهدی زمستانی استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران Journal Article 2024 02 16 Objective: The aim of current study was to comparing neuropsychological indicators related to executive functions in children with attention deficit-hyperactivity disorder (ADHD) with and without conduct disorder (CD) and normal children. Methods: The current research was a descriptive and causal-comparative study. The statistical population included all children with pure ADHD or comorbid with CD (ADHD+CD) who were studying in special schools and in regular schools at the Kurdistan province. A sample of 111 children were selected using the purposive sampling method. Research tools were Children Symptom Inventory, Connors’ Continuous Performance Test, Go/No-Go Task, and Stroop Task. The research data were analyzed using multivariate analysis of variance (MANOVA) and Sheffe's post hoc test in SPSS-22. Results: No significant difference was found between the ADHD and ADHD+CD groups in the sustained attention, but significant difference was observed in the impulse control between the ADHD+CD and the normal groups. Conclusion: Findings can have practical implications in providing cognitive rehabilitation interventions for children with ADHD and CD. Strengthening the executive functions of these children through targeted and focused interventions on executive functions associated with sustained attention and impulse control plays a key role in improving the academic and educational abilities of these children. هدف: پژوهش حاضر با هدف مقایسه شاخص‌های عصب-روان‌شناختی مرتبط با کنش‌های اجرایی در کودکان مبتلا به اختلال نارسایی توجه-فزون‌کنشی (ADHD) با و بدون اختلال سلوک (CD) و کودکان عادی انجام شد. روش‌ها: پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی و از نوع علی-مقایسه‌ای بود. جامعه آماری شامل کلیه کودکان مبتلا به ADHD صِرف و یا توأم با اختلال سلوک (ADHD+CD) در مدارس کودکان استثنایی استان کردستان و کودکان مدارس عادی بودند. نمونه پژوهش 111 نفر بود که به شیوۀ نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه علائم مرضی کودکان،آزمون عملکرد پیوسته کانرز، تکلیف کامپیوتری برو/ نرو، و آزمون استروپ بود. برای تحلیل داده‏ها از آزمون تحلیل واریانس چندمتغیری (MANOVA) و آزمون تعقیبی شفه با استفاده از نرم‌افزار SPSS-22 انجام شد. یافته‌ها: در توجه پایدار بین گروه‌ ADHD و گروه ADHD+CD تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد اما در کنترل تکانه بین گروه ADHD+CD با گروه عادی تفاوت معنی‌داری مشاهده شد و بین گروه ADHD و گروه ADHD+CD و همچنین بین گروه ADHD و گروه عادی تفاوت معنی‌دار مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: نتایج حاصل از پژوهش حاضر می‌تواند در ارائه مداخلات درمانی و بازتوانی شناختی برای کودکان مبتلا به ADHD و CD تلویحات کاربردی داشته باشد. تقویت کنش‌های اجرایی این کودکان از طریق مداخلات هدفمند و متمرکز بر کنش‌های اجرایی مرتبط با توجه پایدار و کنترل تکانه، نقشی کلیدی در بهبود توانایی‌های تحصیلی و آموزشگاهی این کودکان دارد.

https://jsp.uma.ac.ir/article_3153_36b471c85afc35e71a4e1d03a2d406cf.pdf