دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 15 2 2026 07 23 Pattern of Structural Relationships of Spiritual Intelligence on Students' Virtual Network Addiction through Mediation of Parental Supervision Styles الگوی روابط ساختاری هوش معنوی بر اعتیاد به شبکه‌های مجازی دانش‌آموزان با میانجی‌گری سبک‌های نظارتی والدین 12 1 4583 10.22098/jsp.2026.16290.6013 FA تقی اکبری دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران مرتضی جاویدپور گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران داود طوسی دکتری مدیریت آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران سلیم کاظمی استادیار مدیریت آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران Journal Article 2024 12 02 Objective: The present study aimed to model the structural relationships between spiritual intelligence and students' addiction to virtual networks through the mediation of parental supervisory styles.. Methods: The present study is a correlational study of structural equation modeling in terms of its purpose, application, and method. The statistical population of the study included all male students of the second year of high school in Ardabil in the academic year 1402-1403. The sample size was 220 people selected based on Klein's rule using multi-stage cluster sampling. The research tools included King's standard questionnaires of spiritual intelligence (SISRI, 2008), social networking addiction (SNA, Khajeh Ahmadi et al., 2016), and supervisory styles (SKSS, Small and Kerns, 1993). Structural equation modeling and Smart pls-SEM software were used to analyze the data. Results: The results of the study showed that spiritual intelligence has an inverse relationship with addiction to virtual social networks. Also, parental supervisory styles can play a mediating role in the relationship between spiritual intelligence and addiction to virtual networks. Conclusion: According to the results obtained, students resort to continuous use of virtual networks to seek approval from others, escape from academic and family problems, and unmet social needs. Therefore, more attention should be paid to improving communication skills, interpersonal skills in the real world, and treating mental problems that lead to seeking refuge in cyberspace. Efforts should be made to improve their spirituality and appropriate monitoring styles should be adopted for adolescents. هدف: پژوهش حاضر با هدف الگوی روابط ساختاری هوش معنوی بر اعتیاد به شبکه‌های مجازی دانش‌آموزان با میانجی‌گری سبک‌های نظارتی والدین انجام گرفت. روش‌ها: پژوهش حاضر از لحاظ هدف، کاربردی و روش آن همبستگی از نوع مدل‌یابی معادلات ساختاری به شمار می‌آید. جامعه آماری پژوهش شامل تمام دانش‌آموزان پسر متوسطه دوره دوم شهر اردبیل در سال تحصیلی 1402-1403 بوده است. تعداد نمونه بر اساس قاعده کلاین به تعداد 220 نفر با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه‌های استاندارد هوش معنوی کینگ (SISRI، 2008)، اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی‌ (SNA، خواجه احمدی و همکاران، 1395) و سبک‌های نظارتی (SKSS، اسمال و کرنز،1993) بود. جهت تحلیل داده‌ها از روش مدل‌یابی معادلات ساختاری و نرم‌افزار Smart pls- SEM استفاده شد. یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان داد هوش معنوی رابطه معکوس با اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی مجازی دارد. همچنین سبک‌های نظارتی والدین می‌تواند نقش میانجی را در رابطه بین هوش معنوی و اعتیاد به شبکه‌های مجازی داشته باشد. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج بدست آمده دانش‌آموزان جهت تائید شدن از جانب دیگران، فرار از مشکلات تحصیلی و خانوادگی و نیازهای اجتماعی برآورده نشده، به استفاده مداوم از شبکه‌های مجازی روی می‌آورند، از این‌رو باید توجه بیشتری در جهت بهبود مهارت‌های ارتباطی، بهبود مهارت‌های بین فردی در دنیای واقعی و درمان مشکلات روحی که منجر به پناه آوردن به فضای مجازی می‌شوند صورت گیرد و تلاش‌هایی جهت بهبود معنویت آنان انجام گیرد و سبک‌های نظارتی مناسبی نسبت به نوجوانان اتخاذ شود.

https://jsp.uma.ac.ir/article_4583_576e2b95d620d03413d65c517a9ffa4b.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 15 2 2026 07 23 The effectiveness of information technology training on students' academic motivation and social skills اثربخشی آموزش فناوری اطلاعات بر انگیزش تحصیلی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان 28 13 4807 10.22098/jsp.2026.19599.6409 FA اکبر جدیدی محمدآبادی دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام‌نور، تهران، ایران. Journal Article 2026 04 19 Objective: Nowadays, information and communication technology plays an important role in human life. This network has many advantages and can be effective in improving the level of academic motivation and social skills. The aim of the present study is to determine the effectiveness of information technology education on the academic motivation and social skills of fifth-grade female students in Anar city. Methods: This study was conducted as a semi-experimental study with a pre-test-post-test design with a control group and is applied research in terms of its purpose. The study's statistical population comprises all 217 fifth grade female students in Anar city. A sample of 28 students was selected through convenience sampling and randomly divided into two experimental groups of 14 and one control group of 14. Data collection utilized Harter's Academic Motivation Questionnaire (1980), Gresham and Elliott's Social Skills Questionnaire (1999), and a researcher-developed Information Technology Educational Package, including Scratch and Scratch Junior programs. Covariance analysis was employed to examine the data and test the hypotheses. Results: Results indicated that information technology education significantly impacts students' academic motivation and social skills. Conclusion: Therefore, teachers are encouraged to incorporate various information technology education methods alongside their traditional teaching to enhance these areas. هدف: امروزه فناوری اطلاعات و ارتباطات، نقش مهمی در زندگی انسان دارد. این شبکه‌ها دارای مزایای زیادی هستند که می‌تواند در ارتقاء سطح انگیزش تحصیلی و مهارت‌های اجتماعی موثر واقع شوند. هدف پژوهش حاضر اثربخشی آموزش فناوری اطلاعات بر انگیزش تحصیلی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان دختر پایه پنجم مقطع ابتدایی شهر انار بود. روش‌ها‌: این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل انجام شده و از نظر هدف جزء پژوهش‌های کاربردی است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر پایه پنجم مقطع ابتدایی شهر انار بود که تعداد کل آنها 217 نفر اعلام شده، برای انتخاب نمونه 28 از دانش آموزان دختر پایه پنجم، به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. این تعداد افراد به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (14 نفر) و گروه گواه (14 نفر) قرار گرفتند. ابزار گرداوری داده ها پرسشنامه انگیزش تحصیلی هارتر(1980)، پرسشنامه مهارت های اجتماعی گرشام و الیوت(1999) و بسته آموزشی فناوری اطلاعات و برنامه اسکرچ و اسکرچ جونیور محقق ساخته بود. یافته‌ها: برای تجزیه و تحلیل داده ها و آزمون فرضیه ها از آزمون تحلیل کواریانس استفاده شد. نتایج یافته ها نشان داد که آموزش فناوری اطلاعات بر انگیزش تحصیلی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان تاثیر معنادار دارد. نتیجه‌گیری: لذا، معلمان می‌توانند علاوه بر تدریس خود؛ از روش‌های مختلف آموزش فناوری اطلاعات برای افزایش انگیزش تحصیلی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان استفاده کنند.

https://jsp.uma.ac.ir/article_4807_e2196074035e78db6ca8cfde4b515662.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 15 2 2026 07 23 Investigating the Effectiveness of Cognitive-Behavioral Therapy on Intelligence Beliefs and Cognitive Flexibility in Students with Math Anxiety اثربخشی درمان شناختی-رفتاری بر باورهای هوشی و انعطاف‌پذیری شناختی دانش‌آموزان با اضطراب ریاضی 40 29 4809 10.22098/jsp.2026.17478.6169 FA سیده سارا شهابی گروه علوم تربیتی. دانشکده علوم انسانی . دانشگاه تربیت مدرس تهران. علی جعفری گروه روانشناسی. دانشکده علوم انسانی. دانشگاه شاهد تهران. ایران Journal Article 2025 05 21 Objective: The present study aimed to investigate the effectiveness of cognitive–behavioral group therapy on intelligence beliefs and cognitive flexibility among male elementary school students with mathematics anxiety in Ardabil, Iran. Methods: This quasi-experimental study employed a pretest–posttest design with a control group. The statistical population comprised all male elementary school students in Ardabil during the 2024–2025 academic year (Iranian calendar year 1403–1404). A sample of 40 students was selected through multistage cluster sampling and assigned to experimental and control groups. The experimental group participated in 45-minute sessions of cognitive–behavioral group therapy. Data were collected using Dweck’s Intelligence Beliefs Scale (2000), the Wisconsin Card Sorting Test (WCST), and the Mathematics Anxiety Scale for Children (MASC). The data were analyzed using analysis of covariance (ANCOVA). Results: The results indicated significant differences between the experimental and control groups in posttest scores for intelligence beliefs and cognitive flexibility. The findings demonstrated that cognitive–behavioral group therapy significantly improved students’ intelligence beliefs and cognitive flexibility. These improvements may contribute to the reduction of mathematics anxiety among students. Conclusion: Cognitive–behavioral group therapy has a significant positive effect on improving cognitive flexibility and strengthening adaptive intelligence beliefs among male elementary school students. Therefore, this intervention can be considered a potentially useful approach for reducing mathematics anxiety and promoting students’ adaptive cognitive functioning. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان گروهی شناختی-رفتاری بر باورهای هوشی و انعطاف‌پذیری شناختی دانش‌آموزان پسر مبتلا به اضطراب ریاضی انجام شد. روش: پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش‌آموزان پسر مقطع ابتدایی در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. ۴۰ دانش‌آموز دارای اضطراب ریاضی به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند. گروه آزمایش تحت ۸ جلسه ۴۵ دقیقه‌ای درمان گروهی شناختی-رفتاری (بر اساس پروتکل لین) قرار گرفت. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس باورهای هوشی (دوئک)، آزمون دسته‌بندی کارت‌های ویسکانسین (WCST) و پرسشنامه اضطراب ریاضی (MASC) بود. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) در نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۳ تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که تفاوت معناداری بین میانگین نمرات باورهای هوشی و انعطاف‌پذیری شناختی دو گروه در مرحله پس‌آزمون وجود دارد (05/0>p). این نتایج حاکی از اثربخشی درمان شناختی-رفتاری بر ارتقای باورهای هوشی، بهبود انعطاف‌پذیری شناختی و در نهایت کاهش اضطراب ریاضی دانش‌آموزان بود. نتیجه گیری: درمان شناختی-رفتاری تأثیر چشمگیری بر اصلاح باورهای هوشی و تقویت کارکردهای اجرایی (انعطاف‌پذیری شناختی) دارد و می‌تواند به عنوان یک مداخله آموزشی-درمانی کارآمد برای مدیریت اضطراب ریاضی در مدارس به کار رود.

https://jsp.uma.ac.ir/article_4809_432e87a12baffe9822d178ea1f15af24.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 15 2 2026 07 23 The effect of psychological empowerment on academic self-regulation of students with low academic achievement تاثیر توانمندسازی روانشناختی بر خودنظم‌دهی تحصیلی دانش‌آموزان با پیشرفت تحصیلی پایین 51 41 4559 10.22098/jsp.2025.17746.6200 FA علی شیخ الاسلامی استاد گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 0000-0002-7700-7206 نسترن سیداسماعیلی قمی استادیار روانشناسی و آموزش کودکان استثنائی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل ایران علی سلمانی دانشجوی دکتری تخصصی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران آیسان شارعی دانشجوی دکتری تخصصی مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران Journal Article 2025 08 03 Objective: The present study aimed to investigate the effectiveness of psychological empowerment on academic self-regulation of students with low academic achievement. Methods: The research method was a quasi-experimental pre-test-post-test with a control group. The statistical population of this study included all female students with low academic achievement in the second secondary school in Ardabil in the academic year 2024-2025. For this purpose, 30 female students with low academic achievement were selected according to the study entry criteria using purposive sampling and were randomly assigned to two experimental groups (15 students) and control group (15 students). After conducting a pre-test using the Bouffard (1995) Academic Self-Regulation Questionnaire, the experimental group received 8 sessions (2 sessions per week) of 60 minutes of the Thomas and Velthouse (1990) psychological empowerment training program, and the control group continued with their normal routine. Data were analyzed using univariate analysis of covariance in SPSS.26 software. Results: The findings showed that there was a significant difference between the mean academic self-regulation (P<0.001, F=33.18, ηp2=0.551) of the experimental and control groups in the post-test. Thus, after implementing psychological empowerment training, the mean scores of students with low academic achievement in the experimental group increased significantly compared to the control group. Conclusion: As a result, by teaching psychological empowerment to students, the level of academic self-regulation can be increased. With the help of psychological empowerment strategies, students can reexamine and review their numerous failures, and ultimately, their academic progress is improved. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر توانمندسازی روانشناختی بر خودنظم‌دهی تحصیلی دانش‌آموزان با پیشرفت تحصیلی پایین انجام گرفت. روش‌ها: روش پژوهش نیمه‌آزمایشی از نوع طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه‌ی آماری پژوهش شامل تمامی دانش‌آموزان دختر با پیشرفت تحصیلی پایین دوره‌ی متوسطه‌ی دوّم در سال تحصیلی 1404-1403 شهر اردبیل بودند که از این میان آنها تعداد 30 دانش‌آموز دختر با پیشرفت تحصیلی پایین بر حسب ملاک‌های ورود به پژوهش به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در گروه آزمایش (15 نفر) و گروه کنترل (15 نفر) جایگزین شدند. پس از انجام پیش‌آزمون به‌وسیله‌ی پرسشنامه‌ی خودتنظیمی تحصیلی بوفارد ‌(1995)، گروه آزمایشی 8 جلسه (هر هفته 2 جلسه) 60 دقیقه‌ای برنامه‌ی توانمندسازی روانشناختی توماس و ولتهوس (1990) را دریافت کردند و گروه کنترل به روال عادی خود ادامه دادند. داده‌ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس تک‌متغیری در نرم‌افزار SPSS.26 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که بین میانگین خودنظم‌دهی تحصیلی (001/0>P، 18/33F=، 551/0ηp2=) دانش‌آموزان گروه آزمایش و کنترل در پس‌آزمون تفاوت معناداری وجود دارد. بدین‌صورت که بعد از اجرای برنامه‌ی توانمندسازی روانشناختی میانگین نمرات دانش‌آموزان با پیشرفت تحصیلی پایین در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل به‌طور معناداری افزایش یافته است. نتیجه‌گیری: با توانمندسازی روانشناختی در دانش‌آموزان می‌توان میزان خودنظم‌دهی تحصیلی را در آنان افزایش داد. دانش‌آموزان به کمک راهبردهای توانمندسازی روانشناختی می‌توانند شکست‌های متعدد خود را دوباره مورد بررسی و بازبینی قرار دهند و در نهایت پیشرفت تحصیلی در دانش‌آموزان ارتقاء می‌یابد.

https://jsp.uma.ac.ir/article_4559_982466c832e06d89afd88803af656e48.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 15 2 2026 07 23 Validating effective strategies for strengthening critical, creative thinking and problem solving in the teaching-learning process from the perspective of teachers اعتباریابی راهکارهای تقویت تفکر انتقادی، خلاق و حل مسئله در فرایند یاددهی-یادگیری از نگاه معلمان 64 52 4811 10.22098/jsp.2026.20085.6464 FA مهدی صالحی استادیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران. پوریا فاتحی دانشجوی دکتری تخصصی مدیریت آموزشی دانشگاه کردستان، سنندج، ایران ناصر شیربگی استاد گروه مدیریت آموزشی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران. Journal Article 2026 06 10 Objective: The present study aims to validate strategies for strengthening critical, creative thinking, and problem solving in the teaching-learning process from the perspective of teachers in the city of Sanandaj in 2025. Methods: This is a descriptive study with a survey strategy. A researcher-made questionnaire consisting of 31 items (based on the extracted categories) was used. This questionnaire was distributed among a sample of 276 teachers in Sanandaj in 1404 and its data was collected. Results were analyzed using statistical analyses such as one-sample t-test, Pearson correlation coefficient, path analysis, and model fitting using SPSS and Smart PLS statistical software. Results: The findings showed that the fit indices of the measurement model and the structural model were at the desired level and the conceptual model had an appropriate fit. Also, the results of path analysis showed that the relationships between causal factors and the central phenomenon, contextual factors and strategies, intervening factors and strategies, and strategies and outcomes were significant (P<0.05), while the relationship between the central phenomenon and strategies was not significant (P<0.05). Conclusion: The research findings indicate that strengthening critical thinking, creative thinking, and problem-solving skills requires simultaneous attention to contextual factors, intervening conditions, and educational strategies, and utilizing these strategies can play an effective role in improving the quality of the teaching-learning process. هدف: پژوهش حاضر با هدف اعتباریابی راهکارهای تقویت تفکر انتقادی، خلاق و حل مسئله در فرایند یاددهی-یادگیری از نگاه معلمان در شهر سنندج در سال 1404 بود. روش پژوهش: این پژوهش از نوع توصیفی با راهبرد پیمایشی است. از یک پرسشنامه محقق‌ساخته مشتمل بر ۳۱ گویه (بر اساس مقولات استخراج‌شده) استفاده شد. این پرسشنامه در میان نمونه‌ای شامل ۲۷۶ نفر از معلمان شهر سنندج در سال 1404 توزیع و داده‌های آن جمع‌آوری شد. تجزیه و تحلیل نتایج با استفاده از تحلیل‌های آماری مانند آزمون t تک‌نمونه‌ای، ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل مسیر، و برازش مدل با استفاده از نرم افزارهای آماری SPSS و Smart PLS انجام شد. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که شاخص‌های برازش مدل اندازه‌گیری و مدل ساختاری در سطح مطلوب قرار داشتند و مدل مفهومی از برازش مناسبی برخوردار بود. همچنین، نتایج تحلیل مسیر نشان داد که روابط بین عوامل علّی و پدیده محوری، عوامل زمینه‌ای و راهبردها، عوامل مداخله‌گر و راهبردها و نیز راهبردها و پیامدها معنادار بود (05/0>P)، در حالی که رابطه بین پدیده محوری و راهبردها معنادار نبود (05/0<P). نتیجه‌گیری: یافته‌های پژوهش بیانگر آن است که تقویت مهارت‌های تفکر انتقادی، تفکر خلاق و حل مسئله مستلزم توجه هم‌زمان به عوامل زمینه‌ای، شرایط مداخله‌گر و راهبردهای آموزشی است و بهره‌گیری از این راهکارها می‌تواند در ارتقای کیفیت فرایند یاددهی-یادگیری نقش مؤثری ایفا کند.

https://jsp.uma.ac.ir/article_4811_5a02bbae518982d3016f6f94f4065723.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 15 2 2026 07 23 The effectiveness of mindfulness training based on stress reduction on academic self-efficacy and test anxiety of high school female students in Tehran اثربخشی آموزش ذهن آگاهی مبتنی بر کاهش استرس بر خودکارآمدی تحصیلی و اضطراب امتحان دانش آموزان دختر 76 65 3835 10.22098/jsp.2025.14898.5831 FA سمن مومن بیت الهی گروه روانشناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی مهرداد ثابت گروه روانشناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی مالک میرهاشمی گروه روانشناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی Journal Article 2024 04 15 Objective: The main objective this study was investigating the effectiveness of mindfulness training based on stress reduction on academic self-efficacy and exam anxiety of high school students in Tehran. Methods: The present research was semi-experimental and the research design was pre-test and post-test with a control group. The research population was 44 high school students in Tehran who were selected as a sample group in an available manner. All students completed Sarason's test anxiety questionnaire and Morgan et al. academic self-efficacy questionnaire. According to the scores obtained, the eligible people were randomly divided into 2 groups of 22 people i.e. experimental and control. Then, the subjects in the experimental group were subjected to the intervention of mindfulness training based on stress reduction in 8 sessions of 90 minutes, but the control group received no intervention. Finally, a post-test was taken from both groups. Results: The results showed that the mean scores of the 2 groups were different in both test anxiety and academic self-efficacy variables. In addition, the eta squared value shows the relationship between mindfulness-based stress reduction training and test anxiety variable (0.285) and academic self-efficacy (0.102). The comparison of the means shows that the average of the post-test test anxiety variable in the experimental group was lower than the control group, but the average scores of the experimental group in the academic self-efficacy variable were higher than the control group. Conclusion: Evidence indicates that mindfulness training based on stress reduction increases academic self-efficacy and reduces students' exam anxiety. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش ذهن آگاهی مبتنی بر کاهش استرس بر خودکارآمدی تحصیلی و اضطراب امتحان دانش آموزان مقطع متوسطه منطقه3 شهر تهران انجام گرفت. روش‌ها: روش پژوهش حاضر به صورت نیمه آزمایشی و طرح تحقیق از نوع پیش آزمون –پس آزمون با گروه کنترل بود. نمونه پژوهش 44 نفر از دانش آموزان مقطع متوسطه منطقه 3 شهر تهران بودند که به عنوان گروه نمونه به شیوه در دسترس انتخاب شدند . تمام دانش آموزان پرسشنامه اضطراب امتحان ساراسون و خودکارآمدی تحصیلی مورگان و همکاران را تکمیل کردند. با توجه به نمرات به دست آمده افراد واجد شرایط به صورت تصادفی در 2 گروه 22 نفری آزمایش و کنترل جایگزین شدند. اعضای گروه آزمایش در 8 جلسه 90 دقیقه‌ای تحت مداخله آموزش ذهن آگاهی مبتنی بر کاهش استرس قرار گرفتند. سپس، از هر دو گروه پس آزمون گرفته شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که میانگین های نمره های 2 گروه در دو متغیر اضطراب امتحان و خودکارآمدی تحصیلی متفاوت است. علاوه براین، مقدار مجذور ایتا نشان دهنده اندازه ارتباط بین آموزش کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی و متغیر اضطراب امتحان ( 285/0 )و خودکارآمدی تحصیلی (102/0)است. مقایسه میانگین ها نشان می دهد که میانگین متغیر اضطراب امتحان در پس آزمون در گروه آزمایش پایین‌تر از گروه کنترل بوده، ولی، میانگین نمره های گروه آزمایش در متغیر خودکارآمدی تحصیلی از گروه کنترل بالاتر بود. نتیجه‌گیری: شواهد حاکی از این است که آموزش ذهن آگاهی مبتنی بر کاهش استرس باعث افزایش خودکارآمدی تحصیلی و کاهش اضطراب امتحان دانش آموزان می شود.

https://jsp.uma.ac.ir/article_3835_ba24c98f4edb6ce72fb0c528a02dced7.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان شناسی مدرسه و آموزشگاه 22520821 15 2 2026 07 23 The Mediating Role of Solution-Focused Mindset in Predicting Anger Based on Family Communication Patterns in Students نقش میانجی ذهنیت ساخت راه‌حل در پیش‌بینی خشم بر اساس الگوهای ارتباطی خانواده در دانش‌آموزان 87 77 4806 10.22098/jsp.2026.17555.6179 FA محمدرضا یعقوبی گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران مینا میرزایی گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 0009-0001-2872-1614 علیرضا ملایی مهنه گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران محمد نریمانی گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران Journal Article 2025 05 29 Objective: The family environment serves as a foundational context for emotional and social development, shaping student’s emotional regulation and behavioral responses through established communication patterns. This study aimed to examine the mediating role of solution-focused mindset in the relationship between family communication patterns and anger in students. Materials and Methods: A descriptive, correlational study employing structural equation modeling was conducted. The target population comprised all High school students in Ardabil city during the 2024-2025 academic year. A sample of 205 students was selected via random cluster sampling. Data were collected using the Family Communication Patterns Questionnaire (Ritchie & Fitzpatrick), the Anger Scale (Spielberger,), and the Solution-Focused Inventory (Jordan et al.). Data were analyzed using descriptive and inferential statistics with SPSS-27 software, and path analysis was performed using AMOS-24 software. Results: The findings indicated a direct and significant effect of family communication patterns on anger (p < 0.001). Furthermore, family communication patterns exhibited an indirect effect on anger, mediated by solution-focused mindset (p < 0.001). Goodness-of-fit indices supported the model's adequate fit (X2/df = 2.191). Conclusion: Family communication patterns exert both direct and indirect influences on students' anger, with solution-focused mindset serving as a mediator. These results offer valuable insights for the development of educational and psychological interventions designed to mitigate anger and enhance family relationships among students. هدف: محیط خانواده به‌عنوان بستری اساسی برای رشد عاطفی و اجتماعی، از طریق الگوهای ارتباطی، بر نحوۀ مدیریت احساسات و رفتارهای دانش‌آموزان اثر می‌گذارد پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی ذهنیت ساخت راه‌حل در پیش‌بینی خشم بر اساس الگوهای ارتباطی خانواده در دانش‌آموزان انجام شد. مواد و روش‌ها: این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی مبتنی بر مدل‌یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش‌آموزان مقطع متوسطه اول و دوم شهرستان اردبیل در سال تحصیلی 1403-1404 بود. نمونه‌ای متشکل از 205 دانش‌آموز با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای تصادفی انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های الگوهای ارتباطی خانواده (ریچی و فیتزپاتریک)، مقیاس خشم (اسپیلبرگر)، و پرسشنامه ساخت راه‌حل (جردن و همکاران) استفاده شد. تحلیل‌های توصیفی و استنباطی با نرم‌افزار SPSS-27 و تحلیل مسیر با نرم‌افزار AMOS-24 انجام گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد که الگوهای ارتباطی خانواده اثر مستقیم و معناداری بر خشم دارند (001/0 >p). همچنین، الگوهای ارتباطی خانواده با میانجی‌گری ذهنیت ساخت راه‌حل، اثر غیرمستقیمی بر خشم دارند (001/0 >p). شاخص‌های نیکویی برازش نیز برازش مناسب مدل را تأیید کردند (191/2 = X2/df). نتیجه‌گیری: الگوهای ارتباطی خانواده از طریق ذهنیت ساخت راه‌حل به‌طور مستقیم و غیرمستقیم بر خشم دانش‌آموزان اثر می‌گذارند. این یافته‌ها می‌توانند در طراحی مداخلات آموزشی و روان‌شناختی برای کاهش خشم و بهبود روابط خانوادگی در دانش‌آموزان مورد استفاده قرار گیرند.

https://jsp.uma.ac.ir/article_4806_91536eebad472414bc940bea25c1d9bf.pdf